Vālmīki Rāmāyaṇa · Sītā's Despair
Tap a verse for its meaning
- 1तथा तासां वदन्तीनां परुषं दारुणं बहु ।नामसौम्यानां रुरोद ॥
- 2एवमुक्ता तु वैदेही राक्षसीभि ।उवाच परमत्रस्ता गिरा ॥
- 3न राक्षसस्य भवितुमर्हति ।कामं खादत मां सर्वा न करिष्यामि वो वचः ॥
- 4। ॥
- 5स्माधिकं सीता विशन्तीवाङ्गमात्मनः ।वने यूथपरिभ्रष्टा कोकैरिवार्दिता ॥
- 6सा त्वशोकस्य विपुलां शाखामालम्ब्य पुष्पिताम् ।चिन्तयामास शोकेन भर्तारं ॥
- 7सा स्नापयन्ती विपुलौ ।चिन्तयन्ती न शोकस्य तदाऽन्तमधिगच्छति ॥
- 8सा वेपमाना पतिता प्रवाते यथा ।राक्षसीनां भयत्रस्ता ऽभवत् ॥
- 9तस्याः सा दीर्घविपुला वेपन्त्या सीतया तदा ।ददृशे कम्पिनी परिसर्पती ॥
- 10सा निःश्वसन्ती दुःखार्ता शोकोपहतचेतना ।आर्ता व्यसृजदश्रूणि ह ॥
- 11हा रामेति च दुःखार्ता हा पुनर्लक्ष्मणेति च ।हा श्वश्रु मम हा ति भामिनी ॥
- 12सत्योऽयं समुदाहृतः ।अकाले दुर्लभो मृत्युः स्त्रिया वा पुरुषस्य वा ॥
- 13यत्राहमेवं राक्षसीभिरिहार्दिता ।जीवामि हीना मुहूर्तमपि दुःखिता ॥
- 14एषाल्पपुण्या कृपणा विनशिष्याम्यनाथवत् । नौः पूर्णा वायुवेगैरिवाहता ॥
- 15भर्तारं तमपश्यन्ती राक्षसीवशमागता ।सीदामि खलु शोकेन कूलं तोयहतं यथा ॥
- 16तं पद्मदलपत्राक्षं सिंहविक्रान्तगामिनम् ।धन्याः पश्यन्ति मे नाथं कृतज्ञं प्रियवादिनम् ॥
- 17सर्वथा तेन हीनाया रामेण ।तीक्ष्णं विषमिवास्वाद्य दुर्लभं मम जीवितम् ॥
- 18कीदृशं तु मया पापं पुरा कृतम् ।येनेदं प्राप्यते दुःखं मया घोरं ॥
- 19जीवितं त्यक्तुमिच्छामि शोकेन महता वृता ।राक्षसीभिश्च रक्ष्यन्त्या रामो नासाद्यते मया ॥
- 20धिगस्तु खलु मानुष्यं धिगस्तु ।न शक्यं यत्परित्यक्तुमात्मच्छन्देन जीवितम् ॥