भान् ग॑लु् ता॑य् प्रकाश् आव् ज़ूने,चन्द्र ग॑लु् ता॑य् म्वतू चित् ।चित् ग॑लु् ता॑य् केँह् ति ना कुने,गैय् भूर् भुवः स्वर् मीलिथ् क॑तु् ॥ ९ ॥
In plain words
When the sun set, its light passed to the moon. When the moon set, only the mind remained. When the mind set, there was nothing anywhere at all. Bhūḥ, bhuvaḥ and svaḥ merged together: where did they go?