Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Awakening of Kumbhakarṇa

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    । ॥
  2. 2
    मातङ्ग इव सिंहेन गरुडेनेव ।अभिभूतोऽभवद्राजा राघवेण महात्मना ॥
  3. 3
    । ॥
  4. 4
    स काञ्चनमयं दिव्यमाश्रित्य ।विप्रेक्षमाणो रक्षांसि रावणो वाक्यमब्रवीत् ॥
  5. 5
    । ॥
  6. 6
    । ॥
  7. 7
    । ॥
  8. 8
    तमिमं मानुषं मन्ये रामं । अनरण्येन यत्पुरा ॥
  9. 9
    उत्पत्स्यते हि मद्वंशे पुरुषो ।यस्त्वां सपुत्रं सामात्यं सबलं साश्वसारथिम् ॥
  10. 10
    निहनिष्यति सङ्ग्रामे त्वां दुर्मते ।शप्तोऽहं च यदा सा धर्षिता पुरा ॥
  11. 11
    सेयं सीता महाभागा जाता ।उमा नन्दीश्वरश्चापि रम्भा वरुणकन्यका ॥
  12. 12
    यथोक्तास्तपसा प्राप्तं न मिथ्या ।एतदेवाभ्युपागम्य यत्नं कर्तुमिहार्हथ ॥
  13. 13
    राक्षसाश्चापि तिष्ठन्तु चर्या ।स चाप्रतिमगम्भीरो ॥
  14. 14
    ब्रह्मशापाभिभूतस्तु कुम्भकर्णो विबोध्यताम् ।स पराजितमात्मानं प्रहस्तं च निषूदितम् ॥
  15. 15
    ज्ञात्वा रक्षोबलं भीममादिदेश महाबलः ।द्वारेषु यत्नः क्रियतां प्राकारश्चाधिरुह्यताम् ॥
  16. 16
    कुम्भकर्णो विबोध्यताम् ।सुखं स्वपिति निश्चिन्तः ॥
  17. 17
    नव षट् सप्त चाष्टौ च राक्षसः ।मन्त्रयित्वा प्रसुप्तोऽयमितस्तु नवमेऽहनि ॥
  18. 18
    तं तु बोधयत क्षिप्रं कुम्भकर्णं महाबलम् ।स तु सङ्ख्ये महाबाहुः सर्वरक्षसाम् ॥
  19. 19
    च क्षिप्रमेव वधिष्यति ।एष केतुः परः सङ्ख्ये मुख्यो वै सर्वरक्षसाम् ॥
  20. 20
    कुम्भकर्णः सदा शेते मूढो रतः ।रामेण हि निरस्तस्य सङ्ग्रामेस्मि ॥
  21. 21
    । ॥
  22. 22
    ईदृशे प्राप्ते यो न साह्याय कल्पते ।ते तु तद्वचनं श्रुत्वा राक्षसाः ॥
  23. 23
    जग्मुः कुम्भकर्णनिवेशनम् ।ते रावण समादिष्टा ॥
  24. 24
    गन्धमाल्यांस्तथा भक्ष्यानादाय सहसा ययुः ।तां प्रविश्य महाद्वारां सर्वतो ॥
  25. 25
    कुम्भकर्णगुहां रम्यां सर्वगन्धप्रवाहिनीम् ।कुम्भकर्णस्य निःश्वासादवधूता महाबलाः ॥
  26. 26
    प्रतिष्ठमानः यत्नात्प्रविविशुर्गुहाम् ।तां प्रविश्य गुहां रम्यां शुभां ॥
  27. 27
    । ॥
  28. 28
    । ॥
  29. 29
    त्रासयन्तं शयानं भीमदर्शनम् ।भीमनासापुटं तं तु ॥
  30. 30
    शय्यायां न्यस्तसर्वाङ्गं ।काञ्चनाङ्गदनद्धाङ्गं किरीटिनमरिन्दमम् ॥
  31. 31
    ददृशुर्नैरृतव्याघ्रं कुम्भकर्णं ।ततश्चक्रुर्महात्मानः कुम्भकर्णाग्रतस्तदा ॥
  32. 32
    मांसानां मेरुसङ्काशं राशिं परमतर्पणम् ।मृगाणां महिषाणां च वराहाणां च सञ्चयान् ॥
  33. 33
    चक्रुर्नैरृतशार्दूला राशिमन्नस्य चाद्भुतम् ।ततः मद्यानि विविधानि च ॥
  34. 34
    पुरस्तात्कुम्भकर्णस्य चक्रु ।लिलिपुश्च परार्ध्येन चन्दनेन ॥
  35. 35
    दिव्यैराच्छादयामासुर्माल्यैर्गन्धैः सुगन्धिभिः ।धूपं सुगन्धं ससृजुस्तुष्टुवुश्च परन्तपम् ॥
  36. 36
