Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · Rāma’s Counsel on Destiny

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    अथ तं व्यथया दीनं सविशेषममर्षितम् ।श्वसन्तमिव नागेन्द्रं रोषविस्फारितेक्षणम् ॥
  2. 2
    आसाद्य रामः सौमित्रिं सुहृदं भ्रातरं प्रियम् ।उवाचेदं स धारयन्सत्त्वमात्मवान् ॥
  3. 3
    रोषं शोकं च धैर्यमाश्रित्य केवलम् ।अवमानं निरस्येमं गृहीत्वा हर्षमुत्तमम् ॥
  4. 4
    उपक्लुप्तं हि यत्किञ्चिदभिषेकार्थमद्य मे ।सर्वं विसर्जय क्षिप्रं कुरु कार्यं ॥
  5. 5
    सौमित्रे योऽभिषेकार्थे मम सम्भारसम्भ्रमः । सोऽस्तु सम्भारसम्भ्रमः ॥
  6. 6
    यस्या मदभिषेकार्थे मानसं ।माता मे सा यथा न स्या तथा कुरु ॥
  7. 7
    तस्याः शङ्कामयं दुःखं मुहूर्तमपि नोत्सहे ।मनसि प्रतिसञ्जातं सौमित्रेऽहमुपेक्षितुम् ॥
  8. 8
    न बुद्धिपूर्वं नाबुद्धं स्मरामीह कदाचन ।मातॄणां वा पितुर्वाऽहं कृतमल्पं च ॥
  9. 9
    सत्यः सत्याभिसन्धश्च नित्यं सत्यपराक्रमः ।परलोकभयाद्भीतो निर्भयोऽस्तु पिता मम ॥
  10. 10
    तस्यापि हि भवेदस्मिन्कर्मण्यप्रतिसंहृते ।सत्यं नेति मनस्तापस्तस्य तापस्तपेच्च माम् ॥
  11. 11
    अभिषेकविधानं तु तस्मात्संहृत्य लक्ष्मण ।हमिच्छामि वनं गन्तुमितः पुनः ॥
  12. 12
    मम प्रव्राजनादद्य नृपात्मज ।सुतं भरतमव्यग्रमभिषेचयिता ततः ॥
  13. 13
    मयि ।गतेऽरण्यं च कैकेय्या भविष्यति मनःसुखम् ॥
  14. 14
    बुद्धिः येनेयं मनश्च सुसमाहितम् ।तं तु नार्हामि सङ्क्लेष्टुं प्रव्रजिष्यामि माचिरम् ॥
  15. 15
    कृतान्तस्त्वेव सौमित्रे द्रष्टव्यो ।राज्यस्य च वितीर्णस्य पुनरेव निवर्तने ॥
  16. 16
    कैकेय्याः प्रतिपत्तिर्हि कथं स्यान्मम पीडने ।यदि भावो न दैवोऽयं कृतान्तविहितो भवेत् ॥
  17. 17
    जानासि हि यथा सौम्य न ममान्तरम् ।भूतपूर्वं विशेषो वा तस्या मयि सुतेऽपि वा ॥
  18. 18
    सोऽभिषेकनिवृत्त्यर्थैः प्रवासार्थैश्च दुर्वचैः ।उग्रैर्वाक्यैरहं तस्याः नान्यमर्थये ॥
  19. 19
    कथं राजपुत्री तथागुणा ।ब्रूयात्सा स्त्री मत्पीडां भर्तृसन्निधौ ॥
  20. 20
    यदचिन्त्यं तु तद्दैवं भूतेष्वपि न हन्यते ।व्यक्तं मयि च तस्यां च पतितो हि ॥
  21. 21
    कश्च सौमित्रे योद्धुमुत्सहते पुमान् ।यस्य न ग्रहणं किञ्चित्कर्मणोऽन्यत्र दृश्यते ॥
  22. 22
    सुखदुःखे भयक्रोधौ लाभालाभौ भवाभवौ ।यच्च किञ्चित्तथाभूतं ननु तत् ॥
  23. 23
    ऋषयोऽप्युग्रतपसो दैवेनाभिप्रपीडिताः ।उत्सृज्य नियमांस्तीव्रान् भ्रश्यन्ते काममन्युभिः ॥
  24. 24
    असङ्कल्पितमेवेह यदकस्मात्प्रवर्तते ।निवर्त्यारम्भमारब्धं ननु दैवस्य कर्म तत् ॥
  25. 25
    एतया संस्तभ्यात्मानमात्मना ।व्याहतेऽप्यभिषेके मे परितापो न विद्यते ॥
  26. 26
    तस्मादपरितापः संस्त्वमप्यनुविधाय माम् । क्षिप्रमाभिषेचनिकीं क्रियाम् ॥
  27. 27
    एभिरेव सर्वैरभिषेचनसम्भृतैः ।मम लक्ष्मण तापस्ये व्रतस्नानं भविष्यति ॥
  28. 28
    अथवा किं ममैतेन तु ।उद्धृतं मे स्वयं तोयं व्रतादेशं करिष्यति ॥
  29. 29
    मा च लक्ष्मण सन्तापं कार्षिर्लक्ष्म्या विपर्यये ।राज्यं वा वनवासो वा वनवासो ॥
  30. 30
    न लक्ष्मणास्मिन्खलु माता यवीयस्यतिशङ्कनीया ।दैवाभिपन्ना हि वदत्यनिष्टंजानासि दैवं च तथाप्रभावम् ॥