Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Golden Deer

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    सा तं सम्प्रेक्ष्य ।हैमराजतवर्णाभ्यां पार्श्वाभ्यामुपशोभितम् ॥
  2. 2
    चानवद्याङ्गी मृष्टहाटकवर्णिनी ।भर्तारमभिचक्रन्द लक्ष्मणं चापि सायुधम् ॥
  3. 3
    । ॥
  4. 4
    । ॥
  5. 5
    चरन्तो मृगयां हृष्टाः पापेनोपाधिना वने ।अनेन निहता राजन् राजानः ॥
  6. 6
    अस्य मायाविदो मायामृगरूपमिदं कृतम् ।भानुमत् पुरुषव्याघ्र ॥
  7. 7
    मृगो ह्येवं विधो रत्नविचित्रो नास्ति राघव ।जगत्यां जगतीनाथ हि न संशयः ॥
  8. 8
    एवं ब्रुवाणं काकुत्स्थं प्रतिवार्य ।उवाच सीता संहृष्टा चर्मणा ॥
  9. 9
    मृगो हरति मे मनः ।आनयैनं महाबाहो नो भविष्यति ॥
  10. 10
    इहाश्रमपदेऽस्माकं बहवः पुण्यदर्शनाः ।मृगाश्चरन्ति सहिताः ॥
  11. 11
    ऋक्षाः पृषतसङ्घाश्च वानराः किन्नरास्तथा ।विचरन्ति महाबाहो रूपश्रेष्ठा ॥
  12. 12
    । ॥
  13. 13
    नानावर्णविचित्राङ्गो रत्नबिन्दुसमाचितः ।द्योतयन् वनमव्यग्रं शोभते ॥
  14. 14
    अहो रूपमहो लक्ष्मीः स्वरसम्पच्च शोभना ।मृगोऽद्भुतो विचित्राङ्गो हृदयं मे ॥
  15. 15
    यदि ग्रहणमभ्येति मृगस्तव ।आश्चर्यभूतं भवति विस्मयं जनयिष्यति ॥
  16. 16
    समाप्तवनवासानां राज्यस्थानां च नः पुनः ।अन्तःपुरविभूषार्थो मृग एष भविष्यति ॥
  17. 17
    भरतस्यार्यपुत्रस्य श्वश्रूणां मम च प्रभो ।मृगरूपमिदं व्यक्तं विस्मयं जनयिष्यति ॥
  18. 18
    । ॥
  19. 19
    निहतस्यास्य सत्त्वस्य ।शष्पबृस्यां विनीतायामिच्छाम्यहमुपासितुम् ॥
  20. 20
    । ॥
  21. 21
    तेन तु ।तरुणादित्यवर्णेन नक्षत्रपथवर्चसा ॥
  22. 22
    बभूव राघवस्यापि मनो विस्मयमागतम् ।एवं सीतावचः श्रुत्वा तं दृष्ट्वा मृगमद्भुतम् ॥
  23. 23
    लोभितस्तेन रूपेण सीताया च ।उवाच राघवो हृष्टो भ्रातरं लक्ष्मणं वचः ॥
  24. 24
    पश्य लक्ष्मण वैदेह्याः स्पृहां मृगगतामिमाम् । ह्येष मृगोऽद्य न भविष्यति ॥
  25. 25
    न वने न चैत्ररथसंश्रये ।कुतः पृथिव्यां योऽस्य कश्चित्समो मृगः ॥
  26. 26
    प्रतिलोमानुलोमाश्च रुचिरा ।शोभन्ते मृगमाश्रित्य चित्राः ॥
  27. 27
    पश्यास्य जृम्भमाणस्य दीप्तामग्निशिखोपमाम् ।जिह्वां मुखान्निःसरन्तीं मेघादिव ॥
  28. 28
    मसारगल्लर्कमुखः ।कस्य नामाभिरूपोऽसौ न मनो गः ॥
  29. 29
    कस्य रूपमिदं दृष्ट्वा जाम्बूनदमयं प्रभो ।नानारत्नमयं दिव्यं न मनो विस्मयं व्रजेत् ॥
  30. 30
    किं पुन सीता बाला नारी न विस्मयेत् ।मांसहेतोरपि मृगान् विहारार्थं च धन्विनः ।घ्नन्ति लक्ष्मण राजानो मृगयायां महावने ॥
  31. 31
    धनानि विचीयन्ते महावने ।धातवो विविधाश्चापि ॥
  32. 32
    । ॥
  33. 33
    अर्थी येनार्थकृत्येन संव्रजत्यविचारयन् ।तमर्थमर्थशास्त्रज्ञाः प्राहुरर्थ्याश्च लक्ष्मण ॥
  34. 34
    एतस्य परार्ध्ये काञ्चनत्वचि ।उपवेक्ष्यति वैदेही मया सह ॥
  35. 35
    न कादली न प्रियकी न प्रवेणी न चाविकी ।भवेदेतस्य सदृशी ति मे ॥
  36. 36
    एष चैव मृगः यश्च दिव्यो ।उभावेतौ मृगौ दिव्यौ तारामृगमहीमृगौ ॥
  37. 37
    । ॥
  38. 38
    एतेन हि मारीचेनाकृतात्मना ।वने विचरता पूर्वं हिंसिता मुनिपुङ्गवाः ॥
  39. 39
    उत्थाय बहवो येन मृगयायां जनाधिपाः ।निहताः परमेष्वासास्तस्माद्वध्यस्त्वयं मृगः ॥
  40. 40
    । ॥
  41. 41
    स कदाचिच्चिराल्लोभादाससाद ।अगस्त्यं तेजसा युक्तं भक्ष्यस्तस्य बभूव ह ॥
  42. 42
    समुत्थाने च तद्रूपं कर्तुकामं समीक्ष्य तम् । तु वातापिमिदमब्रवीत् ॥
  43. 43
    त्वयाविगण्य वातापे परिभूताः स्वतेजसा ।जीवलोके द्विजश्रेष्ठास्तस्मादसि ॥
  44. 44
    तदेतन्न भवेद्रक्षो वातापिरिव लक्ष्मण ।मद्विधं योऽतिमन्येत धर्मनित्यं ॥
  45. 45
    भवेद्धतोऽयं वातापिरगस्त्येनेव मां गतः ।इह त्वं भव सन्नद्धो यन्त्रितो मैथिलीम् ॥
  46. 46
    अस्यामायत्तमस्माकं यत्कृत्यं ।अहमेनं ग्रहीष्याम्यपि वा मृगम् ॥
  47. 47
    यावद्गच्छामि मृगमानयितुं द्रुतम् ।पश्य लक्ष्मण वैदेहीं मृगत्वचि ॥
  48. 48
    ह्येष मृगोऽद्य न भविष्यति । ते भाव्यमाश्रमस्थेन सीतया ॥
  49. 49
    यावत्पृषतमेकेन निहन्म्यहम् ।हत्वैत चादाय शीघ्रमेष्यामि लक्ष्मण ॥
  50. 50
    प्रदक्षिणेनातिबलेन पक्षिणा बुद्धिमता च लक्ष्मण ।भवाप्रमत्तः प्रतिगृह्य मैथिलींप्रतिक्षणं सर्वत एव शङ्कितः ॥