Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · Sampāti's Memory of the Sage

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    ततः कृतोदकं स्नातं तं गृध्रं ।उपविष्टा गिरौ दुर्गे परिवार्य समन्ततः ॥
  2. 2
    तमङ्गदमुपासीनं तैः सर्वैर्हरिभिर्वृतम् ।जनितप्रत्ययो हर्षा पुनरब्रवीत् ॥
  3. 3
    कृत्वा निःशब्दमेकाग्राः शृण्वन्तु हरयो मम ।तत्त्वं सङ्कीर्तयिष्यामि यथा जानामि ॥
  4. 4
    अस्य शिखरे पतितोऽस्मि पुरा वने ।सूर्यातपपरीताङ्गो निर्दग्धः सूर्यरश्मिभिः ॥
  5. 5
    लब्धसञ्ज्ञस्तु षड्रात्राद्विवशो विह्वलन्निव ।वीक्षमाणो दिशः सर्वा नाभिजानामि किञ्चन ॥
  6. 6
    ततस्तु शैलान् नदीः सर्वाः सरांसि च ।वनान्युदधिवेलां च समीक्ष्य मतिरागमत् ॥
  7. 7
    हृष्टपक्षिगणाकीर्णः कन्दरान्तरकूटवान् । विन्ध्योऽयमिति निश्चितः ॥
  8. 8
    आसीच्चात्राश्रमः पुण्यः सुरैरपि सुपूजितः ।ऋषिर्निशाकरो नाम यस्मिन्नुग्रतपाऽभवत् ॥
  9. 9
    अष्टौ तेनास्मिन्नृषिणा विना ।वसतो मम स्वर्गते तु निशाकरे ॥
  10. 10
    अवतीर्य च च्छ्रेण विषमाच्छनैः ।तीक्ष्णदर्भां वसुमतीं दुःखेन पुनरागतः ॥
  11. 11
    तमृषिं द्रष्टुकामोऽस्मि दुःखेनाभ्यागतो भृशम् । मया चैव बहुशोऽधिगतो हि सः ॥
  12. 12
    तस्याश्रमपदाभ्याशे ववुर्वाताः ।वृक्षो नापुष्पितः कश्चिदफलो वा न विद्यते ॥
  13. 13
    उपेत्य चाश्रमं पुण्यं वृक्षमूलमुपाश्रितः ।द्रष्टुकामः प्रतीक्षोऽहं भगवन्तं निशाकरम् ॥
  14. 14
    अथापश्यमदूरस्थमृषिं ।कृताभिषेकं दुर्धर्षमुपावृत्तमुदङ्मुखम् ॥
  15. 15
    तमृक्षाः सृमरा सिंहा नागाः ।परिवार्योपगच्छन्ति धातारं प्राणिनो यथा ॥
  16. 16
    ततः प्राप्तमृषिं ज्ञात्वा तानि वै ययुः ।प्रविष्टे राजनि यथा सर्वं सामात्यकं बलम् ॥
  17. 17
    ऋषिस्तु दृष्ट्वा मां प्रीतः प्रविष्टश्चाश्रमं पुनः ।ष्क्रम्य ततः कार्यमपृच्छत ॥
  18. 18
    वैकल्यतां दृष्ट्वा रोम्णां ते नावगम्यते ।अग्निदग्धाविमौ पक्षौ त्वक् चैव व्रणिता तव ॥
  19. 19
    गृध्रौ द्वौ दृष्टपूर्वौ मे जवे ।गृध्राणां चैव राजानौ भ्रातरौ ॥
  20. 20
    ज्येष्ठो हि त्वं तु जटायुरनुजस्तव ।मानुषं रूपमास्थाय गृह्णीतां चरणौ मम ॥
  21. 21
    किं ते व्याधिसमुत्थानं पक्षयोः पतनं कथम् ।दण्डो वायं कृतः केन सर्वमाख्याहि पृच्छतः ॥