Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · Akampana’s Counsel

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    त्वरमणस्ततो गत्वा जनस्थानादकम्पनः ।प्रविश्य लङ्कां वेगेन रावणं वाक्यमब्रवीत् ॥
  2. 2
    जनस्थानस्थिता राजन् राक्षसा बहवो हताः ।खरश्च निहतः सङ्ख्ये कथञ्चिदहमागतः ॥
  3. 3
    एवमुक्तो क्रुद्धः ।अकम्पनमुवाचेदं निर्दहन्निव चक्षुषा ॥
  4. 4
    केन रम्यां जनस्थानं हतं मम ।को हि सर्वेषु लोकेषु गतिं चाधिगमिष्यति ॥
  5. 5
    न हि मे विप्रियं कृत्वा शक्यं सुखम् ।प्राप्तुं वैश्रवणेनापि न यमेन न विष्णुना ॥
  6. 6
    चाप्यहं कालो दहेयमपि ।मृत्युं मरणधर्मेण सम्योजयितुमुत्सहे ॥
  7. 7
    दहेयमपि सङ्क्रुद्धऽऽदित्यपावकौ । तरसा वेगं निहन्तुमहमुत्सहे ॥
  8. 8
    तथा क्रुद्धं दशग्रीवं कृताञ्जलिरकम्पनः ।भयात् सन्दिग्धया वाचा रावणं याचतेऽभयम् ॥
  9. 9
    दशग्रीवोऽभयं तस्मै प्रददौ ।स विश्रब्धोऽब्रवीद्वाक्यमसन्दिग्धमकम्पनः ॥
  10. 10
    पुत्रो दशरथस्यास्ति सिंहसंहननो युवा ।रामो नाम वृषस्कन्धो वृत्तायतमहाभुजः ॥
  11. 11
    वीरः श्रीमानतुल्यबलविक्रमः ।हतं तेन जनस्थानं खरश्च सहदूषणः ॥
  12. 12
    अकम्पनवचः श्रुत्वा रावणो ।नागेन्द्र इव निःश्वस्य वचनं चेदमब्रवीत् ॥
  13. 13
    स सम्युक्तो रामः सर्वामरैः सह ।उपयातो जनस्थानं ब्रूहि कच्चिदकम्पन ॥
  14. 14
    रावणस्य पुनर्वाक्यं निशम्य तदकम्पनः ।आचचक्षे बलं तस्य विक्रमं च महात्मनः ॥
  15. 15
    रामो नाम श्रेष्ठः सर्वधनुष्मताम् ।दिव्यास्त्रगुणसम्पन्नः युधि ॥
  16. 16
    तस्यानुरूपो बलवान् रक्ताक्षो ।कनीयान् लक्ष्मणो नाम भ्राता शशिनिभाननः ॥
  17. 17
    स तेन सह सम्युक्तः निलो यथा ।श्रीमान्राजवरस्तेन जनस्थानं निपातितम् ॥
  18. 18
    नैव देवा महत्मानो नात्र कार्या विचारणा ।शरा रामेण तूत्सृष्टा पतत्रिणः ॥
  19. 19
    पञ्चानना भूत्वा भक्षयन्ति स्म राक्षसान् ।येन येन च गच्छन्ति राक्षसा भयकर्शिताः ॥
  20. 20
    तेन तेन स्म पश्यन्ति राममेवाग्रतः स्थितम् ।इत्थं विनाशितं तेन जनस्थानं तवानघ ॥
  21. 21
    अकम्पनवचः श्रुत्वा रावणो वाक्यमब्रवीत् ।जनस्थानं गमिष्यामि हन्तुं रामं ॥
  22. 22
    अथैवमुक्ते वचने प्रोवाचेदमकम्पनः ।श्रुणु थावृत्तं रामस्य ॥
  23. 23
    कुपितो रामो विक्रमेण महायशाः । सुपूर्णाया वेगं परिहरेच्छरैः ॥
  24. 24
    सताराग्रहनक्षत्रं नभश्चाप्यवसादयेत् ।असौ रामस्तु मज्जन्तीं श्रीमानभ्युद्धरे ॥
  25. 25
    भित्त्वा वेलां लोकानाप्लावये ।वेगं वाऽपि समुद्रस्य वायुं वा विधमेच्छरैः ॥
