Vālmīki Rāmāyaṇa · The Encounter with Virādha
Tap a verse for its meaning
- 1रामस्तु सूर्यस्योदयनं प्रति । स मुनीन्सर्वान्वनमेवान्वगाहत ॥
- 2। ॥
- 3निष्कूजनानाशकुनि झिल्लिकागणनादितम् ।लक्ष्मणानुगतो रामो वनमध्यं ददर्श ह ॥
- 4। ॥
- 5गम्भीराक्षं महावक्त्रं विकटं विषमोदरम् ।बीभत्सं विषमं दीर्घं विकृतं ॥
- 6। ॥
- 7त्रीन्सिंहांश्चतुरो वृषौ पृषतान्दश ।सविषाणं वसादिग्धं गजस्य च शिरो महत् ॥
- 8विनदन्तं महास्वनम् ।स रामं लक्ष्मणं चैव सीतां दृष्ट्वा च मैथिलीम् ॥
- 9अभ्यधावत सङ्क्रुद्धः प्रजाः काल इवान्तकः ।स कृत्वा भैरवं नादं चालयन्निव मेदिनीम् ॥
- 10अङ्केनादाय वैदेहीमपक्रम्य ततोऽब्रवीत् ।युवां जटाचीरधरौ सभार्यौ क्षीणजीवितौ ॥
- 11। ॥
- 12। ॥
- 13। ॥
- 14युवयोः पापयोश्चाहं पास्यामि रुधिरं मृधे ।तस्यैवं ब्रुवतो धृष्टं विराधस्य दुरात्मनः ॥
- 15श्रुत्वा सगर्वं वचनं सम्भ्रान्ता ।सीता प्रावेपतोद्वेगात्प्रवाते कदली यथा ॥
- 16तां दृष्ट्वा सीतां विराधाङ्कगतां शुभाम् ।अब्रवील्लक्ष्मणं वाक्यं मुखेन परिशुष्यता ॥
- 17पश्य नरेन्द्रस्य जनकस्यात्मसम्भवाम् ।मम भार्या शुभाचारां विराधाङ्के प्रवेशिताम् ॥
- 18। ॥
- 19कैकेय्यास्तु सुसम्पन्नं क्षिप्रमद्यैव लक्ष्मण ।या न तुष्यति राज्येन पुत्रार्थे दीर्घदर्शिनी ॥
- 20ययाऽहं सर्वभूतानां हितः प्रस्थापितो वनम् ।अद्येदानीं सकामा सा या माता मम ॥
- 21परस्पर्शात्तु वैदेह्या न दुःखतरमस्ति मे ।पितुर्वियोगा स्वराज्यहरणात्तथा ॥
- 22। ॥
- 23। ॥
- 24शरेण निहतस्याद्य मया क्रुद्धेन ।विराधस्य गतासोर्हि मही पास्यति शोणितम् ॥
- 25राज्यकामे मम क्रोधो यो बभूव ह ।तं विराधे प्रमोक्ष्यामि वज्री वज्रमिवाचले ॥
- 26मम भुजबलवेगवेगितःपततु शरोऽस्य महान्महोरसि ।व्यपनयतु तनोश्च जीवितंपततु ततः स महीं विघूर्णितः ॥