Vālmīki Rāmāyaṇa · The Threats of the Rākṣasīs
Tap a verse for its meaning
- 1ततः सीतामुपागम्य राक्षस्यो ।परुषं परुषा नार्य ऊचुस्तां वाक्यमप्रियम् ॥
- 2किं त्वमन्तःपुरे सीते सर्वभूतमनोहरे । न वासमनुमन्यसे ॥
- 3मानुषस्यैव भार्यात्वं बहु मन्यसे । मनो रामान्न त्वं जातु भविष्यसि ॥
- 4त्रैलोक्यवसुभोक्तारं रावणं राक्षसेश्वरम् ।भर्तारमुपसङ्गम्य विहरस्व ॥
- 5मानुषी मानुषं तं तु राममिच्छसि शोभने ।राज्याद्भ्रष्टमसिद्धार्थं विक्लवं त्वमनिन्दिते ॥
- 6। ॥
- 7यदिदं लोकविद्विष्टमुदाहरथ सङ्गताः ।नैतन्मनसि वाक्यं मे किल्बिषं प्रतिभाति वः ॥
- 8। ॥
- 9दीनो वा राज्यहीनो वा यो मे भर्ता स मे ।तं नित्यमनुरक्ताऽस्मि यथा सूर्यं ॥
- 10यथा महाभागा शक्रं समुपतिष्ठति । वसिष्ठं च रोहिणी शशिनं यथा ॥
- 11यथागस्त्यं सुकन्या च्यवनं यथा । सत्यवन्तं च कपिलं श्रीमती यथा ॥
- 12सौदासं मदयन्तीव केशिनी सगरं यथा ।नैषधं व पतिमनुव्रता ॥
- 13तथाहमिक्ष्वाकुवरं रामं पतिमनुव्रता ।सीताया वचनं श्रुत्वा राक्षस्यः ॥
- 14भर्त्सयन्ति स्म परुषैर्वाक्यै ।अवलीनः स निर्वाक्यो हनुमान् ॥
- 15सीतां सन्तर्जयन्तीस्ता राक्षसीरशृणो ।तामभिक्रम्य सङ्क्रुद्धा वेपमानां समन्ततः ॥
- 16भृशं संलिलिहुर्दीप्तान् प्रलम्बा ।ऊचुश्च परमक्रुद्धाः प्रगृह्याशु ॥
- 17नेयमर्हति भर्तारं रावणं राक्षसाधिपम् ।सम्भर्त्स्यमाना भीमाभी राक्षसीभि ॥
- 18सा बाष्पमुपमार्जन्ती तामुपागमत् ।ततस्तां शिंशुपां सीता राक्षसीभिः समावृता ॥
- 19अभिगम्य तस्थौ शोकपरिप्लुता ।तां कृशां दीनवदनां ॥
- 20भर्त्सयांचक्रिरे सीतां राक्षस्यस्तां समन्ततः ।ततस्तां नाम राक्षसी ॥
- 21अब्रवीत्कुपिताकारा कराला ।सीते पर्याप्तमेतावद्भर्तुः स्नेहो निदर्शितः ॥
- 22सर्वत्रातिकृतं भद्रे पकल्पते ।परितुष्टास्मि भद्रं ते मानुषस्ते कृतो विधिः ॥
- 23ममापि तु वचः पथ्यं ब्रुवन्त्याः कुरु ।रावणं भज भर्तारं भर्तारं सर्वरक्षसाम् ॥
- 24विक्रान्तं रूपवन्तं च सुरेशमिव वासवम् ।दक्षिणं त्यागशीलं च सर्वस्य प्रियदर्शनम् ॥
- 25मानुषं कृपणं रामं त्यक्त्वा रावणमाश्रय ।दिव्याङ्गरागा दिव्याभरणभूषिता ॥
- 26अद्य प्रभृति सर्वेषां लोकानामीश्वरी भव ।अग्नेः यथा देवी शचीवेन्द्रस्य शोभने ॥
- 27किं ते रामेण वैदेहि कृपणेन ।एतदुक्तं च मे वाक्यं यदि त्वं न करिष्यसि ॥
- 28अस्मिन्मुहूर्ते सर्वास्त्वां भक्षयिष्यामहे वयम् ।अन्या तु नाम लम्बमानपयोधरा ॥
- 29अब्रवीत्कुपिता सीतां मुष्टिमुद्यम्य गर्जती ।बहून्यप्रियरूपाणि वचनानि ॥
- 30अनुक्रोशान्मृदुत्वाच्च सोढानि तव मैथिलि ।न च नः कुरुषे वाक्यं हितं कालपुरःसरम् ॥
- 31आनीतासि पारमन्यैर्दुरासदम् ।रावणान्तःपुरं घोरं प्रविष्टा चासि मैथिलि ॥
- 32रावणस्य गृहे रुद्धामस्माभिस्तु ।न त्वां शक्तः परित्रातुमपि साक्षा ॥
- 33कुरुष्व हितवादिन्या वचनं मम मैथिलि ।अलमश्रुप्रपातेन त्यज शोकमनर्थकम् ॥
- 34भज प्रीतिं प्रहर्षं च त्यजैतां ।सीते राक्षसराजेन सह क्रीड यथासुखम् ॥
- 35जानासि हि यथा भीरु स्त्रीणां यौवनमध्रुवम् ।यावन्न ते व्यतिक्रामेत्तावत्सुखमवाप्नुहि ॥
- 36च रम्याणि पर्वतोपवनानि च ।सह राक्षसराजेन चर त्वं ॥
- 37। ॥
- 38। ॥
- 39तत नाम राक्षसी क्रोधमूर्छिता ।भ्रामयन्ती महच्छूलमिदं वचनमब्रवीत् ॥
- 40इमां हरिणलोलाक्षीं त्रासोत्कम्पिपयोधराम् ।रावणेन हृतां दृष्ट्वा दौर्हृदो मे महानभूत् ॥
- 41यकृत्प्लीहमथोत्पीडं हृदयं च सबन्धनम् ।अन्त्राण्यपि तथा शीर्षं खादेयमिति मे मतिः ॥
- 42ततस्तु नाम राक्षसी वाक्यमब्रवीत् ।कण्ठमस्या नृशंसायाः पीडयाम किमास्यते ॥
- 43निवेद्यतां ततो मानुषी सा ह ।नात्र कश्चन सन्देहः खादतेति स वक्ष्यति ॥
- 44ततस्त्वजामुखी नाम राक्षसी वाक्यमब्रवीत् ।मां ततः सर्वाः समान्कुरुत पीलुकान् ॥
- 45ततः सर्वा विवादो मे न रोचते ।पेयमानीयतां क्षिप्रं लेह्यमुच्चावचं बहु ॥
- 46ततः नाम राक्षसी वाक्यमब्रवीत् ।अजामुख्या यदुक्तं हि तदेव मम ॥
- 47चानीयतां क्षिप्रं सर्वशोकविनाशिनी ।मानुषं मांसमास्वाद्य नृत्यामोऽथ ॥
- 48एवं सम्भर्त्स्यमाना सा सीता ।राक्षसीभिः सुघोराभिर्धैर्यमुत्सृज्य रोदिति ॥