Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The King's Threat

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    सीताया वचनं श्रुत्वा परुषं ।प्रत्युवाच ततः सीतां विप्रियं ॥
  2. 2
    यथा यथा वश्यः स्त्रीणां तथा तथा ।यथा यथा प्रियं वक्ता परिभूतस्तथा तथा ॥
  3. 3
    सन्नियच्छति मे क्रोधं त्वयि कामः समुत्थितः ।द्रवतोऽमार्गमासाद्य हयानिव ॥
  4. 4
    वामः कामो मनुष्याणां यस्मिन्किल निबध्यते ।जने तस्मिंस्त्वनुक्रोशः स्नेहश्च किल जायते ॥
  5. 5
    एतस्मात्कारणान्न त्वां घातयामि ।वधार्हामवमानार्हां रताम् ॥
  6. 6
    परुषाणीह वाक्यानि यानि यानि ब्रवीषि माम् ।तेषु तेषु वधो युक्तस्तव दारुणः ॥
  7. 7
    एवमुक्त्वा तु रावणो राक्षसाधिपः । सीतामुत्तरमब्रवीत् ॥
  8. 8
    रक्षितव्यौ मे योऽवधिस्ते मया कृतः ।ततः शयनमारोह मम त्वं ॥
  9. 9
    ऊर्ध्वं द्वाभ्यां तु मासाभ्यां भर्तारं मामनिच्छतीम् ।मम त्वां प्रातराशार्थमालभन्ते ॥
  10. 10
    तां तर्ज्यमानां सम्प्रेक्ष्य राक्षसेन्द्रेण ।देवगन्धर्वकन्यास्ता विषेदुर्विकृतेक्षणाः ॥
  11. 11
    ओष्ठप्रकारैरपरा वक्त्रैर्नेत्रैस्तथाऽपराः ।सीतामाश्वासयामासुस्तर्जितां तेन रक्षसा ॥
  12. 12
    ताभिराश्वासिता सीता रावणं राक्षसाधिपम् ।उवाचात्महितं वाक्यं ॥
  13. 13
    नूनं न ते जनः कश्चिदस्ति स्थितः ।निवारयति यो न त्वां कर्मणोऽस्मा ॥
  14. 14
    मां हि पत्नीं शचीपतेः ।त्वदन्यस्त्रिषु लोकेषु प्रार्थयेन्मनसापि कः ॥
  15. 15
    रामस्य भार्याममिततेजसः ।उक्तवानसि यच्छापं क्व गतस्तस्य मोक्ष्यसे ॥
  16. 16
    यथा दृप्तश्च मातङ्गः शशश्च सहितो वने ।तथा द्विरदवद्रामस्त्वं नीच शशवत्स्मृतः ॥
  17. 17
    स त्वमिक्ष्वाकुनाथं वै क्षिपन्निह ।चक्षुषोर्विषयं तस्य न तावदुपगच्छसि ॥
  18. 18
    इमे ते नयने क्रूरे विरूपे ।क्षितौ न पतिते कस्मान्मामनार्य निरीक्षतः ॥
  19. 19
    तस्य धर्मात्मनः पत्नीं दशरथस्य च ।कथं व्याहरतो मां ते न जिह्वा व्यवशीर्यते ॥
  20. 20
    असन्देशात्तु रामस्य तपसश्चानुपालनात् ।न त्वां कुर्मि भस्म भस्मार्हतेजसा ॥
  21. 21
    नापहर्तुमहं शक्या तस्या रामस्य ।विधिस्तव विहितो नात्र संशयः ॥
  22. 22
    शूरेण बलैः समुदितेन च ।अपोह्य रामं कस्माद्धि दारचौर्यं त्वया कृतम् ॥
