p. 305
श्रुतिः—‘मृत्युर्नास्यमृतं कुतः’ इति ।सत्यानृते च वर्तेते सत्यसमानुबन्धिनी परमार्थसत्यमेकमधिष्ठानमनुबध्य वर्तेते रज्ज्वामिव सर्पः ।कथमेतदवगम्यते—सत्यानृते सत्यसमानुबन्धिनी इति? तत्राह—सतश्च लौकिकस्य योनिः कारणम् असतश्च व्यावहारिकस्य रजतादेः एकमेव अद्वितीयं ब्रह्म यस्माद्वदन्ति, तस्मात् सत्यानृते स्वकारणभूतसत्यसमानुबन्धिनी इति ।यदात्मतत्त्वज्ञानात्मककारणान्मृत्योर्विनाशः, यमनुबध्य सत्यानृते प्रवर्तेते, तं योगिन एव पश्यन्ति ॥
In plain words
Scripture declares: 'When death occurs, where is his immortality?' Both the real and the unreal operate by depending on a single, non-dual substratum of absolute truth, just like a snake perceived in a piece of rope... That ultimate reality is beheld by yogis alone.
Close to the Sanskrit
Sruti says: 'Death, whence his immortality?' Truth and falsehood both exist bound to the truth, clinging to the one supreme reality as a substratum, like a snake in a rope... That which yogis alone perceive.