Vālmīki Rāmāyaṇa · The Abduction of Sītā
Tap a verse for its meaning
- 1सीताया वचनं श्रुत्वा प्रतापवान् ।हस्ते हस्तं समाहत्य चकार ॥
- 2स मैथिलीं पुनर्वाक्यं बभाषे च ततो भृशम् ।नोन्मत्तया श्रुतौ मन्ये मम ॥
- 3। ॥
- 4अर्कं रुन्ध्यां शरैस्तीक्ष्णैर्निर्भिन्द्यां हि महीतलम् ।कामरूपिणमुन्मत्ते पश्य मां कामदं पतिम् ॥
- 5एवमुक्तवतस्तस्य सूर्यकल्पे ।क्रुद्धस्य हरिपर्यन्ते बभूवतुः ॥
- 6सद्यः सौम्यं परित्यज्य भिक्षुरूपं स रावणः ।स्वं रूपं कालरूपाभं भेजे ॥
- 7संरक्तनयनः श्रीमां ।क्रोधेन महताविष्टो ॥
- 8दशास्यः कार्मुकी बाणी बभूव क्षणदाचरः ।स परिव्राजकच्छद्म महाकायो विहाय तत् ॥
- 9प्रतिपद्य स्वकं रूपं रावणो ।संरक्तनयनः क्रोधा ॥
- 10रक्ताम्बरधरस्तस्थौ स्त्रीरत्नं प्रेक्ष्य मैथिलीम् ।स तामसितकेशान्तां भास्करस्य प्रभामिव ॥
- 11। ॥
- 12मामाश्रय तवाहं पतिः ।मां भजस्व चिराय त्वमहं श्लाघ्यः प्रियस्तव ॥
- 13नैव चाहं क्वचिद्भद्रे करिष्ये तव ।त्यज्यतां मानुषो भावो मयि भावः प्रणीयताम् ॥
- 14। ॥
- 15यः स्त्रिया वचनाद्राज्यं विहाय स ।अस्मिन् व्यालानुचरिते वने वसति दुर्मतिः ॥
- 16इत्युक्त्वा मैथिलीं वाक्यं प्रियार्हां ।अभिगम्य सुदुष्टात्मा राक्षसः ॥
- 17। ॥
- 18ऊर्वोस्तु दक्षिणेनैव परिजग्राह पाणिना ।तं दृष्ट्वा मृत्युसङ्काशं तीक्ष्णदंष्ट्रं महाभुजम् ॥
- 19प्राद्रवन् गिरिसङ्काशं भयार्ता ।स च मायामयो दिव्यः खरयुक्तः खरस्वनः ॥
- 20प्रत्यदृश्यत हेमाङ्गो रावणस्य महारथः ।ततस्तां परुषैर्वाक्यैर्भर्त्सयन् स महास्वनः ॥
- 21अङ्केनादाय रथमारोपयत्तदा ।सा गृहीता विचुक्रोश रावणेन ॥
- 22रामेति सीता रामं दूरगतं वने ।तामकामां स कामार्तः ॥
- 23विवेष्टमानामादाय उत्पपाताथ रावणः ।ततः सा राक्षसेन्द्रेण ह्रियमाणा ॥
- 24। ॥
- 25ह्रियमाणां न जानीषे रक्षसा माममर्षिणा ।जीवितं सुखमर्थांश्च परित्यजन् ॥
- 26ह्रियमाणामधर्मेण मां न पश्यसि ।ननु नामाविनीतानां विनेतासि ॥
- 27कथमेवंविधं पापं न त्वं शास्सि हि ।ननु सद्योऽविनीतस्य दृश्यते ॥
- 28कालोऽप्यङ्गी भवत्यत्र सस्यानामिव पक्तये ।स कर्म कृतवानेतत् ॥
- 29जीवितान्तकरं घोरं रामाद्व्यसनमाप्नुहि ।हन्तेदानीं सकामास्तु सह बान्धवैः ॥
- 30ह्रिये यद्धर्मकामस्य यशस्विनः ।आमन्त्रये कर्णिकारान् सुपुष्पितान् ॥
- 31क्षिप्रं शंसध्वं सीतां हरति रावणः ।माल्यवन्तं शिखरिणं वन्दे प्रस्रवणं गिरम् ॥
- 32क्षिप्रं रामाय शंस त्वं सीतां हरति रावणः ।हंसकारण्डवाकीर्णां वन्दे ॥
- 33क्षिप्रं रामाय शंस त्वं सीतां हरति रावणः । च यान्यस्मिन् वने ॥
- 34नमस्करोम्यहं तेभ्यो भर्तुः शंसत मां हृताम् ।यानि कानि चिदप्यत्र निवसन्त्युत ॥
- 35। ॥
- 36। ॥
- 37आनेष्यति पराक्रम्य ।सा तदा करुणा वाचो सुदुःखिता ॥
- 38वनस्पतिगतं गृध्रं दद ।सा तमुद्वीक्ष्य सुश्रोणी रावणस्य वशं गता ॥
- 39समाक्रन्दद्भयपरा दुःखोपहतया गिरा । पश्य मामार्य ह्रियमाणामनाथवत् ॥
- 40अनेन राक्षसेन्द्रेण करुणं ।नैष वारयितुं शक्यस्तव क्रूरो ॥
- 41जितकाशी च सायुधश्चैव दुर्मतिः ।रामाय तु यथातत्त्वं जटायो हरणं मम ।लक्ष्मणाय च तत्सर्वमाख्यातव्यमशेषतः ॥