கொண்டலின் இருண்ட கண்டத் தெண்தோள்செவ்வான் உருவிற் பையர வார்த்துச்சிறுபிறை கிடந்த நெறிதரு புன்சடைமூவா முதல்வ முக்கட் செல்வதேவ தேவ திருவிடை மருதமாசறு சிறப்பின் வானவர் ஆடும்பூசத் தீர்த்தம் புரக்கும் பொன்னிஅயிரா வணத்துறை ஆடும் அப்பகைலாய வாண கௌரி நாயகநின்னருள் சுரந்து பொன்னடி பணிந்துபெரும்பதம் பிழையா வரம்பல பெற்றோர்இமையா நெடுங்கண் உமையாள் நங்கையும்மழைக்கட் கடத்துப் புழைக்கைப் பிள்ளையும்அமரர்த் தாங்கும் குமர வேளும்சுரிசங் கேந்திய திருநெடு மாலும்வான்முறை படைத்த நான்முகத் தொருவனும்தாருகற் செற்ற வீரக் கன்னியும்நாவின் கிழத்தியும் பூவின் மடந்தையும்பீடுயர் தோற்றத்துக் கோடிஉருத் திரரும்ஆனாப் பெருந்திறல் வானோர் தலைவனும்செயிர்தீர் நாற்கோட் டயிரா வதமும்வாம்பரி அருக்கர் தாம்பன் னிருவரும்சந்திரன் ஒருவனும் செந்தீக் கடவுளும்நிருதியும் இயமனும் சுருதிகள் நான்கும்வருணனும் வாயுவும் இருநிதிக் கிழவனும்எட்டு நாகமும் அட்ட வசுக்களும்மூன்று கோடி ஆன்ற முனிவரும்வசிட்டனும் கபிலனும் அகத்தியன் தானும்தும்புரு நாரதர் என்றிரு திறத்தரும்வித்தகப் பாடல் முத்திறத் தடியரும்திருந்திய அன்பிற் பெருந்துறைப் பிள்ளையும்அத்தகு செல்வத் தவமதித் தருளியசித்த மார்சிவ வாக்கிய தேவரும்(1) வெள்ளை நீறு மெய்யிற் கண்டுகள்ளன் கையிற் கட்டவிழ்ப் பித்தும்(2) ஓடும் பல்நரி ஊளைகேட் டரனைப்பாடின என்று படாம்பல அளித்தும்(3) குவளைப் புனலில் தவளை அரற்றஈசன் தன்னை ஏத்தின என்றுகாசும் பொன்னுங் கலந்து தூவியும்(4) வழிபடும் ஒருவன் மஞ்சனத் தியற்றியசெழுவிதை எள்ளைத் தின்னக் கண்டுபிடித்தலும் அவன்இப் பிறப்புக் கென்னஇடித்துக் கொண்டவன் எச்சிலை நுகர்ந்தும்(5) மருத வட்டத் தொருதனிக் கிடந்ததலையைக் கண்டு தலையுற வணங்கிஉம்மைப் போல எம்இத் தலையும்கிடத்தல் வேண்டுமென் றடுத்தடுத் திரந்தும்(6)கோயில் முற்றத்து மீமிசைக் கிடப்பவாய்த்த தென்றுநாய்க் கட்டம் எடுத்தும்(7) காம்பவிழ்த் துதிர்ந்த கனியுருக் கண்டுவேம்புகட் கெல்லாம் விதானம் அமைத்தும்(8)விரும்பின கொடுக்கை பரம்பரற் கென்றுபுரிகுழல் தேவியைப் பரிவுடன் கொடுத்தபெரிய அன்பின் வரகுண தேவரும்இனைய தன்மையர் எண்ணிறந் தோரேஅனையவர் நிற்க யானும் ஒருவன்பத்தி என்பதோர் பாடும் இன்றிச்சுத்த னாயினும் தோன்றாக் கடையேன்நின்னைஇறைஞ்சிலன் ஆயினும் ஏத்திலன் ஆயினும்வருந்திலன் ஆயினும் வாழ்த்திலன் ஆயினும்கருதி யிருப்பன் கண்டாய் பெருமநின்னுல கனைத்து நன்மை தீமைஆனவை நின்செய லாதலின்நானே அமையும் நலமில் வழிக்கே.
