अर्जुन
In plain words
Arjuna said: Madhusudana, how can I fight Bhishma and Drona with arrows in battle—men worthy of my reverence, O destroyer of foes?
Word for word
How shall I in battle fight back with arrows against Bhīṣma and Droṇa, O Madhusūdana, [the two] worthy of worship, O slayer of foes?
The commentators
Gītā Vāhini
కనుక యెందులకు ఏడ్చుచున్నావు? దీనిని పట్టి చూడ ఆత్మజ్ఞానము శూన్యము. యుద్ధము క్షత్రియులకు స్వధర్మము కదా! భీష్మాదులను ఎట్లు యుద్ధమున చంపుట? అని చింతించుచున్నావు. బావా! నీ పాలిటికి వచ్చిన కర్తవ్యాన్ని నిర్వర్తించి కృతకృత్యుడవు కమ్ము. (“కథం భీష్మమహం సంఖ్యే?” అని అన్నాడు అర్జునుడు) యుద్ధమున చంపనున్నావు కానీ, గృహమున కాదు కదా? నీవు చెప్పినట్లు ఇంటిలో చంపిన అధర్మము కానీ యుద్ధములో అధర్మ మెట్లగును? బావా! ఈ వివేకమైననూ కడకు నీలో లేక పోయెనా!”
In plain words
So why are you weeping? Judging by this, your Ātma-jñāna is nil. War is the svadharma of kṣatriyas, is it not? “How can I kill Bhīṣma and the others in battle?” you fret. Brother-in-law! Carry out the duty that has fallen to your share, and be one who has fulfilled what he had to do. (“How shall I, in battle, against Bhīṣma?” Arjuna had said.) You are to kill in battle, not in a house, are you not? As you say, killing in a house would be adharma; but how does it become adharma in battle? Brother-in-law! Has even this much Viveka left you at last!”