Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Binding of Rāvaṇa

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    नर्मदापुलिने यत्र सुदारुणः ।पुष्पोपहारं कुरुते तस्माद्देशाददूरतः ॥
  2. 2
    अर्जुनो जयतां श्रेष्ठो प्रभुः ।क्रीडते सह नारीभिर्नर्मदातोयमाश्रितः ॥
  3. 3
    तासां मध्यगतो राजा रराज च तदार्जुनः ।करेणूनां सहस्रस्य मध्यस्थ इव ॥
  4. 4
    जिज्ञासुः स तु बाहूनां सहस्रस्योत्तमं बलम् ।रुरोध नर्मदावेगं बाहुभिर्बहुभिर्वृतः ॥
  5. 5
    कार्तवीर्यभुजासक्तं तज्जलं प्राप्य निर्मलम् ।कूलोपहारं कुर्वाणं प्रधावति ॥
  6. 6
    समीन सपुष्पकुशसंस्तरः ।स नर्मदाम्भसो वेगः प्रावृट्काल इवाबभौ ॥
  7. 7
    स वेगः सम्प्रेषित इवाम्भसः ।पुष्पोपहारं सकलं रावणस्य ॥
  8. 8
    रावणो ऽर्धसमाप्तं तमुत्सृज्य नियमं तदा ।नर्मदां पश्यते कान्तां प्रतिकूलां यथा प्रियाम् ॥
  9. 9
    पश्चिमेन तु तं दृष्ट्वा ।वर्धन्तमम्भसो वेगं पूर्वामाशां प्रविश्य तु ॥
  10. 10
    ततो ऽनुभ्रान्तशकुनां स्थिताम् ।निर्विकाराङ्गनाभासामपश्यद्रावणो नदीम् ॥
  11. 11
    सशब्दं च दशाननः ।वेगप्रभावमन्वेष्टुं सो ऽदिशच्छुकसारणौ ॥
  12. 12
    तौ तु रावणसन्दिष्टौ भ्रातरौ शुकसारणौ । वीरौ प्रस्थितौ ॥
  13. 13
    अर्धयोजनमात्रं तु गत्वा तौ ।पश्येतां पुरुषं तोये क्रीडन्तं ॥
  14. 14
    बृहत्सालप्रतीकाशं तोयव्याकुलमूर्धजम् ।मदरक्तान्तनयनं मदव्याकुलतेजसम् ॥
  15. 15
    नदीं रुन्धन्तमरिमर्दनम् ।गिरिं पादसहस्रेण रुन्धन्तमिव मेदिनीम् ॥
  16. 16
    बालानां वरनारीणां सहस्रेण समावृतम् ।समदानां करेणूनां सहस्रेणेव कुञ्जरम् ॥
  17. 17
    तमद्भुततमं दृष्ट्वा राक्षसौ ।सन्निवृत्तावुपागम्य रावणं तमथोचतुः ॥
  18. 18
    बृहत्सालप्रतीकाशः को ऽप्यसौ ।नर्मदां रोधवद्रुद्ध्वा क्रीडापयति योषितः ॥
  19. 19
    तेन बाहुसहस्रेण नदी ।सागरोद्गारसङ्काशानुद्गारान्सृजते मुहुः ॥
  20. 20
    इत्येवं भाषमाणौ तौ निशाम्य शुकसारणौ ।रावणो ऽर्जुन इत्युक्त्वा प्रययौ ॥
  21. 21
    अर्जुनाभिमुखे तस्मिन्रावणे । सनादः सुरजास्तथा ॥
  22. 22
    सकृदेव कृतो सरक्तः प्रेषितो घनैः । ॥
  23. 23
    संवृतो राक्षसेन्द्रस्तु तत्रागाद्यत्र चार्जुनः ।अदीर्घेणैव कालेन स तदा राक्षसो बली ।तं नर्मदाह्रदं भीममाजगामाञ्जनप्रभः ॥
  24. 24
