Vālmīki Rāmāyaṇa · The Desolate Hermitage
Tap a verse for its meaning
- 1। ॥
- 2। ॥
- 3। ॥
- 4यां विना नोत्सहे वीर मुहूर्तमपि जीवितुम् ।क्व सा मे सीता ॥
- 5। ॥
- 6कच्चिज्जीवति वैदेही प्राणैः प्रियतरा मम ।कच्चित्प्रवाजनं सौम्य न मे मिथ्या भविष्यति ॥
- 7सीतानिमित्तं मृते मयि गते त्वयि ।कच्चित्सकामा सुखिता कैकेयी सा भविष्यति ॥
- 8सपुत्रराज्यां सिद्धार्थां मृतपुत्रा तपस्विनी ।उपस्थास्यति कच्चित्सौम्य न केकयीम् ॥
- 9। ॥
- 10। ॥
- 11। ॥
- 12च बाला च नित्यं चादुःखदर्शिनी ।मद्वियोगेन वैदेही व्यक्तं शोचति दुर्मनाः ॥
- 13सर्वथा रक्षसा तेन सुदुरात्मना ।वदता लक्ष्मणेत्युच्चैस्तवापि जनितं भयम् ॥
- 14श्रुतस्तु शङ्के वैदेह्या स स्वरः सदृशो मम । प्रेषितस्त्वं च द्रष्टुं मां शीघ्रमागतः ॥
- 15। ॥
- 16। ॥
- 17अहोऽस्मिन् व्यसने मग्नः सर्वथा ।किंन्विदानीं करिष्यामि शङ्के प्राप्तव्यमीदृशम् ॥
- 18इति सीतां वरारोहां चिन्तयन्नेव राघवः ।आजगाम जनस्थानं त्वरया सहलक्ष्मणः ॥
- 19विगर्हमाणोऽनुजमार्तरूपंक्षुधा श्रमाच्चैव पिपासया च ।विनिःश्वसन् शुष्कमुखो विवर्णःप्रतिश्रयं प्राप्य समीक्ष्य शून्यम् ॥
- 20स्वमाश्रमं सम्प्रविगाह्य वीरोविहारदेशाननुसृत्य कांश्चित् ।एतत्तदित्येव निवासभूमौ व्यथितो बभूव ॥