Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Slaying of Mālī

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    नारायणगिरिं ते तु गर्जन्तो ।ववर्षुः शरवर्षेण वर्षेणेवाद्रिमम्बुदाः ॥
  2. 2
    श्यामावदातस्तैर्विष्णुर्नीलैर्नक्तञ्चरोत्तमैः ।वृतो ऽञ्जनगिरीवासीत् वर्षमाणैः पयोधरैः ॥
  3. 3
    शलभा इव केदारं मशका इव पर्वतम् ।यथामृतघटं दंशा मकरा इव चार्णवम् ॥
  4. 4
    तथा रक्षोधनुर्मुक्ता वज्रानिलमनोजवाः ।हरिं विशन्ति स्म शरा लोका इव ॥
  5. 5
    स्यन्दनगता गजैश्च गजपृष्ठगाः ।अश्वारोहास्तथाश्वैश्च पादाताश्चाम्बरे स्थिताः ॥
  6. 6
    राक्षसेन्द्रा शरैः शक्त्यृष्टितोमरैः ।निरुछ्वासं हरिं चक्रुः प्राणायामा इव द्विजम् ॥
  7. 7
    निशाचरैस्ताड्यमानो मीनैरिव ।शार्ङ्गमायम्य दुर्धर्षो राक्षसेभ्यो ऽसृजच्छरान् ॥
  8. 8
    शरैः त्सृष्टैर्वज्रवक्त्रैर्मनोजवैः । विष्णुर्निशितैः शतशो ऽथ सहस्रशः ॥
  9. 9
    विद्राव्य शरवर्षेण वर्षा वायुरिवोत्थितम् ।पाञ्चजन्यं महाशङ्खं प्रदध्मौ ॥
  10. 10
    सो ऽम्बुजो हरिणा ध्मातः सर्वप्राणेन ।ररास भीमनिर्हादस्त्रैलोक्यं व्यथयन्निव ॥
  11. 11
    शङ्खराजरवः सो ऽथ त्रासयामास राक्षसान् ।मृगराज इवारण्ये समदानिव ॥
  12. 12
    न शेकुरश्वाः संस्थातुं कुञ्जराभवन् ।स्यन्दनेभ्यश्च्युता वीराः शङ्खरावित ॥
  13. 13
    विनिर्मुक्ता वज्रतुल्याननाः शराः ।विदार्य तानि रक्षांसि सुपुङ्खा विविशुः क्षितिम् ॥
  14. 14
    भिद्यमानाः शरैः सङ्ख्ये ।निपेतू राक्षसा भूमौ शैला वज्रहता इव ॥
  15. 15
    व्रणानि परगात्रेभ्यो वै ।असृक्क्षरन्ति धाराभिः स्वर्णधारा इवाचलाः ॥
  16. 16
    शङ्खराजरवश्चापि शार्ङ्गचापरस्वस्तथा ।राक्षसानां रवांश्चापि ग्रसते ॥
  17. 17
    तेषां ताञ्छरध्वजधनूंषि च ।रथान्पताका स हरिः शरैः ॥
  18. 18
    सूर्यादिव करा घोरा सागरादिव ।पर्वतादिव नागेन्द्रा धारौघा इव चाम्बुदात् ॥
  19. 19
    तथा शार्ङ्गविनिर्मुक्ताः शरा ।निर्धावन्तीषवस्तूर्णं शतशोथ सहस्रशः ॥
  20. 20
    यथा सिंहाः सिंहेन द्विरदा यथा ।द्विरदेन यथा व्याघ्रा व्याघ्रेण द्वीपिनो यथा ॥
  21. 21
    द्वीपिनेव यथा शुना मार्जारका यथा ।मार्जारेण यथा सर्पेण च यथा ऽऽखवः ॥
  22. 22
    तथा ते राक्षसाः सर्वे विष्णुना ।द्रवन्ति द्राविताश्चन्ये शायिताश्च महीतले ॥
  23. 23
    राक्षसानां सहस्राणि निहत्य ।वारिजं पूरयामास तोयदं सुरराडिव ॥
  24. 24
    नारायणशरत्रस्तं शङ्खनादसुविह्वलम् ।ययौ लङ्कामभिमुखं प्रभग्नं राक्षसं बलम् ॥
  25. 25
    प्रभग्ने राक्षसबले नारायणशराहते । शरवर्षेण रणे हरिम् ॥
  26. 26
    स तु तं छादयामास नीहार इव भास्करम् ।राक्षसाः पुनर्धैर्यं समादधुः ॥
  27. 27
    अथ सो ऽभ्यपतद्रोषाद्राक्षसो ।महानादं प्रकुर्वाणो राक्षसाञ्जीवयन्निव ॥
  28. 28
    उत्क्षिप्य लम्बाभरणं धुन्वन्करमिव द्विपः ।ररास राक्षसो हर्षात्सतडित्तोयदो यथा ॥
