Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · Tārā's Lament

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    रामचापविसृष्टेन शरेणान्तकरेण तम् ।दृष्ट्वा विनिहतं भूमौ ॥
  2. 2
    सा समासाद्य भर्तारं पर्यष्वजत भामिनी ।इषुणाभिहतं दृष्ट्वा वालिनं ॥
  3. 3
    वानरेन्द्रं महेन्द्राभं शोकसन्तप्तमानसा ।तारा तरुमिवोन्मूलं पर्यदेवयदातुरा ॥
  4. 4
    रणे दारुण प्लवतां वर ।किं दीनामपुरोभागामद्य त्वं नाभिभाषसे ॥
  5. 5
    उत्तिष्ठ भजस्व शयनोत्तमम् ।नैवंविधाः शेरते हि भूमौ ॥
  6. 6
    अतीव खलु ते कान्ता ।गतासुरपि यां गात्रैर्मां विहाय निषेवसे ॥
  7. 7
    व्यक्तमन्या त्वया वीर सम्प्रवर्तिता ।किष्किन्धेव पुरी रम्या स्वर्गमार्गे विनिर्मिता ॥
  8. 8
    यान्यस्माभिस्त्वया सार्धं वनेषु ।विहृतानि त्वया काले तेषामुपरमः कृतः ॥
  9. 9
    निरानन्दा निराशाहं निमग्ना ।त्वयि पञ्चत्वमापन्ने महायूथपयूथपे ॥
  10. 10
    हृदयं सुस्थिरं मह्यं दृष्ट्वा विनिहतं पतिम् ।यन्न शोकाभिसन्तप्तं स्फुटतेऽद्य ॥
  11. 11
    त्वया भार्या हृता स च विवासितः ।यत्तु तस्य त्वया प्राप्तेयं प्लवगाधिप ॥
  12. 12
    निःश्रेयसपरा या चाहं विगर्हिता ।यैषाऽब्रवं हितं वाक्यं वानरेन्द्र ॥
  13. 13
    रूपयौवनदृप्तानां दक्षिणानां च ।नूनमप्सरसामार्य चित्तानि प्रमथिष्यसि ॥
  14. 14
    कालो निःसंशयो नूनं जीवितान्तकरस्तव ।बलाद्येनावपन्नोऽसि सुग्रीवस्यावशो वशम् ॥
  15. 15
    वैधव्यं शोकसन्तापं कृपणं कृपणा सती ।अदुःखोपचिता पूर्वं वर्तयिष्याम्यनाथवत् ॥
  16. 16
    लालितश्चाङ्गदो वीरः सुकुमारः सुखोचितः ।वत्स्यते कामवस्थां मे क्रोधमूर्छिते ॥
  17. 17
    कुरुष्व पितरं पुत्र सुदृष्टं ।दुर्लभं दर्शनं वत्स तव तस्य भविष्यति ॥
  18. 18
    समाश्वासय पुत्रं त्वं सन्देशं सन्दिशस्व च ।मूर्ध्नि चैनं समाघ्राय प्रवासं प्रस्थितो ह्यसि ॥
  19. 19
    हि महत्कर्मकृतं त्वामभिनिघ्नता ।आनृण्यं च गतं तस्य सुग्रीवस्य प्रतिश्रवे ॥
  20. 20
    सकामो भव रुमां त्वं प्रतिपत्स्यसे ।भुङ्क्ष्व राज्यमनुद्विग्नः शस्तो भ्राता रिपुस्तव ॥
  21. 21
    किं मामेवं विलपतीं प्रेम्णा त्वं नाभिभाषसे ।इमाः पश्य वरा बह्वीर्भार्यास्ते वानरेश्वर ॥
  22. 22
    तस्या विलपितं श्रुत्वा वानर्यः सर्वतश्च ताः ।परिगृह्याङ्गदं दीनं दुःखार्ताः परिचुक्रुशुः ॥
  23. 23
    किमङ्गदं साङ्गदवीरबाहोविहाय यास्यद्य ।न युक्तमेवं गुणसन्निकृष्टंविहाय पुत्रं प्रियपुत्र गन्तुम् ॥
  24. 24
    किमप्रियं ते मया कृतं नाथ सुतेन वा ते ।सहाङ्गदां मां स विहाय वीरयत्प्रस्थितो दीर्घमितः ॥
  25. 25
    यद्यप्रियं किञ्चिदसम्प्रधार्यकृतं मया स्यात्तव दीर्घबाहो ।क्षमस्व मे तद्धरिवंशनाथव्रजामि तव वीर पादौ ॥
  26. 26
    तथा तु करुणं रुदन्तीभर्तुः समीपे सह वानरीभिः ।व्यवस्यत प्रायमुपोपवेष्टु--मनिन्द्यवर्णा भुवि यत्र वाली ॥