Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Sight of Kumbhakarṇa

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    ततो रामो धनुरादाय वीर्यवान् ।किरीटिनं महाकायं ददर्श ह ॥
  2. 2
    । ॥
  3. 3
    काञ्चनाङ्गदभूषणम् ।दृष्ट्वा पुनः प्रदुद्राव महाचमूः ॥
  4. 4
    । ॥
  5. 5
    कोऽसौ पर्वतसङ्काशः ।लङ्कायां दृश्यते वीर सविद्युदिव तोयदः ॥
  6. 6
    । ॥
  7. 7
    आचक्ष्व मे महान्कोऽसौ वा यदि वाऽसुरः ।न मयैवंविधं भूतं दृष्टपूर्वं कदाचन ॥
  8. 8
    । ॥
  9. 9
    येन युद्धे वासवश्च पराजितः ।सैष विश्रवसः पुत्रः प्रतापवान् ।अस्य प्रमाणात्सदृशो राक्षसोऽन्यो न विद्यते ॥
  10. 10
    एतेन युधि यक्षा भुजङ्गाः पिशिताशनाश्च ।गन्धर्वविद्याधरकिन्नराश्चसहस्रशो राघव सम्प्रभग्नाः ॥
  11. 11
    विरूपाक्षं कुम्भकर्णं महाबलम् ।हन्तुं न शेकुस्त्रिदशाः कालोऽयमिति मोहिताः ॥
  12. 12
    ह्येष तेजस्वी कुम्भकर्णो महाबलः ।अन्येषां राक्षसेन्द्राणां बलम् ॥
  13. 13
    एतेन क्षुधार्तेन महात्मना । सहस्राणि सत्त्वानां सुबहून्यपि ॥
  14. 14
    तेषु सम्भक्ष्यमाणेषु प्रजा ।यान्तिस्म शक्रं तमप्यर्थं न्यवेदयन् ॥
  15. 15
    स कुम्भकर्णं कुपितो जघान शितेन वज्री ।स शक्रवज्राभिहतो महात्माचचाल कोपाच्च भृशं ननाद ॥
  16. 16
    तस्य नानद्यमानस्य कुम्भकर्णस्य धीमतः ।श्रुत्वाऽतिनादं वित्रस्ता भूयो ॥
  17. 17
    तत्र कोपान्महेन्द्रस्य कुम्भकर्णो महाबलः ।विकृष्यैरावताद्दन्तं जघानोरसि ॥
  18. 18
    कुम्भकर्णप्रहारार्तो विजज्वाल स वासवः ।ततो सहसा देवब्रह्मर्षिदानवाः ॥
  19. 19
    प्रजाभिः सह शक्रश्च ययौ स्थानं ।कुम्भकर्णस्य शशंसुस्ते प्रजापतेः ॥
  20. 20
    प्रजानां चापि देवानां चापि ।आश्रमध्वंसनं चापि परस्त्रीहरणं भृशम् ॥
  21. 21
    एवं प्रजा यदि त्वेष नित्यशः ।अचिरेणैव कालेन लोको भविष्यति ॥
  22. 22
    । ॥
  23. 23
    कुम्भकर्णं समीक्ष्यैव प्रजापतिः ।दृष्ट्वा विश्वास्य चैवेदं ॥
  24. 24
    ध्रुवं पौलस्त्येनासि निर्मितः ।तस्मात्त्वमद्यप्रभृति शयिष्यसे ॥
  25. 25
    निपपाताग्रतः प्रभोः ।ततः परमसम्भ्रान्तो वाक्यमब्रवीत् ॥
  26. 26
    विवृद्धः वृक्षः फलकाले निकृत्यते ।न स्वकं न्याय्यं शप्तुमेवं प्रजापते ॥
  27. 27
    न त्वं न संशयः ।कालस्तु क्रियतामस्य शयने जागरे तथा ॥
  28. 28
    ॥
  29. 29
    एकेनाह्ना त्वसौ वीरश्चरन्भूमिं ।व्यात्तास्यो इव पावकः ॥
  30. 30
    सोऽसौ ।त्वत्पराक्रमभीतश्च राजा सम्प्रति रावणः ॥
  31. 31
    स एष वीरः शिबिरा ।वानरान्भृशसङ्क्रुद्धो भक्षयन्परिधावति ॥
  32. 32
    कुम्भकर्णं समीक्ष्यैव हरयोऽद्य ।कथमेनं क्रुद्धं वारयिष्यन्ति वानराः ॥
  33. 33
    उच्यन्तां सर्वे ।इति विज्ञाय हरयो भविष्यन्तीह निर्भयाः ॥
  34. 34
    श्रुत्वा हेतुमत्सुमुखेरितम् ।उवाच राघवो वाक्यं नीलं तदा ॥
  35. 35
    गच्छ सर्वाणि व्यूह्य तिष्ठस्व पावके ।द्वाराण्यादाय लङ्कायाश्चर्याश्चाप्यथ सङ्क्रमान् ॥
  36. 36
    वृक्षांश्च शिलाश्चाप्युपसंहर ।तिष्ठन्तु वानराः सर्वे सायुधाः ॥
  37. 37
    । ॥
  38. 38
    ततो गवाक्षः शरभो ।शैलशृङ्गाणि शैलाभा गृहीत्वा ॥
  39. 39
    हरयो जितकाशिनः ।पादपैरर्दयन्वीरा वानराः परवाहिनीम् ॥
  40. 40
    ततो हरीणां तदनीकमुग्रंरराज ।गिरेः समीपानुगतं यथैव ॥