Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · Brahmā Consoles the Grieving King

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    प्रविष्टायां सर्ववानराः ।चुक्रुशुः साधु साध्वीति मुनयो रामसन्निधौ ॥
  2. 2
    दण्डकाष्ठमवष्टभ्य ।अवाक्छिरा दीनमना रामो ह्यासीत्सुदुःखितः ॥
  3. 3
    स रुदित्वा चिरं कालं बहुशो बाष्पमुत्सृजन् । रामो वचनमब्रवीत् ॥
  4. 4
    शोकं मे मनः स्प्रष्टुमिवेच्छति ।पश्यतो मे यथा नष्टा सीता श्रीरिव रूपिणी ॥
  5. 5
    सा ऽदर्शनं पुरा सीता महोदधेः ।ततश्चापि मयानीता किं पुन ॥
  6. 6
    वसुधे देवि भवति सीता मम ।दर्शयिष्यामि वा रोषं यथा मामवगच्छसि ॥
  7. 7
    कामं श्वश्रूर्ममैव त्वं त्वत्सकाशाद्धि मैथिली ।कर्षता जनकेनोद्धृता पुरा ॥
  8. 8
    तस्मान्निर्यात्यतां सीता वा प्रयच्छ मे । नाकपृष्ठे वा वसेयं सहितस्तया ॥
  9. 9
    आनय त्वं हि तां सीतां मत्तो ऽहं मैथिलीकृते ।न मे दास्यसि चेत्सीतां यथारूपां ॥
  10. 10
    कृत्स्नां ते स्थितम् ।नाशयिष्याम्यहं भूमिं सर्वमापो भवत्विह ॥
  11. 11
    एवं ब्रुवाणे क्रोधशोकसमन्विते ।ब्रह्मा सुरगणैः सार्धमुवाच ॥
  12. 12
    राम राम न सन्तापं कर्तुमर्हसि ।स्मर त्वं पूर्वकं भावं मन्त्रं चामित्रकर्शन ॥
  13. 13
    न खलु त्वां स्मारयेयमनुत्तमम् ।इमं मुहूर्तं दुर्धर्ष स्मर त्वं जन्म ॥
  14. 14
    सीता हि साध्वी तव पूर्वपरायणा ।नागलोकं सुखं प्रायात्त्वदाश्रय ॥
  15. 15
    स्वर्गे ते भूयो भविष्यति न संशयः ।अस्यास्तु यद्ब्रवीमि निबोध तत् ॥
  16. 16
    एतदेव हि ते काव्यानामुत्तमं श्रुतम् ।सर्वं विस्तरतो राम न संशयः ॥
  17. 17
    जन्मप्रभृति ते वीर ।भविष्यदुत्तरं चेह सर्वं कृतम् ॥
  18. 18
    राम त्वयि सर्वं प्रतिष्ठितम् ।नह्यन्यो ऽर्हति काव्यानां यशोभा ॥
  19. 19
    श्रुतं ते पूर्वमेतद्धि मया सर्वं सुरैः सह ।दिव्यमद्भुतरूपं च सत्यवाक्यमनावृतम् ॥
  20. 20
    स त्वं धर्मेण सुसमाहितः ।शेषं भविष्यं काकुत्स्थ काव्यं शृणु ॥
  21. 21
    नाम काव्यस्य शेषमत्र महायशः ।तच्छृणुष्व ऋषिभिः सार्धमुत्तमम् ॥
  22. 22
    न खल्वन्येन काकुत्स्थ श्रोतव्यमिदमुत्तमम् ।परमम् वीर त्वयैव रघुनन्दन ॥
  23. 23
    एतावदुक्त्वा वचनं ब्रह्मा ।जगाम देवो देवैः सह सबान्धवैः ॥
  24. 24
    ये च तत्र महात्मान ऋषयो ।ब्रह्मणा समनुज्ञाता न्यवर्तन्त महौजसः ।उत्तरं भविष्यं यच्च राघवे ॥
  25. 25
    ततो रामः शुभां वाणीं भाषिताम् ।श्रुत्वा परमतेजस्वी वाल्मीकिमिदमब्रवीत् ॥
  26. 26
    श्रोतुमनस ऋषयो ब्राह्मलौकिकाः ।भविष्यदुत्तरं यन्मे सम्प्रवर्तताम् ॥
  27. 27
    एवं विनिश्चयं कृत्वा सम्प्रगृह्य ।तं जनौघं विसृज्याथ पर्णशालामुपागमत् ।तामेव शोचतः सीतां सा व्यतीयाय ॥