Vālmīki Rāmāyaṇa · Refuge at the Hermitage
Tap a verse for its meaning
- 1सीतां तु रुदतीं दृष्ट्वा ते तत्र ।प्राद्रवन्यत्र भगवानास्ते वाल्मीकिरुग्रधीः ॥
- 2मुनेः पादौ मुनिपुत्रा महर्षये ।सर्वं निवेदयामासुस्तस्यास्तु ॥
- 3भगवन्कस्याप्येषा महात्मनः ।पत्नी श्रीरिव सम्मोहाद्विरौति विकृतानना ॥
- 4भगवन्साधु पश्य त्वं खाच्च्युताम् ।नद्यास्तु तीरे भगव कापि दुःखिता ॥
- 5दृष्टास्माभिः प्ररुदिता दृढं ।अनर्हा दुःखशोकाभ्यामेकां दीनां ह्यनाथवत् ॥
- 6न ह्येनां मानुषीं विद्मः सत्क्रिया ऽस्याः प्रयुज्यताम् ।आश्रमस्याविदूरे च त्वामियं ॥
- 7त्रातारमिच्छते साध्वी भगवंस्त्रातुमर्हसि ।तेषां तु वचनं श्रुत्वा बुद्ध्या निश्चित्य ।तपसा लब्धचक्षुष्मान् प्राद्रवद्यत्र मैथिली ॥
- 8तं प्रयान्तमभिप्रेत्य शिष्या ह्येनं महामतिम् ।तं तु देशमभि प्रेत्य किञ्चित्पद्भ्यां ॥
- 9अर्घ्यमादाय रुचिरं जाह्नवीतीरमागमत् ।ददर्श राघवस्येष्टां सीतां पत्नीमनाथवत् ॥
- 10तां सीतां शोकभारार्तां वाल्मीकि ।उवाच मधुरां वाणीं ह्लादयन्निव तेजसा ॥
- 11स्नुषा दशरथस्य त्वं रामस्य प्रिया ।जनकस्य सुता राज्ञः स्वागतं ते ॥
- 12आयान्ती चासि विज्ञाता मया ।कारणं चैव सर्वं मे पलक्षितम् ॥
- 13तव चैव विदितं मम तत्त्वतः ।सर्वं च विदितं मह्यं यद्धि वर्तते ॥
- 14अपापां वेद्मि सीते त्वां तपोलब्धेन चक्षुषा । भव वैदेहि साम्प्रतं मयि वर्तसे ॥
- 15आश्रमस्याविदूरे मे तापस्यस्तपसि स्थिताः ।तास्त्वां वत्से यथा वत्सं नित्यशः ॥
- 16इदमर्ध्यं प्रतीच्छ त्वं विस्रब्धा ।यथा स्वगृहमभ्येत्य विषादं चैव मा कृथाः ॥
- 17श्रुत्वा तु भाषितं सीता परममद्भुतम् ।शिरसावन्द्य चरणौ तथेत्याह ॥
- 18तं प्रयान्तं मुनिं सीता प्राञ्जलिः पृष्ठतो ऽन्वगात् ॥
- 19तं दृष्ट्वा मुनिमायान्तं वैदेह्या ।उपाजग्मुर्मुदा युक्ता वचनं चेदमब्रुवन् ॥
- 20स्वागतं ते चिरस्यागमनं च ते ।अभिवादयामस्त्वां सर्वा उच्यतां कि च कुर्महे ॥
- 21तासां तद्वचनं श्रुत्वा वाल्मीकिरिदमब्रवीत् ।सीतेयं पत्नी रामस्य ॥
- 22स्नुषा दशरथस्यैषा जनकस्य सुता ।अपापा पतिना परिपाल्या मया सदा ॥
- 23इमां भवन्त्यः पश्यन्तु स्नेहेन परमेण हि । वाक्याच्च पूज्या वो ऽस्तु ॥
- 24मुहुर्मुहुश्च वैदेहीं महायशाः ।स्वमाश्रमं शिष्यवृतः पुनराया ॥