    स तत्र स्त्रीपरिवृतं ।नरेन्द्रं पश्यते राजा राक्षसानां तदार्जुनम् ॥
  25. 25
    स रोषाद्रक्तनयनो राक्षसेन्द्रो ॥
  26. 26
    इत्येवमर्जुनामात्यनाह ।अमात्याः क्षिप्रमाख्यात वै ॥
  27. 27
    समनुप्राप्तो रावणो नाम राक्षसः ।रावणस्य वचः श्रुत्वा मन्त्रिणो ऽथार्जुनस्य ते ।उत्तस्थुः सायुधास्त्राश्च रावणं वाक्यमब्रुवन् ॥
  28. 28
    युद्धस्य कालो विज्ञेयः साधु भोः ॥
  29. 29
    यः चैव योद्धुमुत्सहते नृपम् ।स्त्रीसमक्षं कथं यत्तद्योद्धुमुत्सहसे ऽर्जुनम् ।वाशितामध्यगं मत्तं शार्दूल इव कुञ्जरम् ॥
  30. 30
    त्वया ।युद्धे श्रद्धा च यद्यस्ति श्वस्तात समरे ऽर्जुनम् ॥
  31. 31
    यद्यद्यास्ति मतिर्योद्धुं समावृता ।निहत्यास्मांस्ततो युद्धमर्जुनेनोपयास्यसि ॥
  32. 32
    ततस्ते रावणामात्यैरमात्याः पार्थिवस्य तु ।सूदिताश्चापि ते युद्धे भक्षिताश्च बुभुक्षितैः ॥
  33. 33
    ततो नर्मदातीर आबभौ ।अर्जुनस्यानुयात्राणां रावणस्य च मन्त्रिणाम् ॥
  34. 34
    इषुभिस्तोमरैः शूलैस्त्रिशूलैर्वज्रकर्षणैः ।सरावणानर्दयन्तः समन्ता ॥
  35. 35
    हैहयाधिपयोधानां वेग आसी ।सनक्रमीनमकरसमुद्रस्येव निःस्वनः ॥
  36. 36
    रावणस्य तु ते ऽमात्याः ।कार्तवीर्यबलं क्रुद्धा ॥
  37. 37
    अर्जुनाय तु तत्कर्म रावणस्य समन्त्रिणः ।क्रीडमानाय कथितं पुरुषै ॥
  38. 38
    श्रुत्वा न भेतव्यमिति स्त्रीजनं तं ततो ऽर्जुनः ।स्माद्गङ्गातोयादिवाञ्जनः ॥
  39. 39
    क्रोधदूषितनेत्रस्तु स ततो ऽर्जुनपावकः ।प्रजज्वाल महाघोरो ॥
  40. 40
    स तूर्णतरमादाय वरहेमाङ्गदो ।अभिदुद्राव रक्षांसि तमांसीव दिवाकरः ॥
  41. 41
    बाहुविक्षेपकरणां समुद्यम्य ।गारुडं वेगमास्थाय चापपातैव सो ऽर्जुनः ॥
  42. 42
    तस्य मार्गं समारुद्ध्य विन्ध्यो ऽर्कस्येव पर्वतः ।स्थितो विन्ध्य इवाकम्प्यः ॥
  43. 43
    ततो ऽस्य मुसलं घोरं लोहबद्धं महोद्धतः ।प्रहस्तः प्रेषयन्क्रुद्धो ॥
  44. 44
    तस्याग्रे मुसलस्याग्निरशोकापीडसन्निभः ।प्रहस्तकरमुक्तस्य बभूव प्रदहन्निव ॥
  45. 45
    अथायान्तं तु मुसलं ।निपुणं सगदो ऽगदविक्रमः ॥
  46. 46
    ततस्तमभिदुद्राव प्रहस्तं ।भ्रामयानो गदां गुर्वीं ॥
  47. 47
    तथा हतो ऽतिवेगेन प्रहस्तो गदया तदा । स्थितः शैलो वज्रिवज्रहतो यथा ॥
  48. 48
    दृष्ट्वा मारीचशुकसारणाः ।समहोदरधूम्राक्षा ह्यपसृष्टा रणाजिरात् ॥
  49. 49
