Vālmīki Rāmāyaṇa · The Testimony of Supārśva
Tap a verse for its meaning
- 1ततस्तदमृतास्वादं भाषितम् ।निशम्य मुदिता हृष्टास्ते वचः प्लवगर्षभाः ॥
- 2वानरश्रेष्ठः सह सर्वैः प्लवङ्गमैः ।हसोत्थाय गृध्रराजमथाब्रवीत् ॥
- 3क्व सीता केन वा दृष्टा को वा हरति ।तदाख्यातु भवान् सर्वं गतिर्भव वनौकसाम् ॥
- 4को दाशरथिबाणानां ।स्वयं लक्ष्मणमुक्तानां न चिन्तयति विक्रमम् ॥
- 5स हरीन् प्रीतिसम्युक्तान् ।पुनराश्वासयन् प्रीत इदं वचनमब्रवीत् ॥
- 6श्रूयतामिह वैदेह्या यथा मे हरणं श्रुतम् ।येन चापि ममाख्यातं यत्र वाऽऽयतलोचना ॥
- 7अहमस्मिन् गिरौ दुर्गे बहुयोजनमायते ।चिरान्निपतितो ॥
- 8तं मामेवं गतं पुत्रः नाम नामतः ।आहारेण यथाकालं बिभर्ति ॥
- 9तीक्ष्णकामास्तु गन्धर्वास्तीक्ष्णकोपा भुजङ्गमाः ।मृगाणां तु भयं तीक्ष्णं तत वयम् ॥
- 10स कदाचित् ममाहाराभिकाङ्क्षिणः ।गतसूर्येऽहनि प्राप्तो मम पुत्रो ह्यनामिषः ॥
- 11स मया वृद्धभावाच्च कोपाच्च ।क्षुत्पिपासापरीतेन कुमारः पततां वरः ॥
- 12स मामाहारसंरोधात् पीडितः ।अनुमान्य यथातत्त्वमिदं वचनमब्रवीत् ॥
- 13अहं तात यथाकालमामिषार्थी खमाप्लुतः ।महेन्द्रस्य गिरेर्द्वारमावृत्य च समास्थितः ॥
- 14ततः सागरान्तरचारिणाम् ।पन्थानमेकोऽध्यवसं सन्निरोद्धुमवाङ्मुखः ॥
- 15तत्र कश्चिन्मया दृष्टः ।स्त्रियमादाय गच्छन् वै ॥
- 16सोऽहमभ्यवहारार्थं तौ दृष्ट्वा कृतनिश्चयः ।तेन विनीतेन पन्थानमभियाचितः ॥
- 17न हि सामोपपन्नानां प्रहर्ता विद्यते क्वचित् ।नीचेष्वपि जनः कश्चित्किमङ्ग बत मद्विधः ॥
- 18स यातस्तेजसा व्योम सङ्क्षिपन्निव वेगतः ।अथाहं खचरैर्भूतैरभिगम्य ॥
- 19ति ह्यब्रुवन्मां महर्षयः ।कथञ्चित् सकलत्रोऽसौ गतस्ते स्वस्त्यसंशयम् ॥
- 20एवमुक्तस्ततोऽहं तैः परमशोभनैः ।स च मे रक्षसां प्रतिवेदितः ॥
- 21हरन् दाशरथेर्भार्यां रामस्य ।भ्रष्टाभरणकौशेयां ॥
- 22रामलक्ष्मणयोर्नाम क्रोशन्तीं ।एष कालात्ययस्तावदिति ॥
- 23एतमर्थं समग्रं मे प्रत्यवेदयत् ।तच्छ्रुत्वाऽपि हि मे बुद्धिर्नासीत्काचि ॥
- 24अपक्षो हि कथं पक्षी कर्म किञ्चिदुपक्रमे ।यत्तु शक्यं मया कर्तुं ॥
- 25श्रूयतां तत्प्रवक्ष्यामि भवतां ।वाङ्मतिभ्यां तु सर्वेषां करिष्यामि प्रियं हि वः ॥
- 26यद्धि दाशरथेः कार्यं मम तन्नात्र संशयः ।ते भवन्तो मतिश्रेष्ठा बलवन्तो मनस्विनः ॥
- 27प्रेषिताः देवैरपि दुरासदाः ।रामलक्ष्मणबाणाश्च निशिताः ॥
- 28त्रयाणामपि लोकानां पर्याप्तास्त्राणनिग्रहे ।कामं खलु दशग्रीवस्तेजोबलसमन्वितः ॥
- 29भवतां तु समर्थानां न किञ्चिदपि ।तदलं कालसङ्गेन क्रियतां ।न हि कर्मसु सज्जन्ते बुद्धिमन्तो भवद्विधाः ॥