Vālmīki Rāmāyaṇa · Mārīca's Warning
Tap a verse for its meaning
- 1कदाचिदप्यहं पर्यटन् पृथिवीमिमाम् ।बलं नागसहस्रस्य धारयन् ॥
- 2नीलजीमूतसङ्काशस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः ।भयं लोकस्य जनयन् किरीटी ॥
- 3। ॥
- 4स्वयं गत्वा दशरथं नरेन्द्रमिदमब्रवीत् ।अद्य रक्षतु मां रामः पर्वकाले ॥
- 5मारीचान्मे भयं घोरं समुत्पन्नं ।इत्येवमुक्तो धर्मात्मा राजा दशरथस्तदा ॥
- 6प्रत्युवाच महाभागं विश्वामित्रं महामुनिम् ।बालो द्वादशवर्षोऽयमकृतास्त्रश्च राघवः ॥
- 7कामं तु मम यत्सैन्यं मया सह गमिष्यति ।बलेन स्वयमेत्य ॥
- 8वधिष्यामि शत्रूंस्ते ।इत्येवमुक्तः स मुनी राजानमिदमब्रवीत् ॥
- 9रामान्नान्यद्बलं लोके पर्याप्तं तस्य रक्षसः ।देवतानामपि भवान् समरेष्वभिपालकः ॥
- 10आसीत्तव कृतं कर्म विदितं नृप ।काममस्तु महत्सैन्यं तिष्ठत्विह ॥
- 11बालोऽप्येष समर्थस्तस्य ।गमिष्ये राममादाय स्वस्ति तेऽस्तु परन्तप ॥
- 12एवमुक्त्वा तु स मुनिस्तमादाय ।जगाम परमप्रीतो विश्वामित्रः स्वमाश्रमम् ॥
- 13तं तदा दण्डकारण्ये यज्ञमुद्दिश्य ।बभूवोपस्थितो रामश्चित्रं ॥
- 14श्रीमान् ।एकवस्त्रधरो धन्वी शिखी कनकमालया ॥
- 15शोभयन् दण्डकारण्यं दीप्तेन स्वेन ।अदृश्यत ततो रामो बालचन्द्र इवोदितः ॥
- 16ततोऽहं मेघसङ्काशस्तप्तकाञ्चनकुण्डलः ।बली दत्तवरो दर्पादाजगाम तदाश्रमम् ॥
- 17तेन दृष्टः प्रविष्टोऽहं सहसैवोद्यतायुधः ।मां तु दृष्टा धनुः सज्यमसम्भ्रान्तश्चकार सः ॥
- 18अवजानन्नहं मोहाद्बालोऽयमिति राघवम् ।विश्वामित्रस्य तां वेदिमभ्यधावं ॥
- 19तेन मुक्तस्ततो बाणः शत्रुनिबर्हणः ।तेनाहं त्वाहतः क्षिप्तः समुद्रे ॥
- 20तात मां हन्तुं तदा वीरेण रक्षितः ।रामस्य निरस्तोऽहमचेतनः ॥
- 21पातितोऽहं तदा तेन ।प्राप्य सञ्ज्ञां चिरात्तात ॥
- 22एवमस्मि तदा मुक्तः सहायास्तु निपातिताः । बालेन रामेणाक्लिष्टकर्मणा ॥
- 23तन्मया वार्यमाणस्त्वं यदि रामेण ।करिष्यस्यापदं घोरां क्षिप्रं प्राप्स्यसि रावण ॥
- 24क्रीडारतिविधिज्ञानां समाजोत्सवशालिनाम् ।रक्षसां चैव सन्तापमनर्थं चाहरिष्यसि ॥
- 25। ॥
- 26अकुर्वन्तोऽपि पापानि शुचयः ।परपापैर्विनश्यन्ति मत्स्या यथा ॥
- 27। ॥
- 28। ॥
- 29। ॥
- 30नान्यत्पापतरं महत् ।प्रमदानां सहस्राणि तव राजन् ॥
- 31भव राक्षस ।मानमृद्धिं च राज्यं च जीवितं चेष्टमात्मनः ॥
- 32च सौम्यानि मित्रवर्गं तथैव च ।यदीच्छसि चिरं भोक्तुं मा कृथा ॥
- 33। ॥