p. 255
तज्जनकानि लोके दृष्टानि; पुष्परसश्च पृथिवीकारणभूतोदकतन्मात्रस्वरूपमधुररसात्मकत्वात् पुष्पाणां फलजनकशक्तिज्ञापको भवति ; तथा ह्रींकारस्यापि सर्वजनकताशक्याधायकतदधिष्ठान सच्चिदानन्दपरब्रह्मस्वरूपा सती तन्मन्त्रप्राप्त्यायथोक्तफळ हेतुतया तदर्थरूपेण तद्वृत्तिर्भवतीति माध्वीसमानधर्मवत्त्वमस्या उपपद्यत इति विवेचनीयमिति यावत् ॥ॐ ह्रींकारसुमनोमाध्व्यै नमः ॥ह्रींकारतरुमञ्जरी ।फलार्थिनः स्वारूढजनान् पतनादिभ्यः प्रतिबन्धकेभ्यस्तारयति पारं प्रापयति फललाभेन संतोषयतीति तरुः ।ह्रींकारस्य कल्पादितरुर्दृष्टान्तीकृतः ।प्रेक्षावतां संवादिप्रवृत्तिजनकत्वेन शाखोपशाखाप्रगता पुष्पमञ्जरी फलकारणयोग्यतां ज्ञापयतीव पुरुषार्थार्थिनां असंशयप्रवर्तकत्वेन प्रत्यक्स्वरूपा सती गुरूपदिष्टमन्त्रदेवतात्मकतया मन्त्रोपासनायामभिमुखीकरणेन पुरुषार्थान् प्रापयतीति मञ्जरीसादृश्यं प्राप्तं परदेवताया इति विवेचनीयम् ॥ॐ ह्रींकारतरुमञ्जर्यै नमः ॥सकाराख्या समरसा सकलागमसंस्तुता ।सर्ववेदान्ततात्पर्यभूमिः सदसदाश्रया ॥सकाराख्या ।सकारयुक्ता श्रीविद्यानामिका आख्या
In plain words
Just as the sweet nectar of a flower reveals its inner power to blossom into fruit, so does the Divine Mother—the very essence of Existence, Consciousness, and Bliss—dwell within the sacred sound Hrīṃ, bringing all spiritual practices to their ultimate, sweet fulfillment.
Close to the Sanskrit
These causes are seen in the world; and flower-nectar, being of the nature of sweet taste which is the subtle element of water, reveals the fruit-bearing power of flowers. Similarly, the Divine Mother, who is the very nature of the supreme Brahman (Existence-Consciousness-Bliss) that supports and empowers the all-generating capacity of Hrīṃkāra, acts as the essence of that mantra, granting the stated fruits. Thus, Her sharing of the same qualities as nectar is logical.