Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Return of Sītā

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    । ॥
  2. 2
    स विधूय चितां तां तु वैदेहीं ।उत्तस्थौ मूर्तिमानाशु गृहीत्वा ॥
  3. 3
    तरुणादित्यसङ्काशां तप्तकाञ्चनभूषणाम् ।रक्ताम्बरधरां बालां नीलकुञ्चितमूर्धजाम् ॥
  4. 4
    अक्लिष्टमाल्याभरणां तथारूपां । रामाय वैदेहीमङ्के कृत्वा विभावसुः ॥
  5. 5
    अब्रवीच्च तदा रामं साक्षी ।एषा ते राम वैदेही पापमस्यां न विद्यते ॥
  6. 6
    नैव वाचा न मनसा नानुध्यानान्न चक्षुषा ।सुवृत्ता न त्वामतिचचार ह ॥
  7. 7
    रावणेनापनीतैषा रक्षसा ।त्वया विरहिता दीना विवशा ॥
  8. 8
    रुद्धा चान्तःपुरे गुप्ता त्वच्चित्ता त्वत्परायणा ।रक्षिता राक्षसीसङ्घैर्विकृतै ॥
  9. 9
    प्रलोभ्यमाना विविधं भर्त्स्यमाना च ।नाचिन्तयत तद्रक्ष ॥
  10. 10
    विशुद्धभावां निष्पापां प्रतिगृह्णीष्व राघव ।न किञ्चिदभिधातव्यमहमाज्ञापयामि ते ॥
  11. 11
    ततः प्रीतमना रामः श्रुत्वैतद्वदतां वरः ।दध्यौ मुहूर्तं धर्मात्मा ॥
  12. 12
    एवमुक्तो महातेजा द्युतिमान्दृढविक्रमः ।अब्रवीत्त्रिदशश्रेष्ठं रामो ॥
  13. 13
    अवश्यं न सीता पापमर्हति । हीयं रावणान्तःपुरे शुभा ॥
  14. 14
    । ॥
  15. 15
    अनन्यहृदयां भक्तां ।अहमप्यवगच्छामि मैथिलीं जनकात्मजाम् ॥
  16. 16
    प्रत्ययार्थं तु लोकानां त्रयाणां ।उपेक्षे चापि वैदेहीं प्रविशन्तीं हुताशनम् ॥
  17. 17
    इमामपि विशालाक्षीं रक्षितां स्वेन तेजसा ।रावणो नातिवर्तेत वेलामिव महोदधिः ॥
  18. 18
    न हि शक्तः स मनसाऽपि हि मैथिलीम् ।प्रधर्षयितुमप्राप्तां दीप्तामग्निशिखामिव ॥
  19. 19
    । ॥
  20. 20
    त्रिषु लोकेषु मैथिली जनकात्मजा ।न हि हातुमियं शक्या कीर्तिरात्मवता यथा ॥
  21. 21
    अवश्यं तु मया कार्यं सर्वेषां वो वचः शुभम् ।स्निग्धानां लोकमान्यानामेवं च ब्रुवतां हितम् ॥
  22. 22
    इतीदमुक्त्वा विदितं महाबलैः स्वकृतेन कर्मणा ।समेत्य रामः प्रियया महाबलःसुखं सुखार्होऽनुबभूव राघवः ॥