    जलदा इव चोन्नेदुर्यातुधानास्ततस्ततः ।शङ्खानापूरयामासुः शशाङ्कसदृशप्रभान् ॥
  37. 37
    तुमुलं युगपच्चापि विनेदुश्चाप्यमर्षिताः ।नेदुरास्फोटयामासुश्चिक्षिपुस्ते ।कुम्भकर्णविबोधार्थं चक्रुस्ते ॥
  38. 38
    सशङ्खभेरीपणवप्रणाद--मास्फोटितक्ष्वेलित ।दिशो द्रवन्तस्त्रिदिवं किरन्तःश्रुत्वा विहङ्गाः सहसा निपेतुः ॥
  39. 39
    यदा भृशं तैर्निनदैर्महात्मान कुम्भकर्णो बुबुधे प्रसुप्तः ।ततो मुसुण्ठी सर्वेरक्षोगणास्ते जगृहुर्गदाश्च ॥
  40. 40
    तं शैलशृङ्गैर्मुसलैर्गदाभि--र्वृक्षैस्तलैर्मुद्गरमुष्टिभिश्च ।सुखप्रसुप्तं भुवि कुम्भकर्णंरक्षांस्युदग्राणि तदा निजघ्नुः ॥
  41. 41
    तस्य कुम्भकर्णस्य रक्षसः ।राक्षसा बलवन्तोऽपि स्थातुं रः ॥
  42. 42
    ततः परिहिता गाढं राक्षसा ।रीः शङ्खकुम्भगणांस्तदा ॥
  43. 43
    दशराक्षससाहस्रा युगपत्पर्यवादयन् ।नीलाञ्जनचयाकारास्ते तु तं प्रत्यबोधयन् ॥
  44. 44
    अभिघ्नन्तो नदन्तश्च तु सः ।यदा चैनं न शेकुस्ते प्रतिबोधयितुं तदा ॥
  45. 45
    ततो गुरुतरं यत्नं दारुणं समुपाक्रमन् ।अश्वानुष्ट्रान्खरान्नागान् जघ्नु ॥
  46. 46
    भेरीशङ्खमृदङ्गांश्च सर्वप्राणैरवादयन् ।निजघ्नुश्चास्य गात्राणि ॥
  47. 47
    मुद्गरैर्मुसलैश्चैव सर्वप्राणसमुद्यतैः ।तेन शब्देन महता ॥
  48. 48
    सर्वा सोऽपि नैव प्रबुध्यते ।ततः सहस्रं भेरीणां युगपत्समहन्यत ॥
  49. 49
    मृष्टकाञ्चनकोणानामासक्तानां समन्ततः ।एवमप्यतिनिद्रस्तु यदा नैव प्रबुध्यते ॥
  50. 50
    । ॥
  51. 51
    तद्रक्षो बोधयिष्यन्तश्चक्रुरन्ये ।अन्ये भेरीः समाजघ्नुरन्ये चक्रु ॥
  52. 52
    केशानन्ये प्रलुलुपुः कर्णावन्ये दशन्ति च ।उदकुम्भशतान्यन्ये समसिञ्चन्त कर्णयोः ॥
  53. 53
    । ॥
  54. 54
    मूर्ध्नि वक्षसि गात्रेषु पातय ।रज्जुबन्धनबद्धाभिः शतघ्नीभिश्च सर्वतः ॥
  55. 55
    वध्यमानो महाकायो न प्राबुध्यत राक्षसः ।वारणानां सहस्रं तु शरीरेऽस्य प्रधावितम् ।कुम्भकर्णस्ततो बुद्धः स्पर्शं परमबुध्यत ॥
  56. 56
    स पात्यमानैर्गिरिशृङ्गवृक्षै--रचिन्तयंस्तान्विपुलान्प्रहारान् । क्षुद्भयपीडितश्चविजृम्भमाणः सहसोत्पपात ॥
  57. 57
    स नागभोगाचलशृङ्गकल्पौविक्षिप्य गिरिशृङ्गसारौ ।विवृत्य वक्त्रं बडबामुखाभंनिशाचरोऽसौ विकृतं जजृम्भे ॥
  58. 58
    तस्य जाजृम्भमाणस्य वक्त्रं ।ददृशे मेरुशृङ्गाग्रे दिवाकर इवोदितः ॥
  59. 59
    स जृम्भमाणोऽतिबलः प्रतिबुद्धो निशाचरः ।निःश्वासश्चास्य सञ्जज्ञे पर्वतादिव ॥
  60. 60
    रूपमुत्तिष्ठतस्तस्य तद्बभौ ।तपान्ते सबलाकस्य व विवर्षतः ॥
  61. 61
    । ॥
  62. 62
    ततस्त्वदर्शयन्सर्वान्भक्ष्यांश्च विविधान्बहून् ।वराहाव स बभक्ष महाबलः ॥
  63. 63
    अदन्बुभुक्षितो मांसं शोणितं तृषितः पिबन् ।मेदः कुम्भांश्च मद्यं च पपौ शक्ररिपुस्तदा ॥
  64. 64
    । ॥
  65. 65
    निद्राविशदनेत्रस्तु कलुषीकृत ।चारयन्सर्वतो दृष्टिं तान्ददर्श निशाचरान् ॥
  66. 66
