कबीर खेह हूई तउ किआ भइआ जउ उडि लागै अंग ॥हरि जनु ऐसा चाहीऐ जिउ पानी सरबंग ॥ १४८ ॥*kabīra khēha hūī tau kiā bhaiā jau uḍi lāgai aṁga ॥**hari janu aisā cāhīai jiu pānī sarabaṁga ॥ 148 ॥*
In plain words
Kabīr, so you became dust; what came of it? It flies up and clings to the body. Hari's servant should be such: water, through every limb.