Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Rebirth of Vasiṣṭha

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    रामस्य श्रुत्वा लक्ष्मणः परवीरहा ।उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं राघवं ॥
  2. 2
    काकुत्स्य कथं तौ ।पुनर्देहेन संयोगं जग्मतु ॥
  3. 3
    लक्ष्मणेनैवमुक्तस्तु रामश्चेक्ष्वाकुनन्दनः ।प्रत्युवाच लक्ष्मणं ॥
  4. 4
    तौ देहावुत्सृज्य धार्मिकौ ।अभूतां नृपविप्रर्षी ॥
  5. 5
    शरीरस्य कृते ऽन्यस्य ।वसिष्ठः सुमहातेजा जगाम ॥
  6. 6
    सो ऽभिवाद्य ततः पादौ देवदेवस्य । वायुभूत इदं वचः ॥
  7. 7
    भगवन्निमिशापेन विदेहत्वमुपागमम् । महादेव अण्डजो ऽपि त्वमब्जजः ॥
  8. 8
    सर्वेषां देहहीनानां महद्दुःखं भविष्यति ।लुप्यन्ते हीनदेहस्य वै प्रभो ।देहस्यान्यस्य सद्भावे प्रसादं कर्तुमर्हसि ॥
  9. 9
    तमुवाच ततो ब्रह्मा स्वयम्भूरमितप्रभः । तेज प्रविश त्वं महायशः ॥
  10. 10
    अयोनिजस्त्वं भविता तत्रापि ।धर्मेण महता युक्तः पुनरेष्यसि ॥
  11. 11
    एवमुक्तस्तु देवेन चाभिवाद्य ।कृत्वा पितामहं तूर्णं प्रययौ ॥
  12. 12
    तमेव कालं मित्रो ऽपि वरुणत्वमकारयत् । सहोपेतः पूज्यमानः सुरोत्तमैः ॥
  13. 13
    एतस्मिन्नेव काले तु । तमुद्देशमाययौ सखिभिर्वृता ॥
  14. 14
    तां दृष्ट्वा रूपसम्पन्नां क्रीडन्तीं ।आविशत्परमो हर्षो वरुणं चोर्वशीकृते ॥
  15. 15
    स तां पद्मपलाशाक्षीं ।वरुणो वरयामास प्सरोवराम् ॥
  16. 16
    प्रत्युवाच ततः सा तु वरुणं स्थिता ।मित्रेणाहं वृता साक्षात्पूर्वमेव ॥
  17. 17
    वरुणस्त्वब्रवीद्वाक्यं ।इदं समुत्स्रक्ष्ये ऽस्मिन्देवनिर्मिते ॥
  18. 18
    एवमुत्सृज्य त्वय्यहं ।कृतकामो भविष्यामि यदि नेच्छसि सङ्गमम् ॥
  19. 19
    तस्य त वरुणस्य ।उर्वशी श्रुत्वा वाक्यमुवाच ह ॥
  20. 20
    काममेतद्भवत्वेवं त्वयि स्थितम् ।भावश्चाप्यधिकस्तुभ्यं तु प्रभो ॥
  21. 21
    उर्वश्या एवमुक्तस्तु रेतस्तन्महदद्भुतम् ।ज्वलदग्निशिखाप्रख्यं तस्मि ह्यपासृजत् ॥
  22. 22
    उर्वशी त्वगमत्तत्र मित्रो वै यत्र ।तां तु मित्रः उर्वशीमिदमब्रवीत् ॥
  23. 23
    मया पूर्वं कस्मात्त्वमवसर्जिता ।पतिमन्यं वृतवती तस्मात्त्वं ॥
  24. 24
    अनेन त्वं ।मनुष्यलोकमास्थाय कञ्चित्कालं निवत्स्यसि ॥
  25. 25
    बुधस्य पुत्रो काशीराजः ।तमद्य गच्छ दुर्बुद्धे स ते भविष्यति ॥
  26. 26
    ततः सा पुरूरवसमभ्यगात् ।प्रतियाते पुरूरवं बुधस्यात्मजमौरसम् ॥
  27. 27
    तस्य जज्ञे ततः श्रीमानायुः पुत्रो ।नहुषो यस्य पुत्रस्तु बभूवेन्द्रसमद्युतिः ॥
  28. 28
    वज्रमुत्सृज्य भ्रान्ते ऽथ त्रिदिवेश्वरे ।शतं वर्षसहस्राणि येनेन्द्रत्वं प्रशासितम् ॥
  29. 29
    सा तेन शापेन जगाम भूमिं तदोर्वशी ।बहूनि वर्षाण्यवसच्च सुभ्रूः शापक्षयादिन्द्रसदो ययौ च ॥