In plain words
Understand that all beings have these as their source. I am the origin and also the dissolution of the entire universe.
Word for word
Understand thus: all beings [are] having these as their source; I [am] the origin of the entire world and also [its] dissolution.
एतद्योनीनि भूतानि सर्वाणीत्युपधारयअहं कृत्स्नस्य जगतः प्रभवः प्रलयस्तथा
Other commentaries
The commentators
▸Bhagavadgītābhāṣyam· bhāṣya
एतद्योनीनि एते परापरे क्षेत्रक्षेत्रज्ञलक्षणे प्रकृती योनिः येषां भूतानां तानि एतद्योनीनि, भूतानि सर्वाणि इति एवम् उपधारय जानीहि । यस्मात् मम प्रकृती योनिः कारणं सर्वभूतानाम् , अतः अहं कृत्स्नस्य समस्तस्य जगतः प्रभवः उत्पत्तिः प्रलयः विनाशः तथा । प्रकृतिद्वयद्वारेण अहं सर्वज्ञः ईश्वरः जगतः कारणमित्यर्थः ॥ ६ ॥
In plain words
'Having these as their source' means exactly this: these two, the higher nature and the lower, the field and its knower — all beings, every single one, come from them. Understand it that way, know it that way. And because these two natures of mine are the source of everything that exists, it follows that I am the origin of this entire world, and just as much its dissolution. But notice how that works: it's through these two natures, as their medium, that I, the all-knowing Lord, am the world's cause — not apart from them, but through them.
Close to the Sanskrit
'Having these as their source': these two — the higher and the lower, characterized as the field and the knower of the field, the two natures — are the source of which beings, all beings; those [beings] have these as their source. Understand, know, [all beings] in this way. Because my two natures are the source, the cause, of all beings, therefore I am the origin, the coming into being, of the whole, entire, world, and likewise the dissolution, the destruction. Through the medium of the pair of natures, I, omniscient, the Lord, am the cause of the world; that is the meaning.
▸Gītā Vāhini
జడము అట్లుకాక పరతంత్రమై యుండును. జీవుడనగా ప్రాణధారణము చేసేవాడు. జీవుడు తన శక్తి సామర్థ్యముచే ప్రాణాన్ని పట్టియున్నాడు. జీవుడు అంతర్యామియై అన్నింటియందూ ప్రవేశించియున్నాడు. కనుక అపరాప్రకృతి అనునది కూడనూ పరమాత్ముడే. జడ చైతన్యములతో గోచరించునది ఒకే వస్తువు అని తెలుసుకొనవలెను. సమస్త ప్రపంచమునకూ జడచైతన్యములే ప్రధానములు. ఆ రెండింటి సమ్మేళన ఈ ప్రకృతి స్వరూపములోనున్న చైతన్య శక్తి, భోక్తగా స్వకర్మముచే వాటిని ధరించును. జడ ప్రకృతి దేహరూపమును ధరించును. బావా! ఈ రెండూ నా ప్రకృతులే కాన, వీటి మూలమున సమస్త జగత్తు యొక్క సృష్టి, స్థితి, లయమునకు కారణమైన ఈశ్వరుడను నేనేనని తెలుసుకో. నాకంటే ఈ లోకమున వేరు పదార్థము కానీ, పరమార్థము కానీ లేదు. అన్నింటికీ మూలకారణము నేనే. మూల వస్తువు నేనే. ‘ఏకోహం బహుస్యాం.’ అన్నీ నేనే సృష్టి సంకల్పము చేసితిని. ఆ సంకల్పము ద్వారా మాయా శక్తిలో చలనం కలిగినది. అదే ‘మహత్తత్త్వం’గా మారింది. అదే ప్రకృతి మొదటి పరిణామము. ఒక విత్తనము భూమిలో పాతినామనుకో, పాతిన తరువాత నీరు పోస్తే, ఒకటి రెండు దినములకు ఆ విత్తనము మెత్తగా నాని ఉబ్బిపోవును. అది విత్తనమునకు మొదటి మార్పు. కానీ మొలకరాలేదు. అదే మహతత్త్వం యొక్క స్వరూపం. ఆ తరువాత భగవంతుని సంకల్పముచే అందులోనుండి ఒక మొలక పైకి కనిపించును. అదే ‘మహదహంకారం’. దాని నుండి పంచశాఖలు పుట్టును. అవే ‘సూక్ష్మ పంచభూతములు’. ప్రకృతి శక్తి ఒకటి, మహతత్త్వం ఒకటి, అహంకారమొకటి, ఈ పంచభూతములు అన్నియూ చేరి ఎనిమిది. ఈ ఎనిమిందిటితోనే జడజగత్తు ఏర్పడినది.”
In plain words
The inert, unlike it, is dependent. The jīva means one who sustains prāṇa. The jīva holds prāṇa by his own power and capacity. The jīva, as the indweller, has entered into all things. So what is called Aparā Prakṛti, too, is Paramātma. One must know that what appears as the inert and as Caitanya is one and the same vastu. For the whole world, the inert and Caitanya are the chief constituents. The Caitanya-śakti that dwells in this form of Prakṛti, the union of those two, bears them as the enjoyer, by its own karma. Inert Prakṛti takes on the form of the body. Brother-in-law! Since these two are My Prakṛtis, know that I am the Īśvara who, through them, is the cause of the creation, sustenance and dissolution of the whole world. Apart from Me there is in this world neither any other thing nor any paramārtha. I alone am the root cause of all. I alone am the root vastu. ‘I am One; may I become many.’ It was I who made the saṅkalpa of the creation of everything. Through that saṅkalpa, movement arose in the Māyā-śakti. That turned into the ‘Mahat-tattva’. That is the first transformation of Prakṛti. Suppose we plant a seed in the ground. If water is poured on it after planting, in a day or two that seed soaks, grows soft and swells. That is the first change in the seed. But the sprout has not yet come. That is the svarūpa of the Mahat-tattva. After that, by God's saṅkalpa, a sprout appears above, out of it. That is ‘Mahad-ahaṅkāra’. From it five branches spring. Those are the ‘subtle five elements’. Prakṛti-śakti one, Mahat-tattva one, Ahaṅkāra one, and these five elements: all together make eight. From these eight alone the inert world has come into being.”