Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Fallen Princes and Indrajit's Triumph

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    ततो द्यां पृथिवीं चैव वीक्षमाणा ।ददृशुः सन्ततौ बाणै रामलक्ष्मणौ ॥
  2. 2
    वृष्ट्वेवोपरते देवे कृतकर्मणि ।आजगामाथ तं देशं ससुग्रीवो ॥
  3. 3
    नीलद्विविदमैन्दाश्च सुषेणकुमुदाङ्गदाः ।तूर्णं सार्धमन्वशोचन्त ॥
  4. 4
    अचेष्टौ मन्दनिश्वासौ ।शरजालाचितौ स्तब्धौ शयानौ ॥
  5. 5
    । ॥
  6. 6
    । ॥
  7. 7
    । ॥
  8. 8
    अन्तरिक्षं निरीक्षन्तो दिशः सर्वाश्च वानराः ।न चैनं च्छन्नं ददृशू रावणिं रणे ॥
  9. 9
    । ॥
  10. 10
    तमप्रतिमकर्माणमप्रतिद्वन्द्वमाहवे ।ददर्शान्तर्हितं वीरं वरदानाद्विभीषणः ॥
  11. 11
    तेजसा यशसा चैव विक्रमेण च सम्युतम् ।त्मनः कर्म तौ शयानौ समीक्ष्य च ॥
  12. 12
    । ॥
  13. 13
    । ॥
  14. 14
    सर्वैरपि समागम्य सर्षिसङ्घैः ।यत्कृते चिन्तयानस्य पितुर्मम ॥
  15. 15
    अस्पृष्ट्वा शयनं गात्रै याति शर्वरी ।कृत्स्नेयं यत्कृते नदी वर्षास्विवाकुला ॥
  16. 16
    सोऽयं मूलहरोऽनर्थः सर्वेषां निहतो मया ।रामस्य लक्ष्मणस्यापि सर्वेषां च वनौकसाम् ॥
  17. 17
    विक्रमा सर्वे यथा शरदि ।एवमुक्त्वा तु तान्सर्वान्राक्षसान्परिपार्श्वतः ॥
  18. 18
    यूथपानपि तान्सर्वांस्ताडयामास रावणिः ।नीलं नवभिराहत्य मैन्दं च द्विविदं तथा ॥
  19. 19
    त्रिभिस्त्रिभिरमित्रघ्नस्तताप प्रवरेषुभिः ।जाम्बवन्तं महेष्वासो विद्ध्वा बाणेन वक्षसि ॥
  20. 20
    हनूमतो वेगवतो शरान्दश ।गवाक्षं शरभं चैव द्वावप्यमिततेजसौ ॥
  21. 21
    द्वाभ्यां द्वाभ्यां महावेगो विव्याध युधि रावणिः ।गोलाङ्गूलेश्वरं चैव वालिपुत्रमथाङ्गदम् ॥
  22. 22
    विव्याध बहुभिर्बाणैस्त्वरमाणोऽथ रावणिः ।तान्वानरवरान्भित्त्वा शरैरग्निशिखोपमैः ॥
  23. 23
    ननाद बलवांस्तत्र स रावणिः ।तानर्दयित्वा बाणौघैस्त्रासयित्वा च वानरान् ॥
  24. 24
    । ॥
  25. 25
    । ॥
  26. 26
    परं विस्मयमाजग्मुः कर्मणा तेन हर्षिताः ।विनेदुश्च महानादान्सर्वतो ॥
  27. 27
    । ॥
  28. 28
    वसुधायां हतावित्यन्वमन्यत ।हर्षेण तु समाविष्ट इन्द्रजि ॥
  29. 29
    प्रविवेश पुरीं लङ्कां हर्षयन्सर्वराक्षसान् ।रामलक्ष्मणयोर्दृष्ट्वा शरीरे सायकैश्चिते ॥
  30. 30
    । ॥
  31. 31
    । ॥
  32. 32
    एवं प्रायाणि युद्धानि विजयो नास्ति ।ऽस्माकं यदि वीर भविष्यति ॥
  33. 33
    मोहमेतौ प्रहास्येते महात्मानौ महाबलौ ।पर्यवस्थापयात्मानमनाथं मां च वानर ॥
  34. 34
    सत्यधर्माभिरक्तानां नास्ति मृत्युकृतं भयम् ।एवमुक्त्वा ततस्तस्य ॥
  35. 35
    सुग्रीवस्य शुभे नेत्रे विभीषणः ।ततः सलिलमादाय ॥
  36. 36
    सुग्रीवनेत्रे धर्मात्मा स ममार्ज ।प्रमृज्य वदनं तस्य धीमतः ॥
  37. 37
    अब्रवीत्कालसम्प्राप्तमसम्भ्रममिदं वचः ।न कालः कपिराजेन्द्र वैक्लव्यमनुवर्तितुम् ॥
  38. 38
    अतिस्नेहोऽप्यकालेऽस्मिन्मरणायोपकल्पते ।तस्मादुत्सृज्य वैक्लव्यं ॥
  39. 39
    हितं रामपुरोगाणां सैन्यानामनुचिन्त्यताम् ।अथवा रक्ष्यतां रामो याव ॥
  40. 40
    हि काकुत्स्थौ भयं नो व्यपनेष्यतः ।नैतत्किञ्चन रामस्य न च रामो ॥
  41. 41
    न ह्येनं हास्यते लक्ष्मीर्दुर्लभा या गतायुषाम् ।तस्मादाश्वासयात्मानं बलं चाश्वासय स्वकम् ॥
  42. 42
    यावत्कार्याणि सर्वाणि पुनः ।एते हि फुल्लनयनास्त्रासादागतसाध्वसाः ॥
  43. 43
    प्रकथिता हरयो ।मां तु दृष्ट्वा प्रधावन्तमनीकं सम्प्रहर्षितुम् ॥
  44. 44
    त्यजन्तु हरयस्त्रासं ।समाश्वास्य तु सुग्रीवं राक्षसेन्द्रो विभीषणः ॥
  45. 45
    । ॥
  46. 46
    विवेश नगरीं लङ्कां पितरं चाभ्युपागमत् ।तत्र रावणमासीनमभिवाद्य ॥
  47. 47
    । ॥
  48. 48
    रावणो रक्षसां मध्ये श्रुत्वा शत्रू निपातितौ । स मूर्ध्न्येनं पप्रच्छ ॥
  49. 49
    पृच्छते च यथावृत्तं पित्रे सर्वं न्यवेदयत् ।यथा तौ शरबन्धेन निश्चेष्टौ ॥
  50. 50
    स श्रुत्वा वचस्तस्य महारथस्य ।जहौ ज्वरं दाशरथेः समुत्थितंप्रहृष्य वाचाऽभिननन्द पुत्रम् ॥