Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Passing of Vālī

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    वीक्षमाणस्तु सर्वतो मन्दमुच्छ्वसन् ।आदावेव तु सुग्रीवं ददर्श त्वात्मजाग्रतः ॥
  2. 2
    तं प्राप्तविजयं वाली सुग्रीवं प्लवगेश्वरः ।आभाष्य व्यक्तया वाचा सस्नेहमिदमब्रवीत् ॥
  3. 3
    सुग्रीव न मां गन्तुमर्हसि किल्बिषात् ।कृष्यमाणं भविष्येण मां बलात् ॥
  4. 4
    युगपद्विहितं न मन्ये सुखमावयोः ।सौहार्दं भ्रातृयुक्तं हि तदिदं तात नान्यथा ॥
  5. 5
    प्रतिपद्य त्वमद्यैव राज्यमेषां वनौकसाम् ।मामप्यद्यैव गच्छन्तं विद्धि ॥
  6. 6
    जीवितं च हि राज्यं च श्रियं च विपुलामिमाम् ।प्रजहाम्येष वै तूर्णं महच्चागर्हितं ॥
  7. 7
    अस्यां त्वहमवस्थानां वीर वक्ष्यामि यद्वचः ।यद्यप्यसुकरं राजन् कर्तुमेव तदर्हसि ॥
  8. 8
    सुखार्हं सुखसंवृद्धिं बालमेनमबालिशम् ।बाष्पपूर्णमुखं पश्य भूमौ पतितमङ्गदम् ॥
  9. 9
    मम प्राणैः प्रियतरं पुत्रं पुत्रमि ।मया हीनमहीनार्थं सर्वतः ॥
  10. 10
    त्वमेवास्य हि च परित्राता च सर्वतः ।भयेष्वभयदश्चैव यथाऽहं प्लवगेश्वर ॥
  11. 11
    एष तारात्मजः श्रीमांस्त्वया ।रक्षसां तु वधे तेषामग्रतस्ते भविष्यति ॥
  12. 12
    अनुरूपाणि कर्माणि विक्रम्य बलवान् रणे ।करिष्यत्येष तारेय तरुणोऽङ्गदः ॥
  13. 13
    चेयमर्थसूक्ष्मविनिश्चये ।औत्पातिके च विविधे सर्वतः परिनिष्ठिता ॥
  14. 14
    यदेषा साध्विति ब्रूयात् कार्यं त ।न हि किञ्चिदन्यथा परिवर्तते ॥
  15. 15
    च ते कार्यं कर्तव्यमविशङ्कया ।स्यादधर्मो ह्यकरणे त्वां च हिंस्याद्विमानितः ॥
  16. 16
    इमां च मालामाधत्स्व दिव्यां सुग्रीव ।उदारा श्रीः स्थिता ह्यस्यां सम्प्रजह्यान्मृते मयि ॥
  17. 17
    इत्येवमुक्तः सुग्रीवो वालिना ।हर्षं त्यक्त्वा पुनर्दीनो ग्रहग्रस्त इवोडुराट् ॥
  18. 18
    तद्वालिवचनाच्छान्तः कुर्वन्युक्तमतन्द्रितः ।जग्राह सोऽभ्यनुज्ञातो मालां तां चैव काञ्चनीम् ॥
  19. 19
    तां मालां दत्त्वा वाली दृष्ट्वाऽऽत्मजं स्थितम् ।संसिद्धः प्रेत्यभावाय स्नेहादङ्गदमब्रवीत् ॥
  20. 20
    भजस्वाद्य क्षममाणः प्रियाप्रिये ।सुखदुःखसहः काले सुग्रीववशगो भव ॥
  21. 21
    यथा हि त्वं सततं मया ।न तथा वर्तमानं त्वां सुग्रीवो बहु मंस्यते ॥
  22. 22
    मास्यामित्रैर्गतं गच्छेर्मा शत्रुभिररिन्दम ।भर्तुरर्थपरो सुग्रीववशगो भव ॥
  23. 23
    न चातिप्रणयः कार्यः कर्तव्योऽप्रणयश्च ते ।उभयं हि महान् दोषस्तस्मादन्तरदृग्भव ॥
  24. 24
    इत्युक्त्वाऽथ शरसम्पीडितो भृशम् ।विवृतैर्दशनैर्भीमैर्बभूवोत्क्रान्तजीवितः ॥
  25. 25
    ततो विचुक्रुशुस्तत्र वानरा ।परिदेवयमानास्ते सर्वे प्लवगपुङ्गवाः ॥
  26. 26
    ह्यद्य सीत्स्वर्गते वानराधिपे ।उद्यानानि च शून्यानि पर्वताः काननानि च ॥
  27. 27
    हते निष्प्रभा वानराः कृताः ।येन दत्तं महद्युद्धं गन्धर्वस्य महात्मनः ॥
  28. 28
    महाबाहो ।नैव रात्रौ न दिवसे तद्युद्धमुपशाम्यति ॥
  29. 29
    ततस्तु षोडशे वर्षे गोलभो विनिपातितः ।हत्वा तं दुर्विनीतं तु वाली दंष्ट्राकरालवान् ।सर्वाभयकरोऽस्माकं कथमेष निपातितः ॥
  30. 30
    हते तु वीरे प्लवगाधिपे तदाप्लवङ्गमास्तत्र ।वनेचराः सिंहयुते महावनेयथा हि गावो निहते गवां पतौ ॥
  31. 31
    ततस्तु मृतस्य भर्तुर्वदनं समीक्ष्य सा ।जगाम भूमिं परिरभ्य वालिनंमहाद्रुमं छिन्नमिवाश्रिता लता ॥