Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Hermitage of Gautama

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    पृष्ट्वा तु कुशलं तत्र । सुमतिर्वाक्यं व्याजहार महामुनिम् ॥
  2. 2
    इमौ भद्रं ते ।गजसिंहगती वीरौ शार्दूलवृषभोपमौ ॥
  3. 3
    खड्गतूणीधनुर्धरौ । रूपेण समुपस्थितयौवनौ ॥
  4. 4
    यदृच्छयैव गां प्राप्तौ देवलोकादिवामरौ ।कथं पद्भ्यामिह प्राप्तौ किमर्थं कस्य वा मुने ॥
  5. 5
    भूषयन्ताविमं देशं ।परस्परस्य सदृशौ ॥
  6. 6
    किमर्थं च सम्प्राप्तौ ।वरायुधधरौ वीरौ श्रोतुमिच्छामि तत्त्वतः ॥
  7. 7
    तस्य तद्वचनं श्रुत्वा यथावृत्तं न्यवेदयत् ।सिद्धाश्रमनिवासं च राक्षसानां वधं तथा ॥
  8. 8
    विश्वामित्रवचः श्रुत्वा राजा ।अतिथी परमौ प्राप्तौ पुत्रौ ॥
  9. 9
    पूजयामास विधिव महाबलौ ।ततः परमसत्कारं सुमतेः प्राप्य ॥
  10. 10
    उष्य तत्र जग्मतुर्मिथिलां ततः ।तान्दृष्ट्वा मुनयः सर्वे जनकस्य पुरीं शुभाम् ॥
  11. 11
    शंसन्तो मिथिलां समपूजयन् । तत्र आश्रमं दृश्य राघवः ॥
  12. 12
    पुराणं निर्जनं रम्यं पप्रच्छ मुनिपुङ्गवम् ।श्रीमदाश्रमसङ्काशं किं न्विदं ॥
  13. 13
    श्रोतुमिच्छामि भगवन्कस्यायं ।तच्छ्रुत्वा राघवेणोक्तं वाक्यं ॥
  14. 14
    प्रत्युवाच महातेजा विश्वामित्रो महामुनिः ।हन्त ते कथयिष्यामि शृणु राघव ॥
  15. 15
    यस्यैतदाश्रमपदं शप्तं कोपान्महात्मना । नरश्रेष्ठ पूर्वमासीन्महात्मनः ॥
  16. 16
    आश्रमो सुरैरपि सुपूजितः ।स चेह तप आतिष्ठदहल्यासहितः पुरा ॥
  17. 17
    वर्षपूगाननेकांश्च महायशः ।कदाचिद्दिवसे राम ततो दूरं गते मुनौ ॥
  18. 18
    तस्यान्तरं विदित्वा तु शचीपतिः ।मुनिवेषधरोऽहल्यामिदं वचनमब्रवीत् ॥
  19. 19
    ऋतुकालं प्रतीक्षन्ते नार्थिनः सुसमाहिते ।सङ्गमं त्वहमिच्छामि त्वया सह ॥
  20. 20
    मुनिवेषं सहस्राक्षं विज्ञाय रघुनन्दन ।मतिं चकार ॥
  21. 21
    अथाब्रवीत्सुरश्रेष्ठं । सुरश्रेष्ठ गच्छ शीघ्रमितः प्रभो ॥
  22. 22
    आत्मानं मां च देवेश सर्वदा रक्ष ।इन्द्रस्तु क्यमहल्यामिदमब्रवीत् ॥
  23. 23
    परितुष्टोऽस्मि गमिष्यामि यथागतम् ।एवं सङ्गम्य तु तया तः ॥
  24. 24
    स म शङ्कितो गौतमं प्रति ।गौतमं स ददर्शाथ प्रविशन्तं महामुनिम् ॥
  25. 25
    देवदानवदुर्धर्षं ।तीर्थोदकपरिक्लिन्नं ॥
  26. 26
    गृहीतसमिधं तत्र सकुशं मुनिपुङ्गवम् ।दृष्ट्वा सुरपतिस्त्रस्तो विवर्णवदनोऽभवत् ॥
  27. 27
    अथ दृष्ट्वा सहस्राक्षं मुनिवेषधरं मुनिः ।दुर्वृत्तं वृत्तसम्पन्नो रोषाद्वचनमब्रवीत् ॥
  28. 28
    मम रूपं समास्थाय कृतवानसि दुर्मते ।अकर्तव्यमिदं तस्माद्विफलस्त्वं भविष्यसि ॥
  29. 29
    गौतमेनैवमुक्तस्य महात्मना ।पेततु भूमौ सहस्राक्षस्य तत् क्षणात् ॥
  30. 30
    तथा शप्त्वा स वै शक्रमहल्यामपि ।इह बहूनि त्वं निवत्स्यसि ॥
  31. 31
    निराहारा तप्यन्ती ।अदृश्या सर्वभूतानामाश्रमेऽस्मिन्निवत्स्यसि ॥
  32. 32
    यदा चैतद्वनं घोरं रामो ।आगमिष्यति दुर्धर्षस्तदा ॥
  33. 33
    तस्यातिथ्येन दुर्वृत्ते लोभमोहविवर्जिता ।मत्सकाशे मुदा युक्ता ॥
  34. 34
    एवमुक्त्वा महातेजा गौतमो ।इममाश्रममुत्सृज्य सिद्धचारणसेविते । रम्ये तपस्तेपे महातपाः ॥