    स सर्वान्सान्त्वयामास नैरृता ।बोधनाद्विस्मितश्चापि राक्षसानिदमब्रवीत् ॥
  67. 67
    किमर्थमहमादृत्य भवद्भिः प्रतिबोधितः ।कच्चित्सुकुशलं राज्ञो भयवानेष वा न किम् ॥
  68. 68
    अथवा ध्रुवमन्येभ्यो भयं परमुपस्थितम् ।यदर्थमेवं त्वरितैर्भवद्भिः प्रतिबोधितः ॥
  69. 69
    अद्य भयमुत्पाटयाम्यहम् ।पातयिष्ये महेन्द्रं वा शातयिष्ये तथाऽनलम् ॥
  70. 70
    न ह्यल्पकारणे सुप्तं बोधयिष्यति मां ।तदाख्यातार्थतत्त्वेन मत्प्रबोधनकारणम् ॥
  71. 71
    एवं ब्रुवाणं संरब्धं कुम्भकर्णं महाबलम् ।यूपाक्षः सचिवो राज्ञः कृताञ्जलिरुवाच ह ॥
  72. 72
    न नो दैवकृतं किञ्चिद्भयमस्ति कदाचन । भयं राजंस्तुमुलं सम्प्रबाधते ॥
  73. 73
    न दैत्यदानवेभ्यो वा भयमस्ति हि तादृशम् ।यादृशं मानुषं राजन्भयमस्मानुपस्थितम् ॥
  74. 74
    पर्वताकारैर्लङ्केयं परिवारिता ।सीताहरणसन्तप्ताद्रामान्नस्तुमुलं भयम् ॥
  75. 75
    । ॥
  76. 76
    स्वयं रक्षोधिपश्चापि पौलस्त्यो ।मृतेति सम्युगे मुक्तो रामेणादित्यतेजसा ॥
  77. 77
    । ॥
  78. 78
    स यूपाक्षवचः श्रुत्वा भ्रातुर्युधि ।कुम्भकर्णो यूपाक्षमिदमब्रवीत् ॥
  79. 79
    । ॥
  80. 80
    राक्षसांस्तर्पयिष्यामि हरीणां ।रामलक्ष्मणयोश्चापि स्वयं पास्यामि ॥
  81. 81
    । ॥
  82. 82
    । ॥
  83. 83
    । ॥
  84. 84
    तं समुत्थाप्य भीमाक्षं भीमरूपपराक्रमम् ।राक्षसास्त्वरिता जग्मु ॥
  85. 85
    ततो गत्वा दशग्रीवमासीनं ।ऊचु सर्व एव निशाचराः ॥
  86. 86
    प्रबुद्धः कुम्भकर्णोऽयं भ्राता ते ।कथं तत्रैव निर्यातु द्रक्ष्यस्येनमिहागतम् ॥
  87. 87
    रावणस्त्वब्रवीद्धृष्टो राक्षसांस्तानुपस्थितान् ।द्रष्टुमेनमिहेच्छामि यथान्यायं च ॥
  88. 88
    तथेत्युक्त्वा तु ते सर्वे पुनरागम्य ।कुम्भकर्णमिदं वाक्यमूचू रावणचोदिताः ॥
  89. 89
    द्रष्टुं त्वां काङ्क्षते राजा ।गमने क्रियतां बुद्धिर्भ्रातरं ॥
  90. 90
    कुम्भकर्णस्तु दुर्धर्षो भ्रातुराज्ञाय शासनम् ।तथेत्युक्त्वा महाबाहुः शयनादुत्पपात ह ॥
  91. 91
    । ॥
  92. 92
    ततस्ते त्वरितास्तस्य राक्षसा रावणाज्ञया । विविधान् क्षिप्रमेवोपहारयन् ॥
  93. 93
    पीत्वा गमनायोपचक्रमे ।ईषत्समुत्कटो मत्तस्तेजोबलसमन्वितः ॥
  94. 94
    कुम्भकर्णो बभौ हृष्टः ।भ्रातुः स भवनं गच्छन्रक्षोगणसमन्वितः ।कुम्भकर्णः पदन्यासैरकम्पयत ॥
  95. 95
    स राजमार्गं वपुषा प्रकाशयन्सहस्ररश्मिर्धरणीमिवांशुभिः ।जगाम तत्राञ्जलिमालया वृतःशतक्रतुर्गेहमिव स्वयम्भुवः ॥
  96. 96
    तं राजमार्गस्थममित्रघातिनंवनौकसस्ते सहसा बहिः स्थिताः ।दृष्ट्वाप्रमेयं गिरिशृङ्गकल्पंवितत्रसुस्ते हरियूथपालाः ॥
  97. 97
    केचिच्छरण्यं शरणं स्म रामंव्रजन्ति केचि पतन्ति ।केचिद्दिशः स्म व्यथिताः प्रयान्तिकेचिद्भयार्ता भुवि शेरते स्म ॥
  98. 98
    तमद्रिशृङ्गप्रतिमं किरीटिनंस्पृशन्तमादित्यमिवात्मतेजसा ।वनौकसः प्रेक्ष्य विवृद्धमद्भुतंभयार्दिता दुद्रुविरे ततस्ततः ॥