Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · Hanumān's Counsel to Rāvaṇa

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    तं समीक्ष्य महासत्त्वं सत्त्ववा ।वाक्यमर्थवदव्यग्रस्तमुवाच दशाननम् ॥
  2. 2
    अहं सुग्रीवसन्देशादिह प्राप्तस्तवालयम् ।राक्षसेन्द्र हरीशस्त्वां भ्राता कुशलमब्रवीत् ॥
  3. 3
    भ्रातुः शृणु समादेशं सुग्रीवस्य महात्मनः ।धर्मार्थोपहितं वाक्यमिह चामुत्र च क्षमम् ॥
  4. 4
    राजा दशरथो नाम ।पितेव बन्धुर्लोकस्य ॥
  5. 5
    ज्येष्ठस्तस्य पुत्रः प्रियकरः प्रभुः ।पितुर्निदेशान्निष्क्रान्तः प्रविष्टो दण्डकावनम् ॥
  6. 6
    लक्ष्मणेन सह भ्रात्रा सीतया चापि भार्यया ।रामो नाम धर्म्यं पन्थानमाश्रितः ॥
  7. 7
    । ॥
  8. 8
    स मार्गमाणस्तां देवीं राजपुत्रः सहानुजः ।ऋश्यमूकमनुप्राप्तः सुग्रीवेण समागतः ॥
  9. 9
    तस्य तेन प्रतिज्ञातं सीतायाः परिमार्गणम् ।सुग्रीवस्यापि रामेण हरिराज्यं निवेदितम् ॥
  10. 10
    ततस्तेन हत्वा राजपुत्रेण वालिनम् ।सुग्रीवः स्थापितो राज्ये हर्यृक्षाणां ॥
  11. 11
    त्वया विज्ञातपूर्वश्च वाली ।रामेण निहतः सङ्ख्ये वानरः ॥
  12. 12
    स सीतामार्गणे व्यग्रः सुग्रीवः ।हरी दिशः सर्वा हरीश्वरः ॥
  13. 13
    तां हरीणां सहस्राणि शतानि च ।दिक्षु सर्वासु मार्गन्ते ह्यधश्चोपरि चाम्बरे ॥
  14. 14
    केचित्केचित्तत्रानिलोपमाः । शीघ्रा हरिवीरा महाबलाः ॥
  15. 15
    अहं तु हनुमान्नाम मारुतस्यौरसः सुतः ।सीतायास्तु कृते तूर्णं शतयोजनमायतम् ॥
  16. 16
    समुद्रं लङ्घयित्वैव तां दिदृक्षुरिहागतः ।भ्रमता च मया दृष्टा गृहे ते ॥
  17. 17
    तद्भवान्दृष्टधर्मार्थस्तपः कृतपरिग्रहः ।हाप्राज्ञ नोपरोद्धुं त्वमर्हसि ॥
  18. 18
    न हि बह्वपायेषु कर्मसु । सज्जन्ते बुद्धिमन्तो भवद्विधाः ॥
  19. 19
    कश्च लक्ष्मणमुक्तानां ।शराणामग्रतः स्थातुं शक्तो देवासुरेष्वपि ॥
  20. 20
    न चापि राजन्विद्येत कश्चन ।राघवस्य व्यलीकं यः कृत्वा सुखमवाप्नुयात् ॥
  21. 21
    तत्त्रिकालहितं वाक्यं धर्म्यमर्थानुबन्धि च ।मन्यस्व नरदेवाय प्रतिदीयताम् ॥
  22. 22
    दृष्टा हीयं मया देवी लब्धं यदिह दुर्लभम् ।उत्तरं कर्म यच्छेषं निमित्तं तत्र राघवः ॥
  23. 23
    लक्षितेयं मया सीता तथा ।गृह्य यां नाभिजानासि ॥
  24. 24