  29. 29
    सुमालेर्नर्दतस्तस्य शिरो । यन्तुरश्वाश्च भ्रान्तास्तस्य तु रक्षसः ॥
  30. 30
    तैरश्वैर्भ्राम्यते भ्रान्तैः सुमाली ।इन्द्रियाश्वैः परिभ्रान्तै यथा नरः ॥
  31. 31
    ततो विष्णुं महाबाहुं प्रपतन्तं ।हृते सुमालेरश्वैश्च रथे विष्णुरथं प्रति ॥
  32. 32
    माली चाभ्यद्रवद्युक्तः प्रगृह्य सशरं धनुः ।मालेर्धनुश्च्युता बाणाः ।विविशुर्हरिमासाद्य क्रौञ्चं पत्ररथा इव ॥
  33. 33
    अर्द्यमानः शरैः सो ऽथ मालिमुक्तैः सहस्रशः ।चुक्षुभे न रणे विष्णुर्जितेन्द्रिय इवाधिभिः ॥
  34. 34
    अथ मौर्वीस्वनं कृत्वा भगवा ।मालिनं प्रति बाणौघान्ससर्जारिनिषूदनः ॥
  35. 35
    ते मालिदेहमासाद्य शराः ।पिबन्ति रुधिरं तस्य नागा इव सुधारसम् ॥
  36. 36
    मालिनं विमुखं कृत्वा ।मालिमौलिं ध्वजं चापं वाजिनश्चाप्यपातयत् ॥
  37. 37
    विरथस्तु गदां गृह्य माली नक्तञ्चरोत्तमः ।आपुप्लुवे गदापाणिर्गिर्यग्रादिव ॥
  38. 38
    गदया गरुडेशानमीशानमिव चान्तकः ।ललाटदेशे ऽभ्यहनन्द्रो यथा ऽचलम् ॥
  39. 39
    गदयाभिहतस्तेन मालिना गरुडो भृशम् ।रणात्पराङ्मुखं देवं कृतवा ॥
  40. 40
    कृते देवे मालिना गरुडेन वै ।उदतिष्ठन्महाञ्छब्दो रक्षसामभिनर्दताम् ॥
  41. 41
    रक्षसां रवतां रावं हरिहयानुजः ॥
  42. 42
    तिर्यगास्थाय सङ्क्रुद्धः भगवान्हरिः ।पराङ्मुखो ऽप्युत्ससर्ज मालेश्चक्रं जिघांसया ॥
  43. 43
    तत्सूर्यमण्डलाभासं स्वभासा भासयन्नभः ।कालचक्रनिभं चक्रं मालेः शीर्षमपातयत् ॥
  44. 44
    तच्छिरो राक्षसेन्द्रस्य चक्रोत्कृत्तं बिभीषणम् ।पपात पुरा राहुशिरो यथा ॥
  45. 45
    ततः संसहृष्टैः सर्वप्राणसमीरितः ।सिंहनादरवोन्मुक्तः साधु देवेतिवादिभिः ॥
  46. 46
    मालिनं निहतं दृष्ट्वा सुमाली माल्यवानपि ।सबलौ लङ्कामेव प्रधावितौ ॥
  47. 47
    गरुडस्तु समाश्वस्तः सन्निवृत्य यथा पुरा ।राक्षसान्द्रावयामास कोपितः ॥
  48. 48
    चक्रकृत्तास्यकमला गदासञ्चूर्णितोरसः ।लाङ्गलग्लपितग्रीवा मुसलैर्भिन्नमस्तकाः ॥
  49. 49
    केचिच्चैवासिना छिन्नास्तथान्ये शरपीडिताः ।निपेतुरम्बरात्तूर्णं राक्षसाः ॥
  50. 50
    नारायणो बाणवराशनीभिर्विदारयामास धनुर्विमुक्तैः ।नक्तञ्चरान्मुक्तविधूतकेशान्यथा ऽशनीभिः सतडिन्महाभ्राः ॥
  51. 51
    भिन्नातपत्रं पतमानमस्त्रं शरैरपध्वस्तविनीतवेषम् ।विनिस्सृतान्त्रं भयलोलनेत्रं बलं तदुन्मत्ततरं बभूव ॥
  52. 52
    सिंहार्दितानामिव कुञ्जराणां निशाचराणां सह ।रवाश्च वेगाश्च समं बभूवुः विमर्दितानाम् ॥
  53. 53
    ते वार्यमाणा सबाणजालानि समुत्सृजन्तः ।धावन्ति नक्तञ्चरकालमेघा वायुप्रभिन्ना इव कालमेघाः ॥
  54. 54
    चक्रपहारैर्विनिकृत्तशीर्षाः सञ्चूर्णिताङ्गाश्च गदाप्रहारैः ।अभिप्रहारैर्द्विविधा विभिन्नाः पतन्ति शैला इव ॥
  55. 55
    विलम्बमानैर्मणिहारकुण्डलैर्निशाचरै ।निपात्यमानैर्ददृशे निरन्तरं निपात्यमानैरिव ॥