Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Birth of Daśagrīva

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    कस्यचित्त्वथ कालस्य सुमाली नाम ।रसातलान्मर्त्यलोकं सर्वं वै विचचार ह ॥
  2. 2
    नीलजीमूतसङ्काश ।कन्यां दुहितरं गृह्य विना पद्ममिव ॥
  3. 3
    स तु तदा विचरन्वै महीतलम् ।तदापश्यत्स गच्छन्तं पुष्पकेण ॥
  4. 4
    गच्छन्तं पितरं द्रष्टुं पुलस्त्यतनयं विभुम् ।तं दृष्ट्वा ऽमरसङ्काशं स्वच्छन्दं ॥
  5. 5
    रसातलं प्रविष्टः सन्मर्त्यलोका ।इत्येवं चिन्तयामास राक्षसानां ॥
  6. 6
    किं कृतं श्रेय इत्येवं वर्धेमहि कथं वयम् ।अथाब्रवीत्सुतां रक्षः कैकसीं नाम नामतः ॥
  7. 7
    पुत्रि प्रदानकालो ऽयं यौवनं व्यतिवर्तते ।प्रत्याख्यानाच्च भीतैस्त्वं न वरैः प्रतिगृह्यसे ॥
  8. 8
    त्वत्कृते च वयं सर्वे यन्त्रिता धर्मबुद्धयः ।त्वं हि श्रीः साक्षादिव पुत्रिके । दुःखं हि सर्वेषां मानकाङ्क्षिणाम् ॥
  9. 9
    न ज्ञायते च कः कन्यां ॥
  10. 10
    मातुः कुलं पितृकुलं यत्र चैव प्रदीयते ।कुलत्रयं सदा कन्या स्थाप्य तिष्ठति ॥
  11. 11
    सा त्वं मुनिवरं श्रेष्ठं प्रजापतिकुलोद्भवम् ।भज विश्रवसं पुत्रि पौलस्त्यं वरय स्वयम् ॥
  12. 12
    ईदृशास्ते भविष्यन्ति पुत्राः पुत्रि न संशयः । भास्करसमो यादृशो ऽयं धनेश्वरः ॥
  13. 13
    सा तु तद्वचनं श्रुत्वा कन्यका ।तत्रोपागम्य सा तस्थौ विश्रवा यत्र ॥
  14. 14
    एतस्मिन्नन्तरे राम पुलस्त्यतनयो द्विजः ।अग्निहोत्रमुपातिष्ठच्चतुर्थ इव पावकः ॥
  15. 15
    अविचिन्त्य तु तां वेलां दारुणां पितृगौरवात् ।उपसृत्याग्रतस्तस्य चरणाधोमुखी स्थिता ।विलिखन्ती मुहुर्भूमिमङ्गुष्ठाग्रेण भामिनी ॥
  16. 16
    स तु तां वीक्ष्य सुश्रोणीं पूर्णचन्द्रनिभाननाम् ।अब्रवीत्परमोदारो दीप्यमानां स्वतेजसा ॥
  17. 17
    भद्रे कस्यासि कुतो वा त्वमिहागता ।किं कार्यं कस्य वा हेतोस्तत्त्वतो ब्रूहि शोभने ॥
  18. 18
    एवमुक्ता तु सा कन्या कृताञ्जलिरथाब्रवीत् । मुने ज्ञातुमर्हसि मे मतम् ॥
  19. 19
    किं तु मां विद्धि शासनात्पितुरागताम् । नाम नाम्नाहं शेषं त्वं ज्ञातुमर्हसि ॥
  20. 20
    स तु गत्वा मुनिर्ध्यानं वाक्यमेतदुवाच ह ।विज्ञातं ते मया भद्रे कारणं य ॥
  21. 21
    सुताभिलाषो मत्तस्ते मत्तमातङ्गगामिनि ।दारुणायां तु वेलायां यस्मात्त्वं मामुपस्थिता ॥
  22. 22
    शृणु तस्मात्सुतान्भद्रे यादृशाञ्जनयिष्यसि ।रुणाभिजनप्रियान् ॥
  23. 23
    प्रसविष्यसि सुश्रोणि राक्षसा ।सा तु तद्वचनं श्रुत्वा ब्रवीद्वचः ॥
