Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · Sītā Enters the Fire

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    एवमुक्ता तु परुषं रोमहर्षणम् ।राघवेण सरोषेण भृशं ऽभवत् ॥
  2. 2
    सा तदश्रुतपूर्वं हि जने महति ।श्रुत्वा भर्तृवचो रूक्षं लज्जया ऽभवत् ॥
  3. 3
    प्रविशन्तीव गात्राणि स्वान्येव ।वाक्छल्यैस्तैः सशल्येव भृशमश्रूण्यवर्तयत् ॥
  4. 4
    । ॥
  5. 5
    किं मामसदृशं वाक्यमीदृशं ।रूक्षं श्रावयसे वीर प्राकृतामिव ॥
  6. 6
    न तथाऽस्मि यथा त्वमवगच्छसि ।प्रत्ययं गच्छ मे येन व ते शपे ॥
  7. 7
    । ॥
  8. 8
    यद्यहं गात्रसंस्पर्शं गताऽस्मि प्रभो ।कामकारो न मे तत्र दैवं तत्रापराध्यति ॥
  9. 9
    मदधीनं तु यत्तन्मे हृदयं त्वयि वर्तते ।पराधीनेषु गात्रेषु किं करिष्याम्यनीश्वरा ॥
  10. 10
    सह संवृद्धभावाच्च संसर्गेण च ।यद्यहं ते न विज्ञाता हता तेनास्मि ॥
  11. 11
    प्रेषितस्ते यदा वीरो हनुमानवलोककः ।ऽहं त्वया वीर किं तदा न विसर्जिता ॥
  12. 12
    प्रत्यक्षं तद्वाक्यसमनन्तरम् ।त्वया सन्त्यक्तया वीर त्यक्तं स्याज्जीवितं मया ॥
  13. 13
    न वृथा ते श्रमोऽयं स्या न्यस्य जीवितम् ।सुहृज्जनपरिक्लेशो न चायं निष्फलस्तव ॥
  14. 14
    । ॥
  15. 15
    अपदेशेन जनकान्नोत्पत्ति ।मम वृत्तं च बहु ते न पुरस्कृतम् ॥
  16. 16
    न प्रमाणीकृतः पाणिर्बाल्ये बालेन पीडितः ।मम भक्तिश्च शीलं च सर्वं ते ॥
  17. 17
    । ॥
  18. 18
    चितां मे कुरु व्यसनस्यास्य भेषजम् ।मिथ्योपघातोपहता नाहं जीवितुमुत्सहे ॥
  19. 19
    अप्रीतस्य गुणैर्भर्तुस्त्यक्ताया जनसंसदि ।या क्षमा मे गतिर्गन्तुं प्रवेक्ष्ये ॥
  20. 20
    एवमुक्तस्तु वैदेह्या लक्ष्मणः परवीरहा ।अमर्षवशमापन्नो राघवाननमैक्षत ॥
  21. 21
    स विज्ञाय ततश्छन्दं रामस्याकारसूचितम् ।चितां चकार सौमित्रिर्मते रामस्य वीर्यवान् ॥
  22. 22
    अधोमुखं तदा रामं शनैः कृत्वा प्रदक्षिणम् ।उपासर्पत वैदेही दीप्यमानं ॥
  23. 23
    देवताभ्यश्च ब्राह्मणेभ्यश्च मैथिली । चेदमुवाचाग्निसमीपतः ॥
  24. 24
    । ॥
  25. 25
    यथा मां शुद्धचारित्रां दुष्टां जानाति राघवः ।तथा लोकस्य साक्षी मां सर्वतः पातु पावकः ॥
  26. 26
    यथा नातिचराम्यहम् ।राघवं सर्वधर्मज्ञं तथा मां पातु पावकः ॥
  27. 27
    आदित्यो भगवान्वायुर्दिशश्चन्द्रस्तथैव च ।अहश्चापि तथा सन्ध्ये रात्रिश्च पृथिवी तथा ॥
  28. 28
    यथान्येऽपि विजानन्ति तथा ।एवमुक्त्वा तु वैदेही परिक्रम्य ॥
  29. 29
    विवेश ज्वलनं दीप्तं निस्सङ्गेनान्तरात्मना ।जनः स सुमहांस्त्रस्तो बालवृद्धसमाकुलः ॥
  30. 30
    ददर्श मैथिलीं तत्र प्रविशन्तीं हुताशनम् ।सा ॥
  31. 31
    पपात ज्वलनं दीप्तं सन्निधौ ।ददृशुस्तां महाभागां प्रविशन्तीं हुताशनम् ॥
  32. 32
    सीतां कृत्स्नास्त्रयो लोकाः पुण्यामाज्याहुतीमिव । स्त्रियः सर्वास्तां दृष्ट्वा हव्यवाहने ॥
  33. 33
    पतन्तीं संस्कृतां मन्त्रैर्वसोर्धारामिवा ।ददृशुस्तां त्रयो लोका देवगन्धर्वदानवाः ॥
  34. 34
    शप्तां पतन्तीं त्रिदिवाद्देवतामिव ।तस्यामग्निं विशन्त्यां तु हाहेति विपुलः स्वनः । सम्बभूवाद्भुतोपमः ॥