    नेयं जरयितुं शक्या सासुरैरमरैरपि ।विषसंसृष्टमत्यर्थं भुक्तमन्नमिवौजसा ॥
  25. 25
    तपःसन्तापलब्धस्ते योऽयं ।न स नाशयितुं न्याय्य आत्मप्राणपरिग्रहः ॥
  26. 26
    अवध्यतां तपोभिर्यां भवान्समनुपश्यति ।आत्मनः सासुरैर्देवैर्हेतुस्तत्राप्ययं महान् ॥
  27. 27
    सुग्रीवो न हि देवोऽयं नासुरो न च ।न दानवो न गन्धर्वो न यक्षो न च पन्नगः ॥
  28. 28
    तस्मात्प्राणपरित्राणं कथं राजन्करिष्यसि ।न तु धर्मोपसंहारमधर्मफलसंहितम् ॥
  29. 29
    तदेव फलमन्वेति ।प्राप्तं धर्मफलं तावद्भवता नात्र संशयः ॥
  30. 30
    फलमस्याप्यधर्मस्य क्षिप्रमेव प्रपत्स्यसे ।जनस्थानवधं बुद्ध्वा बुद्ध्वा वालिवधं तथा ॥
  31. 31
    रामसुग्रीवसख्यं च बुध्यस्व हितमात्मनः ।कामं खल्वहमप्येकः सवाजिरथकुञ्जराम् ॥
  32. 32
    लङ्कां नाशयितुं शक्तस्तस्यैष तु न ।रामेण हि प्रतिज्ञातं हर्यृक्षगणसन्निधौ ॥
  33. 33
    उत्सादनममित्राणां सीता यैस्तु प्रधर्षिता ।अपकुर्वन्हि रामस्य साक्षादपि ॥
  34. 34
    न सुखं प्राप्नुयादन्यः किं पुनस्त्वद्विधो जनः ।यां सीतेत्यभिजानासि येयं तिष्ठति ॥
  35. 35
    ति तां विद्धि सर्वलङ्काविनाशिनीम् ।तदलं सीताविग्रहरूपिणा ॥
  36. 36
    स्वयं स्कन्धावसक्तेन क्षममात्मनि चिन्त्यताम् । दग्धां ॥
  37. 37
    दह्यमानामिमां पश्य पुरीं साट्टप्रतोलिकाम् ।स्वानि मित्राणि मन्त्रींश्च ज्ञातीन्भ्रातॄन्सुतान्हितान् ॥
  38. 38
    भोगान्दारांश्च लङ्कां च मा विनाशमुपानय ।सत्यं शृणुष्व वचनं मम ॥
  39. 39
    रामदासस्य दूतस्य वानरस्य विशेषतः ।सर्वाँल्लोकान्सुसंहृत्य सभूता ॥
  40. 40
    पुनरेव तथा स्रष्टुं शक्तो रामो ।देवासुरनरेन्द्रेषु यक्षरक्षोगणेषु च ॥
  41. 41
    सर्वेषु गन्धर्वेषूरगेषु च ।सिद्धेषु किन्नरेन्द्रेषु पतत्रिषु च सर्वतः ॥
  42. 42
    सर्वत्र सर्वकालेषु नास्ति सः ।यो रामं प्रतियुध्येत ॥
  43. 43
    वं कृत्वा विप्रियमीदृशम् ।रामस्य दुर्लभं तव जीवितम् ॥
  44. 44
    देवाश्च दैत्याश्च निशाचरेन्द्र--गन्धर्वविद्याधरनागयक्षाः ।रामस्य स्थातुं न शक्ताः सर्वे ॥
  45. 45
    ब्रह्मा स्वयम्भूश्चतुराननो वारुद्रस्त्रिनेत्रस्त्रिपुरान्तको वा ।इन्द्रो महेन्द्रः सुरनायको वात्रातुं न शक्ता युधि रामवध्यम् ॥
  46. 46
    स सौष्ठवोपेतमदीनवादिनःकपेर्निशम्याप्रतिमोऽप्रियं वचः ।दशाननः समादिशत्तस्य वधं महाकपेः ॥