Vālmīki Rāmāyaṇa · The Hermitage of Sutīkṣṇa
Tap a verse for its meaning
- 1रामस्तु सहितो भ्रात्रा सीतया च ।सुतीक्ष्णस्याश्रमपदं जगाम सह तैर्द्विजैः ॥
- 2। ॥
- 3ततस्तदिक्ष्वाकुवरौ सन्ततं विविधैर्द्रुमैः ।काननं तौ विविशतुः सीतया सह राघवौ ॥
- 4। ॥
- 5। ॥
- 6रामोऽहमस्मि भगवन्भवन्तं द्रष्टुमागतः ।त्वं माऽभिवद धर्मज्ञ महर्षे ॥
- 7स निरीक्ष्य ततो वीरं रामं ।समाश्लिष्य च बाहुभ्यामिदं वचनमब्रवीत् ॥
- 8स्वागतं खलु ते वीर राम धर्मभृतां वर ।आश्रमोऽयं त्वयाक्रान्तः इव साम्प्रतम् ॥
- 9प्रतीक्षमाणस्त्वामेव नारोहेऽहं ।देवलोकमितो वीर देहं त्यक्त्वा महीतले ॥
- 10। ॥
- 11उपागम्य च मां देवो सुरेश्वरः ।सर्वाँल्लोकाञ्जितानाह मम पुण्येन कर्मणा ॥
- 12तेषु देवर्षिजुष्टेषु जितेषु तपसा मया ।भार्यस्त्वं विहरस्व सलक्ष्मणः ॥
- 13तमुग्रतपसा युक्तं महर्षिं सत्यवादिनम् ।प्रत्युवाचात्मवान्रामो ब्रह्माणमिव काश्यपः ॥
- 14। ॥
- 15भवान्सर्वत्र कुशलः ।आख्यातः शरभङ्गेण गौतमेन महात्मना ॥
- 16। ॥
- 17अयमेवाश्रमो राम गुणवान्रम्यतामिह । सदा मूलफलान्वितः ॥
- 18इममाश्रममागम्य मृगसङ्घा ।अटित्वा प्रतिगच्छन्ति कुतोभयाः ॥
- 19नान्यो दोषो भवेदत्र मृगेभ्योऽन्यत्र विद्धि वै ।तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य महर्षे ॥
- 20उवाच वचनं धीरो विकृष्य ।तानहं सुमहाभाग मृगसङ्घान्समागतान् ॥
- 21हन्यां निशितधारेण शरेणाशनिवर्चसा ।भवांस्तत्राभिषज्येत किं स्यात्कृच्छ्रतरं ततः ॥
- 22एतस्मिन्नाश्रमे वासं चिरं तु न समर्थये ।तमेवमुक्त्वा वरदं रामः सन्ध्यामुपागमत् ॥
- 23अन्वास्य पश्चिमां सन्ध्यां तत्र वासमकल्पयत् ।सुतीक्ष्णस्याश्रमे रम्ये सीतया लक्ष्मणेन च ॥
- 24ततः शुभं तापसभोज्यमन्नंस्वयं सुतीक्ष्णः पुरुषर्षभाभ्याम् ।ताभ्यां सुसत्कृत्य ददौ महात्मासन्ध्यानिवृत्तौ रजनीमवेक्ष्य ॥