Vālmīki Rāmāyaṇa · Rāma’s Longing by the Sea
Tap a verse for its meaning
- 1। ॥
- 2मैन्दश्च द्विविदश्चोभौ तत्र ।विचेरतुश्च तां सेनां रक्षार्थं सर्वतो दिशम् ॥
- 3। ॥
- 4शोकश्च किल कालेन गच्छता ह्यपगच्छति ।मम चापश्यतः कान्तामहन्यहनि वर्धते ॥
- 5न मे दुःखं दूरे न मे दुःखं हृतेति वा ।एतदेवानुशोचामि वयोऽस्या ह्यतिवर्तते ॥
- 6वात यतः कान्ता तां स्पृष्ट्वा मामपि स्पृश ।त्वयि मे गात्रसंस्पर्शश्चन्द्रे दृष्टिसमागमः ॥
- 7तन्मे दहति गात्राणि विषं पीतमिवाशये ।हा नाथेति प्रिया सा मां ह्रियमाणा यदब्रवीत् ॥
- 8त तच्चिन्ताविपुलार्चिषा ।रात्रिंदिवं शरीरं मे दह्यते ॥
- 9र्णवं स्वप्स्ये भवता विना ।कथञ्चित्प्रज्वलन्कामो स मा सुप्तं जले दहेत् ॥
- 10। ॥
- 11व केदारः सोदकस्य निरूदकः । जीवामि जीवन्तीं यच्छृणोमि ताम् ॥
- 12। ॥
- 13कदा नु चारुबिम्बोष्ठं तस्याः पद्ममिवाननम् ।ईषदुन्नम्य पास्यामि रसायनमिवातुरः ॥
- 14तस्यास्तु संहतौ पीनौ ।कदा नु खलु सोत्कम्पौ श्लिष्यन्त्या मां भजिष्यतः ॥
- 15सा नूनमसितापाङ्गी रक्षोमध्यगता सती ।मन्नाथा त्रातारं नाधिगच्छति ॥
- 16कथं सा मम प्रिया ।राक्षसीमध्यगा शेते दशरथस्य च ॥
- 17कदाऽविक्षोभ्य सा विधूयोत्पतिष्यति ।विधूय जलदान्नीलान् शरत्स्विव ॥
- 18। ॥
- 19कदा नु निधायोरसि ।सीतां प्रत्याहरिष्यामि शोकमुत्सृज्य मानसम् ॥
- 20कदा नु खलु मां साध्वी सीता ।सोत्कण्ठा कण्ठमालम्ब्य मोक्ष्यत्यानन्दजं पयः ॥
- 21कदा शोकमिमं घोरं विप्रयोगजम् ।सहसा विप्रमोक्ष्यामि वासः शुक्लेतरं यथा ॥
- 22एवं विलपतस्तस्य तत्र रामस्य धीमतः ।दिनक्षयान्मन्दरुचिर्भास्करोऽस्तमुपागमत् ॥
- 23आश्वासितो लक्ष्मणेन रामः सन्ध्यामुपासत ।स्मरन् कमलपत्राक्षीं सीतां शोकाकुलीकृतः ॥