Vālmīki Rāmāyaṇa · The Battle with Virādha
Tap a verse for its meaning
- 1अथोवाच पुनर्वाक्यं ।आत्मानं पृच्छते ब्रूतं कौ युवां क्व गमिष्यथः ॥
- 2तमुवाच ततो रामो राक्षसं ज्वलिताननम् ।पृच्छन्तं सुमहातेजा इक्ष्वाकुकुलमात्मनः ॥
- 3। ॥
- 4। ॥
- 5। ॥
- 6। ॥
- 7उत्सृज्य प्रमदामेनामनपेक्षौ यथागतम् ।त्वरमाणौ पलायेथां न वां जीवितमाददे ॥
- 8। ॥
- 9। ॥
- 10ततः सज्यं धनुः कृत्वा रामः सुनिशितान् शरान् ।सुशीघ्रमभिसन्धाय राक्षसं ह ॥
- 11धनुषा ज्यागुणवता सप्त बाणान्मुमोच ह ।रुक्मपुङ्खान् महावेगान् ॥
- 12ते शरीरं विराधस्य भित्त्वा ।निपेतुः शोणितादिग्धा धरण्यां ॥
- 13स विद्धो न्यस्य वैदेहीं शूलमुद्यम्य राक्षसः ।अभ्यद्रवत्सुसङ्क्रुद्धस्तदा रामं सलक्ष्मणम् ॥
- 14स विनद्य महानादं शूलं ।प्रगृह्याशोभत तदा व्यात्तानन इवान्तकः ॥
- 15अथ तौ भ्रातरौ दीप्तं शरवर्षं ववर्षतुः ।विराधे राक्षसे तस्मि ॥
- 16स प्रहस्य महारौद्रः स्थित्वाऽजृम्भत राक्षसः ।जृम्भमाणस्य ते बाणाः कायान्निष्पेतुराशुगाः ॥
- 17स्पर्शात्तु संरोध्य राक्षसः ।विराधः शूलमुद्यम्य राघवावभ्यधावत ॥
- 18तच्छूलं वज्रसङ्काशं गगने ज्वलनोपमम् ।द्वाभ्यां शराभ्यां चिच्छेद रामः ॥
- 19तद्रामविशिखच्छिन्नं शूलं तस्य कराद्भुवि ।पपाताशनिना छिन्नं शिलातलम् ॥
- 20तौ खड्गौ क्षिप्रमुद्यम्य शुभौ ।तूर्णमापततस्तस्य तदा प्राहरतां बलात् ॥
- 21स वध्यमानः सुभृशं बाहुभ्यां परिरभ्य तौ ।अप्रकम्प्यौ रौद्रः प्रस्थातुमैच्छत ॥
- 22तस्याभिप्रायमाज्ञाय रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ।वहत्वयमलं तावत्पथाऽनेन तु राक्षसः ॥
- 23यथा चेच्छति तथा वहतु राक्षसः ।अयमेव हि नः पन्था येन याति ॥
- 24स तु समुत्क्षिप्य निशाचरः ।बालाविव चकारातिबलौ ततः ॥
- 25तावारोप्य ततः स्कन्धं रजनीचरः ।विराधो निनदन्घोरं जगामाभिमुखो वनम् ॥
- 26वनं महामेघनिभं प्रविष्टोद्रुमैर्महद्भिर्विविधैरुपेतम् ।नानाविधैः पक्षिशतैर्विचित्रंशिवायुतं व्यालमृगैर्विकीर्णम् ॥