नाहं वन्दे तव चरणयोर्द्वन्द्वमद्वन्द्व हेतोःकुम्भीपाकं गुरुमपि हरे नारकं नापनेतुम् ।रम्या रामा मृदुतनुलता नन्दने नापि रन्तुंभावे भावे हृदयभवने भावयेयं भवन्तम् ॥ ४ ॥
In plain words
Not to be free of the pairs of opposites do I bow at your two feet, Hari, nor to escape the dread hell of Kumbhīpāka, nor to take my pleasure in the garden of Nandana with lovely women, slender and soft as vines. I bow so that, in every life, I may dwell on you within my heart's own house.
नाहं वन्दे तव चरणयोर्द्वन्द्वमद्वन्द्व हेतोःकुम्भीपाकं गुरुमपि हरे नारकं नापनेतुम् ।रम्या रामा मृदुतनुलता नन्दने नापि रन्तुंभावे भावे हृदयभवने भावयेयं भवन्तम् ॥ ४ ॥