    प्रहस्ते वै निपातिते ।रावणो ऽभ्यद्रवत्तूर्णमर्जुनं ॥
  50. 50
    सहस्रबाहोस्तद्युद्धं विंशद्बाहोश्च दारुणम् ।नृपराक्षसयोस्तत्र चारब्धं रोमहर्षणम् ॥
  51. 51
    संरब्धौ चलन्मूलाविवाचलौ ।तेजोयुक्ताविवादित्यौ प्रदहन्ताविवानलौ ॥
  52. 52
    यथा नागौ वाशितार्थे यथा वृषौ ।मेघाविव विनर्दन्तौ बलोत्कटौ ॥
  53. 53
    रुद्रकालाविव क्रुद्धौ तदा तौ ।परस्परं गदाभ्यां तौ ताडयामासतुर्भृशम् ॥
  54. 54
    वज्रप्रहारानचला यथा घोरान्विषेहिरे ।गदाप्रहारांस्तौ तत्र सेहाते ॥
  55. 55
    यथाशनिरवेभ्यस्तु जायते ऽथ ।तथा तयोर्गदापोथैर्दिशः सर्वाः प्रतिश्रुताः ॥
  56. 56
    अर्जुनस्य गदा सा तु पात्यमाना ऽहितोरसि ।काञ्चनाभं नभश्चक्रे दामिनी यथा ॥
  57. 57
    तथैव पात्यमाना मुहुर्मुहुः ।अर्जुनोरसि निर्भाति गदोल्केव महागिरौ ॥
  58. 58
    नार्जुनः खेदमायाति न राक्षसगणेश्वरः ।इदमासीत्तयोर्युद्धं यथा पूर्वं ॥
  59. 59
    शृङ्गैरिव न्ताग्रैरिव ।परस्परं तौ निघ्नन्तौ नरराक्षससत्तमौ ॥
  60. 60
    ततो ऽर्जुनेन क्रुद्धेन सा गदा ।स्तनयोरन्तरे मुक्ता रावणस्य महोरसि ॥
  61. 61
    सा गदा रावणोरसि ।दुर्बलेव यथावेगं ऽपतत्क्षितौ ॥
  62. 62
    स त्वर्जुनप्रमुक्तेन गदापातेन रावणः ।अपासर्पद्धनुर्मात्रं निषसाद च ॥
  63. 63
    स विह्वलं तदालक्ष्य दशग्रीवं ततो ऽर्जुनः ।सहसोत्पत्य जग्राह पन्नगम् ॥
  64. 64
    स तु बलाद्गृह्य दशाननम् ।बबन्ध बलवान्राजा बलिं यथा ॥
  65. 65
    बध्यमाने दशग्रीवे सिद्धचारणदेवताः । पुष्पैः किरन्त्यर्जुनमूर्धनि ॥
  66. 66
    व्याघ्रो मृगमिवादाय मृगराडिव दन्तिनम् ।ननाद हर्षादम्बुदवन्मुहुः ॥
  67. 67
    प्रहस्तस्तु समाश्वस्तो दृष्ट्वा बद्धं दशाननम् ।सह तै राक्षसैः क्रुद्धश्चाभिदुद्राव ॥
  68. 68
    नक्तञ्चराणां वेगस्तु तेषामापततां बभौ ।उद्भूत पयोदानामिवाम्बुधौ ॥
  69. 69
    ति भाषन्तस्तिष्ठतिष्ठेति चासकृत् । सोत्ससर्ज तदार्जुने ॥
  70. 70
    अप्राप्तान्येव तान्याशु असम्भ्रान्तस्तदार्जुनः ।आयुधान्यमरारीणां जग्राहारिनिषूदनः ॥
  71. 71
    ततस्तैरेव रक्षांसि दुर्धरैः ।भित्त्वा वायुरम्बुधरानिव ॥
  72. 72
    राक्षसांस्त्रासयित्वा तु कार्तवीर्यो ऽर्जुनस्तदा ।रावणं गृह्य नगरं प्रविवेश ॥
  73. 73
    स कीर्यमाणः कुसुमाक्षतोत्करैर्द्विजैः सपौरैः पुरुहूतसन्निभः ।तदा ऽर्जुनः सम्प्रविवेश तां पुरीं बलिं निगृह्येव ॥