யறிவறி யாமையு மற்றதறி வாமேயறியும துண்மையறி வாகா தறிதற்கறிவித்தற் கன்னியமின் றாயவிர்வ தாற்றானறிவாகும் பாழன் றறிவாய் செறிவாய
அறிவு அறியாமையும் அற்றது அறிவாமே அறியும் அது உண்மை அறிவு ஆகாது அறிதற்கு அறிவித்தற்கு அன்னியம் இன்று ஆய் அவிர்வதால் தான் அறிவாகும் பாழ் அன்று அறிவாய் செறிவாய
In plain words
What is free of both knowing and not-knowing — that is knowledge. Whatever knows something is not. There is nothing else there for it to know, and nothing else to show it to you. So it does the only thing left: it shines, by itself, and that shining is the knowing. And no — this is not a blank. Whatever you are afraid of losing, it isn't that.
Word for word
That which is free of both knowledge and ignorance is indeed knowledge. That which knows is not true knowledge. Since there is no second thing for it to know or to be made known by, it shines of itself and is knowledge. It is not a void. Know this. Densely —