In plain words
Your throat is dark as a rain cloud. Your eight shoulders, in a form like the red sky, are bound with the hooded snake. On your curling, tawny matted locks a small crescent lies. O ageless First One! O blessed three-eyed one! O God of gods! O you of Tiruviṭaimarutu! O Father, who bathe at the Airāvaṇa ford of the Poṉṉi, the river that guards the Pūcam bathing place where the gods of spotless excellence bathe! O dweller in Kailāya! O Lord of Gaurī! Your grace flowed, and these bowed to the golden feet and gained the great state and many boons that never fail: the lady Umā of the unblinking long eyes; the son with the hollow trunk, whose must pours like rain; Kumāra, who upholds the immortals; holy tall Māl, who holds the spiral conch; the four-faced one, who created the order of the heavens; the heroic maiden, who destroyed Tārukaṉ; the lady of the tongue, and the woman of the flower; the crore of Rudras of lofty, glorious form; the head of the gods, of unfailing great strength; flawless, four-tusked Airāvatam; the twelve suns with their leaping horses; the one moon, and the god of red fire; Nirṛti and Yama, and the four Vedas; Varuṇa and Vāyu, and the lord of the two treasures; the eight serpents and the eight Vasus; three crores of great sages; Vasiṣṭha and Kapila and Agastya himself; the two kinds called Tumburu and Nārada; the servants of three kinds, with their skilful songs; the son of Peruntuṟai, of perfected love; Civavākkiya Tēvar, full of mind, who graciously disdained such wealth; and Varaguṇa Tēvar of great love. He saw the white ash on a thief's body, and had the bonds on his hands untied. He heard the howling of many running jackals, said, They sang of Hara, and gave them many cloths. When the frogs croaked in the water of the lilies, he said, They praised the Lord, and scattered coins and gold together. He saw a man who worshipped eat the rich sesame seed prepared for the sacred bath. When the man was seized and said, It is for this birth, the king ate the leavings of the man who had crushed the seed. He saw a skull lying alone in the circle of Marutu, bowed until his head touched the ground, and begged again and again, This head of ours too must lie here, like you. He said, It has had the fortune to lie in the temple courtyard, and took up the dog's dung. He saw the form of the fruit that had come loose from its stalk and fallen, and set canopies over all the neem trees. He said, What is desired must be given to the Supreme, and with love he gave his queen with the curling tresses. Those of such a nature are beyond counting. Let them be. I too am one, with no share at all in what is called devotion, the lowest one, who has never appeared as pure. Though I do not bow to you, though I do not extol you, though I do not toil for you, though I do not praise you, I keep you in mind, mind you, O Great One. All your world, and what is good and what is evil in it, is your doing; so for the side that has no good, I alone am enough.
Line by line
with throat dark as a rain cloud, eight shoulders in a form like the red sky, binding on the hooded snake, the curling tawny matted hair where a small crescent lies, O ageless First One, O blessed three-eyed one, O God of gods, O you of Tiruviṭaimarutu, where the sky-dwellers of spotless excellence bathe, the Pūcam holy bath guarding, the Poṉṉi's O Father who bathe at the Airāvaṇa ford, O dweller in Kailāya, O Lord of Gaurī, your grace flowing, bowing to the golden feet, those who obtained the great state and many unfailing boons: the lady Umā of the unblinking long eyes, and the son with the hollow trunk, of must like rain, and Kumaravēḷ who upholds the immortals, and holy tall Māl who holds the spiral conch, and the one of four faces who created the order of the heavens, and the heroic maiden who destroyed Tārukaṉ, and the lady of the tongue and the woman of the flower, and the crore Rudras of lofty glorious form, and the head of the gods of unfailing great strength, and the flawless four-tusked Airāvatam, and the twelve suns of the leaping horses, and the one moon and the god of red fire, and Nirṛti and Yama and the four Vedas, and Varuṇa and Vāyu and the lord of the two treasures, and the eight serpents and the eight Vasus, and three crores of great sages, and Vasiṣṭha and Kapila and Agastya himself, and those of two kinds named Tumburu and Nārada, and the servants of three kinds of skilful song, and the son of Peruntuṟai of perfected love, and who graciously disdained such wealth, Civavākkiya Tēvar full of mind, and one: seeing the white ash on the body, having the bonds on the thief's hands untied, and two: hearing the howls of the many running jackals, Hara they sang, saying so, giving many cloths, and three: as the frogs croaked in the lily water, they praised Īśaṉ, saying so, scattering coins and gold mixed, and four: one who worships, prepared for the sacred bath, the rich sesame seed, seeing him eat it, when he was seized, as he said for this birth, of the one who had crushed it, eating the leavings, and five: lying alone in the circle of Marutu seeing the head, bowing with head touching, like you, this head of ours too must lie, saying so, begging again and again, and six: in the temple courtyard to lie on top it has had the fortune, saying so, taking up the dog's dung, and seven: seeing the form of the fruit loosed from the stalk and fallen, setting canopies over all the neem trees, and eight: to give what is desired is for the Supreme, saying so, gave with love the queen with curling tresses, Varaguṇa Tēvar of great love, and those of such nature are beyond counting indeed. let those be; I too am one, without any share in what is called devotion, not appearing even as pure, the lowest one, you though I did not bow, though I did not extol, though I did not toil, though I did not praise, I keep thinking of you, mind you, O Great One; your world all; good and evil, what they are, since they are your doing, I alone will suffice, for the side without good indeed.