  23. 23
    । ॥
  24. 24
    नीलजीमूतसङ्काशो महाभुजशिरोधरः । श्रीमान् दीप्तजिह्वाग्रलोचनः ॥
  25. 25
    चलाग्रमुकुटप्रांशुश्चित्रमाल्यानुलेपनः ।रक्तमाल्याम्बरधर ॥
  26. 26
    महता मेचकेन सुसंवृतः ।अमृतोत्पादनद्धेन भुजगेनेव ॥
  27. 27
    द्वाभ्यां स परिपूर्णाभ्यां भुजाभ्यां ।शुशुभेऽचलसङ्काशः शृङ्गाभ्यामिव मन्दरः ॥
  28. 28
    तरुणादित्यवर्णाभ्यां कुण्डलाभ्यां विभूषितः ।रक्तपल्लवपुष्पाभ्यामशोकाभ्यामिवाचलः ॥
  29. 29
    स कल्पवृक्षप्रतिमो वसन्त इव मूर्तिमान् ।श्मशानचैत्यप्रतिमो भूषितोऽपि भयङ्करः ॥
  30. 30
    अवेक्षमाणो वैदेहीं ।उवाच रावणः सीतां निःश्वसन् ॥
  31. 31
    अनयेनाभिसम्पन्नमर्थहीनमनुव्रते ।नाशयाम्यहमद्य त्वां सूर्यः सन्ध्यामिवौजसा ॥
  32. 32
    इत्युक्त्वा मैथिलीं राजा रावणः शत्रुरावणः ।सन्दिदेश ततः सर्वा राक्षसी ॥
  33. 33
    एकाक्षीमेककर्णां च कर्णप्रावरणां तथा ।गोकर्णीं हस्तिकर्णीं च लम्बकर्णीमकर्णिकाम् ॥
  34. 34
    हस्तिपाद्यश्वपाद्यौ च गोपादीं पादचूलिकाम् ।एकाक्षीमेकपादीं च पृथुपादीमपादिकाम् ॥
  35. 35
    अतिमात्रशिरोग्रीवामतिमात्रकुचोदरीम् ।अतिमात्रास्यनेत्रां च दीर्घजिह्वामजिह्विकाम् ॥
  36. 36
    अनासिकां सिंहमुखीं गोमुखीं सूकरीमुखीम् ।यथा सीता क्षिप्रं भवति जानकी ॥
  37. 37
    तथा कुरुत राक्षस्यः सर्वाः क्षिप्रं समेत्य च ।प्रतिलोमानुलोमैश्च ॥
  38. 38
    वैदेहीं च ।इति प्रतिसमादिश्य राक्षसेन्द्रः पुनः पुनः ॥
  39. 39
    जानकीं पर्यतर्जयत् ।उपगम्य ततः क्षिप्रं राक्षसी ॥
  40. 40
    दशग्रीवमिदं वचनमब्रवीत् ।मया क्रीड महाराज ॥
  41. 41
    कृपणया राक्षसेश्वर ।नूनमस्या महाराज न दिव्यान्भोगसत्तमान् ॥
  42. 42
    विदधात्यमरश्रेष्ठस्तव ।अकामां कामयानस्य शरीरमुपतप्यते ॥
  43. 43
    इच्छन्तीं कामयानस्य प्रीतिर्भवति शोभना ।एवमुक्तस्तु राक्षस्या समुत्क्षिप्तस्ततो बली ॥
  44. 44
    घसङ्काशो राक्षसः स न्यवर्तत ।प्रस्थितः स दशग्रीवः मेदिनीम् ॥
  45. 45
    ज्वलद्भास्करवर्णाभं प्रविवेश ।देवगन्धर्वकन्याश्च नागकन्याश्च सर्वतः ।परिवार्य दशग्रीवं विविशुस्तद्गृहोत्तमम् ॥
  46. 46
    स मैथिलीं धर्मपरामवस्थितांप्रवेपमानां परिभर्त्स्य रावणः ।विहाय सीतां मदनेन मोहितःस्वमेव वेश्म प्रविवेश भास्वरम् ॥