Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · A Winter Morning by the Godāvarī

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    । ॥
  2. 2
    स कदाचित्प्रभातायां शर्वर्यां ।प्रययावभिषेकार्थं रम्यां गोदावरीं नदीम् ॥
  3. 3
    । ॥
  4. 4
    अयं स कालः सम्प्राप्तः प्रियो यस्ते ।अलङ्कृत इवाभाति येन शुभः ॥
  5. 5
    नीहारपरुषो लोकः पृथिवी सस्यशालिनी ।जलान्यनुपभोग्यानि सुभगो ॥
  6. 6
    नवाग्रयणपूजाभिरभ्यर्च्य ।कृताग्रयणकाः काले सन्तो ॥
  7. 7
    प्राज्यकामा सम्पन्नतरगोरसाः ।विचरन्ति महीपाला यात्रास्था ॥
  8. 8
    सेवमाने दृढं सूर्ये दिशमन्तकसेविताम् ।विहीन स्त्री नोत्तरा दिक्प्रकाशते ॥
  9. 9
    । ॥
  10. 10
    अत्यन्तसुखसञ्चारा मध्याह्ने सुखाः । सुभगादित्याश्छायासलिलदुर्भगाः ॥
  11. 11
    सनीहाराः समारुताः ।शून्यारण्या हिमध्वस्ता दिवसा भान्ति साम्प्रतम् ॥
  12. 12
    निवृत्ताकाशशयनाः पुष्यनीता हिमारुणाः ।शीता वृद्धतरा यामास्त्रियामा यान्ति साम्प्रतम् ॥
  13. 13
    रविसङ्क्रान्तसौभाग्यस्तुषारारुणमण्डलः ।निःश्वासान्ध इवादर्शश्चन्द्रमा न प्रकाशते ॥
  14. 14
    तुषारमलिना पौर्णमास्यां न राजते । चातपश्यामा लक्ष्यते न तु शोभते ॥
  15. 15
    प्रकृत्या शीतलस्पर्शो हिमविद्धश्च साम्प्रतम् ।प्रवाति काले ॥
  16. 16
    बाष्पच्छन्नान्यरण्यानि च ।शोभन्तेऽभ्युदिते सूर्ये नदद्भिः ॥
  17. 17
    खर्जूरपुष्पाकृतिभिः शिरोभिः पूर्णतण्डुलैः ।शोभन्ते किञ्चिदानम्राः ॥
  18. 18
    । ॥
  19. 19
    अग्राह्यवीर्यः पूर्वाह्णे स्पर्शतः सुखः ।संरक्तः किञ्चिदापाण्डुरातपः शोभते क्षितौ ॥
  20. 20
    किञ्चित्प्रक्लिन्न ।वनानां शोभते भूमिर्निविष्टतरुणातपा ॥
  21. 21
    स्पृशंस्तु विपुलं शीतमुदकं सुखम् ।अत्यन्ततृषितो वन्यः प्रतिसंहरते ॥
  22. 22
    एते हि समुपासीना विहगा जलचारिणः ।न विगाहन्ति सलिलमप्रगल्भा इवाहवम् ॥
  23. 23
    अवश्यायतमोनद्धा नीहारतमसा वृताः ।प्रसुप्ता इव लक्ष्यन्ते विपुष्पा ॥
  24. 24
    बाष्पसञ्छन्नसलिला रुतविज्ञेय ।हिमार्द्रवालुकैस्तीरैः सरितो भान्ति साम्प्रतम् ॥
  25. 25
    तुषारपतनाच्चैव मृदुत्वाद्भास्करस्य च ।शैत्यादगाग्रस्थमपि प्रायेण ॥
  26. 26
    जराजर्झरितैः शीर्णकेसरकर्णिकैः ।नालशेषैर्हिमध्वस्तैर्न भान्ति ॥
  27. 27
    अस्मिंस्तु काले दुःखसमन्वितः ।तपश्चरति धर्मात्मा त्वद्भक्त्या पुरे ॥
  28. 28
    । ॥
  29. 29
    सोऽपि वेलामिमां नूनमभिषेकार्थमुद्यतः ।वृतः प्रकृतिभिर्नित्यं प्रयाति सरयूं नदीम् ॥
  30. 30
    अत्यन्तसुखसंवृद्धः सुकुमारः सुखोचितः ।कथं न्वपररात्रेषु सरयूमवगाहते ॥
  31. 31
    पद्मपत्रेक्षणो वीरः श्यामो निरुदरो महान् ।धर्मज्ञः सत्यवादी च ह्रीनिषेधो ॥
  32. 32
    प्रियाभिभाषी मधुरो दीर्घबाहुररिन्दमः ।सन्त्यज्य विविधान् भोगानार्यं श्रितः ॥
  33. 33
    । ॥
  34. 34
    न पित्र्यमनुवर्तन्ते मातृकं द्विपदा इति ।ख्यातो लोकप्रवादोऽयं भरतेनान्यथा कृतः ॥
  35. 35
    भर्ता दशरथो यस्याः साधुश्च भरतः सुतः ।कथं नु साम्बा तादृशी क्रूरशीलिनी ॥
  36. 36
    । ॥
  37. 37
    न तेऽम्बा तात गर्हितव्या कथञ्चन ।तामेवेक्ष्वाकुनाथस्य भरतस्य कथां कुरु ॥
  38. 38
    निश्चितापि हि मे बुद्धि दृढव्रता ।भरतस्नेहसन्तप्ता बालिशीक्रियते पुनः ॥
  39. 39
    संस्मराम्यस्य प्रियाणि मधुराणि च ।हृद्यान्यमृतकल्पानि मनः प्रह्लादनानि च ॥
  40. 40
    कदा न्वहं समेष्यामि महात्मना । च वीरेण त्वाया च रघुनन्दन ॥
  41. 41
    इत्येवं विलपंस्तत्र प्राप्य गोदावरीं नदीम् ।चक्रेऽभिषेकं काकुत्स्थः सानुजः सह ॥
  42. 42
    । ॥
  43. 43
    कृताभिषेकः स रराज सीताद्वितीयः सह ।कृताभिषेको गिरिराजपुत्र्यारुद्रः सनन्दी भगवानिवेशः ॥