  24. 24
    भगवन्नीदृशान्पुत्रांस्त्वत्तो ऽहं ।नेच्छामि सादं कर्तुमर्हसि ॥
  25. 25
    कन्यया त्वेवमुक्तस्तु विश्रवा ।उवाच कैकसीं भूयः पूर्णेन्दुरिव ॥
  26. 26
    पश्चिमो यस्तव सुतो भविष्यति शुभानने ।मम वंशानुरूपः स च भविष्यति ॥
  27. 27
    एवमुक्ता तु सा कन्या राम कालेन केनचित् ।जनयामास बीभत्सं रक्षोरूपं ॥
  28. 28
    दशग्रीवं महादंष्ट्रं नीलाञ्जनचयोपमम् ।ताम्रोष्ठं विंशतिभुजं महास्यं दीप्तमूर्धजम् ॥
  29. 29
    तस्मिञ्जाते तु तत्काले सज्वालकवलाः ।क्रव्यादाश्चापसव्यानि मण्डलानि प्रचक्रमुः ॥
  30. 30
    ववर्ष रुधिरं देवो मेघाश्च खरनिःस्वनाः ।प्रबभौ न च सूर्यो वै महोल्काश्चापतन्भुवि ॥
  31. 31
    जगती चैव ववुर्वाताः सुदारुणाः ।अक्षोभ्यः क्षुभितश्चैव सरितां पतिः ॥
  32. 32
    अथ नामाकरोत्तस्य पिता । प्रसूतो ऽयं दशग्रीवो भविष्यति ॥
  33. 33
    तस्य त्वनन्तरं जातः कुम्भकर्णो ।प्रमाणाद्यस्य विपुलं प्रमाणं नेह विद्यते ॥
  34. 34
    ततः नाम सञ्जज्ञे विकृतानना ।विभीषणश्च धर्मात्मा कैकस्याः पश्चिमः सुतः ॥
  35. 35
    तस्मिञ्जाते पुष्पवर्षं पपात ह ॥
  36. 36
    नभःस्थाने दुन्दुभयो देवानां प्राणदंस्तदा ।वाक्यं चैवान्तरिक्षे च साधु साध्विति तत्तदा ॥
  37. 37
    तौ तु तत्र महारण्ये ववृधाते ।कुम्भकर्णदशग्रीवौ तदा ॥
  38. 38
    कुम्भकर्णः प्रमत्तस्तु महर्षी ।त्रैलोक्यं भक्षयन्नित्यासन्तुष्टो विचचार ह ॥
  39. 39
    विभीषणस्तु धर्मात्मा नित्यं धर्मे व्यवस्थितः ।स्वाध्यायनियताहार उवास ॥
  40. 40
    अथ वैश्रवणो देवस्तत्र कालेन केनचित् ।आगतः पितरं द्रष्टुं धनेश्वरः ॥
  41. 41
    तं दृष्ट्वा कैकसी तत्र ज्वलन्तमिव तेजसा ।आगम्य तत्र दशग्रीवमुवाच ह ॥
  42. 42
    पुत्र वैश्रवणं पश्य भ्रातरं वृतम् ।भ्रातृभावे समे चापि पश्यात्मानं त्वमीदृशम् ॥
  43. 43
    दशग्रीव तथा यत्नं कुरुष्वामितविक्रम ।यथा त्वमसि मे पुत्र भवे ॥
  44. 44
    मातुस्तद्वचनं श्रुत्वा दशग्रीवः प्रतापवान् ।अमर्षमतुलं लेभे प्रतिज्ञां चाकरोत्तदा ॥
  45. 45
    सत्यं ते भ्रातृतुल्यो ऽधिको ऽपि वा ।भविष्याम्योजसा चैव सन्तापं त्यज हृद्गतम् ॥
  46. 46
    ततस्तेनैव कोपेन दशग्रीवः ।चिकीर्षुर्दुष्करं कर्म धृतमानसः ॥
  47. 47
    प्राप्स्यामि तपसा काममिति कृत्वा ऽध्यवस्य च ।आगच्छदात्मसिद्ध्यर्थं श्रमं शुभम् ॥
  48. 48
    स राक्षसस्तत्र सहानुजस्तदा तुलमुग्रविक्रमः ।अतोषयच्चापि पितामहं विभुं ददौ स तुष्टश्च वराञ्जयावहान् ॥