Poem 428
నా రాక ఎరిగినంతనె వేగ రమ్మనిద్వారపాలకునిచే ఆజ్ఞనంపెనను చూచినంతనె దిగ్గున గద్దె దిగినగుమోముతో నన్ను నండజేర్చెనను చూచి మోము వాచినయటులఎగదిగా చూచి కౌగిటం బిగుచికొనియెదేవి! ఏమందు నాతని దీనపరతపేదకుచేలునటుకులు పిడికెడు తినిబహుళభాగ్యంబు నందించు వారు కలర!ప్రేమయే ఆతడాతడే ప్రేమయగును.
In plain words
The moment He knew I had come, "Come quickly," He sent the command through the gatekeeper; the moment He saw me, He came quickly down from the throne, and with a smiling face He drew me close; seeing me, as one who had pined for the sight of me, He looked me up and down and clasped me tight in His embrace. Devī! What can I say of His care for the lowly? Eating a handful of the poor Kucela's beaten rice, are there any others who grant such abundant fortune! Prema is He, and He is Prema.