Leave

Vālmīki Rāmāyaṇa · The Messenger of Time

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    कस्यचित्त्वथ कालस्य रामे स्थिते ।काल राजद्वारमुपागमत् ॥
  2. 2
    सो ऽब्रवील्लक्ष्मणं वाक्यं धृतिमन्तं यशस्विनम् ।मां निवेदय रामाय सम्प्राप्तं ॥
  3. 3
    दूतो ऽस्म्यतिबलस्याहं महर्षेरमितौजसः ।रामं दिदृक्षुरायातः कार्येण हि महाबल ॥
  4. 4
    तस्य तद्वचनं श्रुत्वा सौमित्रि ऽन्वितः ।न्यवेदयत रामाय तापसं तं समागतम् ॥
  5. 5
    जयस्व राम धर्मेण उभौ लोकौ ।दूतस्त्वां द्रष्टुमायातस्तपसा ॥
  6. 6
    तद्वाक्यं लक्ष्मणेनोक्तं श्रुत्वा राम उवाच ह ।प्रवेश्यतां मुनिस्तात महौजास्तस्य ॥
  7. 7
    सौमित्रिस्तु तथेत्युक्त्वा प्रावेशयत तं मुनिम् ।ज्वलन्तमेव प्रदहन्तमिवांशुभिः ॥
  8. 8
    सो ऽभिगम्य रघुश्रेष्ठं दीप्यमानं स्वतेजसा ।ऋषिर्मधुरया वाचा त्याह राघवम् ॥
  9. 9
    तस्मै रामो महातेजाः पूजामर्घ्यपुरोगमाम् ।ददौ कुशलमव्यग्रं प्रष्टुमेवोपचक्रमे ॥
  10. 10
    पृष्टश्च कुशलं तेन रामेण ।आसने दिव्ये निषसाद महायशाः ॥
  11. 11
    तमुवाच ततो रामः स्वागतं ते महामुने ।प्रापयास्य च यतो दूतस्त्वमागतः ॥
  12. 12
    चोदितो मुनिर्वाक्यमभाषत ।द्वन्द्वमेतत्प्रवक्तव्यं हितं वै यद्यपेक्षसे ॥
  13. 13
    यः शृणोति निरीक्षेद्वा स वध्यो भविता तव ।भवेद्वै वचनं यद्यपेक्षसे ॥
  14. 14
    स तथेति रामो लक्ष्मणमब्रवीत् ।द्वारि तिष्ठ महाबाहो प्रतिहारं विसर्जय ॥
  15. 15
    स मे वध्यः खलु भवेत् कथाद्वन्द्वं समीरितम् ।ऋषेर्मम च पश्येद्वा शृणुयाच्च यः ॥
  16. 16
    ततो काकुत्स्थो लक्ष्मणं द्वारि ।तमुवाच मुने वाक्यं कथयस्वेति राघवः ॥
  17. 17
    यत्ते मनीषितं वाक्यं येन वा ऽसि समाहितः ।कथयस्वाविशङ्कस्त्वं ममापि हृदि वर्तते ॥