प्रांशुः
prāmshuh
upendro vāmanah prāmshuramoghah shuchirūrjitah | atīndrah sangrahah sargo dhritātmā niyamo yamah || 30 ||
Śaṅkara
स एव जगत्त्रयं क्रममाणः प्रांशुरभूदिति प्रांशुः । 'तोये तु पतिते हस्ते वामनोऽभूदवामनः । सर्वदेवमयं रूपं दर्शयामास वै प्रभुः ॥ भूः पादौ द्यौः शिरश्चास्य चन्द्रादित्यौ च चक्षुषी' इत्यादि विश्वरूपं दर्शयित्वा 'तस्य विक्रमतो भूमिं चन्द्रादित्यौ स्तनान्तरे । नभः प्रक्रममाणस्य नाभ्यां तौ समवस्थितौ ॥ दिवमाक्रममाणस्य जानुमूले व्यवस्थितौ ।' इति प्रांशुत्वं दर्शितं हरिवंशे ।
sa eva jagattrayaṃ kramamāṇaḥ prāṃśurabhūditi prāṃśuḥ | 'toye tu patite haste vāmano'bhūdavāmanaḥ | sarvadevamayaṃ rūpaṃ darśayāmāsa vai prabhuḥ || bhūḥ pādau dyauḥ śiraścāsya candrādityau ca cakṣuṣī' ityādi viśvarūpaṃ darśayitvā 'tasya vikramato bhūmiṃ candrādityau stanāntare | nabhaḥ prakramamāṇasya nābhyāṃ tau samavasthitau || divamākramamāṇasya jānumūle vyavasthitau |' iti prāṃśutvaṃ darśitaṃ harivaṃśe |