Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Brother of Jaṭāyu

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    तत्तु श्रुत्वा तदा वाक्यमङ्गदस्य मुखोद्गतम् ।अब्रवीद्वचनं गृध्रस्तीक्ष्णतुण्डो महास्वनः ॥
  2. 2
    कोऽयं गिरा घोषयति प्राणैः प्रियतमस्य मे । वधं भ्रातुः कम्पयन्निव मे मनः ॥
  3. 3
    कथमासी युद्धं ।नामधेयमिदं भ्रातुश्चिरस्याद्य मया श्रुतम् ॥
  4. 4
    इच्छेयं गिरिदुर्गाच्च भवद्भिरवतारितुम् ।यवीयसो श्लाघनीयस्य विक्रमैः ॥
  5. 5
    कालस्य तुष्टोऽस्मि परिकीर्तनात् ।तदिच्छेयमहं श्रोतुं विनाशं ॥
  6. 6
    भ्रातुर्जटायुषस्तस्य ।तस्यैव च मम भ्रातुः सखा कथम् ॥
  7. 7
    यस्य प्रियः पुत्रो ज्येष्ठो गुरुजनप्रियः ।सूर्यांशुदग्धपक्षत्वान्न शक्नोम्युपसर्पितुम् ॥
  8. 8
    इच्छेयं पर्वतादस्मादवतर्तुमरिन्दमाः ।शोकाद्भ्रष्टस्वरमपि श्रुत्वा ते ॥
  9. 9
    श्रद्दधुर्नैव तद्वाक्यं कर्मणा तस्य शङ्किताः ।ते प्रायमुपविष्टास्तु दृष्ट्वा गृध्रं प्लवङ्गमाः ॥
  10. 10
    चक्रुर्बुद्धिं तदा रौद्रां सर्वान्नो ।सर्वथा प्रायमासीनान्यदि नो भक्षयिष्यति ॥
  11. 11
    कृतकृत्या भविष्यामः क्षिप्रं सिद्धिमितो गताः ।एतां बुद्धिं ततश्चक्रुः सर्वे ते ॥
  12. 12
    अवतार्य गिरेः शृङ्गाद्गृध्रमाहाङ्गदस्तदा ।बभूवर्क्षरजा नाम वानरेन्द्रः प्रतापवान् ॥
  13. 13
    ममार्यः पार्थिवः पक्षिन् धार्मिकस्तस्य चात्मजौ । पुत्रावोघबलावुभौ ॥
  14. 14
    लोके विश्रुतकर्माऽभू पिता मम ।राजा कृत्स्नस्य जगत इक्ष्वाकूणां महारथः ॥
  15. 15
    रामो श्रीमान् प्रविष्टो ।लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा वैदेह्या चापि भार्यया ॥
  16. 16
    पितुर्निदेशनिरतो धर्म्यं पन्थानमाश्रितः ।तस्य भार्या जनस्थाना हृता बलात् ॥
  17. 17
    रामस्य तु पितुर्मित्रं ।ददर्श सीतां वैदेहीं ह्रियमाणां विहायसा ॥
  18. 18
    रावणं विरथं कृत्वा स्थापयित्वा च मैथिलीम् ।परिश्रान्तश्च वृद्धश्च रावणेन हतो रणे ॥
  19. 19
    एवं गृध्रो हतस्तेन रावणेन बलीयसा ।संस्कृतश्चापि रामेण गतश्च ॥
  20. 20
    ततो मम पितृव्येण महात्मना ।चकार राघवः सख्यं सोऽवधीत्पितरं मम ॥
  21. 21
    मम पित्रा विरुद्धो हि सुग्रीवः सचिवैः सह ।निहत्य वालिनं रामस्ततस्तमभिषेचयत् ॥
  22. 22
    स राज्ये स्थापितस्तेन ।राजा वानरमुख्यानां येन प्रस्थापिता वयम् ॥
  23. 23
    एवं रामप्रयुक्तस्तु मार्गमाणास्ततस्ततः ।वैदेहीं नाधिगच्छामो रात्रौ सूर्यप्रभामिव ॥
  24. 24
    ते वयं दण्डकारण्यं विचित्य सुसमाहिताः ।अज्ञानात्तु प्रविष्टाः स्म धरण्या विवृतं ॥
  25. 25
    मयस्य मायाविहितं तद्बिलं च विचिन्वताम् ।व्यतीतस्तत्र नो मासो यो राज्ञा कृतः ॥
  26. 26
    ते वयं सर्वे वचनकारिणः ।कृतां संस्थामतिक्रान्ता भया ॥
  27. 27
    क्रुद्धे तस्मिंस्तु सुग्रीवे च सलक्ष्मणे ।गतानामपि सर्वेषां तत्र नो नास्ति ॥