दुष्पारे भवसागरे जनिमृतव्याध्यादिदुःखोत्कटेघोरे पुत्रकलत्रमित्रबहुलग्राहाकरे भीकरे ।कर्मोत्तुङ्गतरङ्गभङ्गनिकरैराकृष्यमाणो मुहुःयातायातगतिभ्रमेण शरणं किञ्चिन्न पश्याम्यहम् ॥ २६३ ॥
In plain words
By the fruit of what past virtue have I been blessed to behold your lotus feet? Save me, distressed as I am, from death with a compassionate glance.
Close to the Sanskrit
By the remainder of what merit indeed have I seen your pair of lotus feet? Save me, distressed as I am, from death with a compassionate glance.