யிரட்டைகண் முப்புடிக ளென்றுமொன்று பற்றியிருப்பவா மவ்வொன்றே தென்று கருத்தினுட்கண்டாற் கழலுமவை கண்டவ ரேயுண்மைகண்டார் கலங்காரே காணிருள்போன் மண்டு
இரட்டைகள் முப்புடிகள் என்றும் ஒன்று பற்றி இருப்பவாம் அவ் ஒன்று ஏது என்று கருத்தினுள் கண்டால் கழலும் அவை கண்டவரே உண்மை கண்டார் கலங்காரே காண் இருள் போல் மண்டு
In plain words
Every pair you live by — knowing and not knowing, bound and free, pleasure and pain — leans on one thing. So does every act of knowing: someone knowing, the knowing, the thing known. Always. Not now and then. So look inside and ask what that one thing is. They don't get defeated. They slip off, the way a ring slips off a finger that has thinned. And whoever has seen that has seen what is true, and doesn't go cloudy again.
Word for word
The dyads and the triads always exist depending on one thing. If one looks within the mind, asking what that one is, they slip away. Those alone who have seen this have seen the truth; they will never waver. See — like darkness, thronging —