  26. 26
    संहृत्य वा पुनर्लोकान् विक्रमेण महायशाः ।शक्तः स स्रष्टुं पुनरपि ॥
  27. 27
    न हि रामो शक्यो जेतुं त्वया युधि ।रक्षसां वाऽपि लोकेन पापजनैरिव ॥
  28. 28
    न तं वध्यमहं मन्ये सर्वैर्देवासुरैरपि ।अयं तस्य वधोपायस्तं ममैकमनाः शृणु ॥
  29. 29
    भार्या तस्योत्तमा लोके नाम सुमध्यमा ।श्यामा समविभक्ताङ्गी स्त्रीरत्नं रत्नभूषिता ॥
  30. 30
    नैव न गन्धर्वी नाऽप्सरा नाऽपि दानवी ।तुल्या सीमन्तिनी तस्या कुतो भवेत् ॥
  31. 31
    तस्यापहर भार्यां त्वं प्रमथ्य तु ।सीतया रहितः कामी रामो हास्यति जीवितम् ॥
  32. 32
    अरोचयत तद्वाक्यं रावणो ।चिन्तयित्वा महाबाहुरकम्पनमुवाच ह ॥
  33. 33
    बाढं काल्यं गमिष्यामि ह्येकः सारथिना सह ।आनयिष्यामि च वैदेहीमिमां हृष्टो महापुरीम् ॥
  34. 34
    अथैवमुक्त्वा प्रययौ रावणः ।रथेनादित्यवर्णेन दिशः सर्वाः प्रकाशयन् ॥
  35. 35
    स रथो राक्षसेन्द्रस्य नक्षत्रपथगो महान् ।सञ्चार्यमाणः शुशुभे जलदे चन्द्रमा इव ॥
  36. 36
    स मारीचाश्रमं प्राप्य ताटकेयमुपागमत् ।मारीचेनार्चितो राजा भक्ष्यभोज्यैरमानुषैः ॥
  37. 37
    तं स्वयं तु आसनेनोदकेन च । वाचा मारीचो वाक्यमब्रवीत् ॥
  38. 38
    कच्चित्सुकुशलं राजन् लोकानां ।आशङ्के नाथ जाने त्वं यतस्तूर्णमिहागतः ॥
  39. 39
    एवमुक्तो महातेजा मारीचेन स रावणः ।ततः पश्चादिदं वाक्यमब्रवी ॥
  40. 40
    आरक्षो मे हत रामेणाक्लिष्टकर्मणा ।जनस्थानमवध्यं तत्सर्वं युधि निपातितम् ॥
  41. 41
    तस्य मे कुरु साचिव्यं तस्य ।राक्षसेन्द्रवचः श्रुत्वा मारीचो वाक्यमब्रवीत् ॥
  42. 42
    आख्याता केन सीता सा मित्ररूपेण शत्रुणा ।त्वया को न नन्दति निन्दितः ॥
  43. 43
    ति को ब्रवीति ब्रवीहि मे ।रक्षोलोकस्य सर्वस्य कः शृङ्गं छेत्तुमिच्छति ॥
  44. 44
    प्रोत्साहयति कश्चित्वां स हि शत्रुरसंशयः ।दंष्ट्रामुद्धर्तुं चेच्छति त्वया ॥
  45. 45
    कर्मणा तेन केनाऽसि कापथं प्रतिपादितः । ते राजन् प्रहृतं केन मूर्धनि ॥
  46. 46
    विशुद्धवंशाभिजनाग्रहस्त--स्तेजोमदः संस्थितदोर्विषाणः ।उदीक्षितुं रावण नेह युक्तःस सम्युगे ॥
  47. 47
    असौ रणान्तः स्थितिसन्धिवालोविदग्धरक्षोमृगहा ।सुप्तस्त्वया बोधयितुं न युक्तःशराङ्गपुर्णो ॥
  48. 48
    चापावहारे भुजवेगपङ्के सुमहाहवौघे ।न रामपातालमुखेऽतिघोरेप्रस्कन्दितुं राक्षसराज युक्तम् ॥
  49. 49
    प्रसीद राक्षसेन्द्रलङ्कां प्रसन्नो भव साधु गच्छ ।त्वं स्वेषु रमस्व नित्यम्रामः सभार्यो रमतां वनेषु ॥
  50. 50
    एवमुक्तो दशग्रीवो मारीचेन स रावणः । पुरीं लङ्कां विवेश च ॥