Poem 642
బూచి ఈతండంచు తోచెడి రీతిగాగుబురు గప్పిన బుట్టబోలు జుట్టుకులమత చిహ్నాలు కలకగుప్పునదీర్పుతిలకమేమియులేని పిలక మోముకనిపించి కనిపించకయుపాదములు దాచు బహువన్నియెలపట్టు నిలువుటంగీnఐజ శృంగారంపు ఆటపాటలు జూపుశివశక్తియే ఈతడని యెరుంగుజుట్టు, బొట్టు కట్టు పుట్టుకలన్నిటాగట్టినిక్కమునిచ్చి పట్టుదంచుచిట్టి సత్యసాయి చిన్మయమన్నటుఇతని గుట్టెరంగ నెవరి తరము?
In plain words
In such a way that one thinks 'this is a bogeyman', hair like a basket, thick and bushy all over; dispelling at a stroke the marks of caste and creed, a face beneath the tuft, with no tilaka at all; seen and yet not seen, hiding the feet, a many-hued, lovely long gown of silk; showing the play and song of His own native grace: know that this one is Śiva-Śakti. In His locks, the mark on His brow, His dress, His every birth, giving a firm assurance and holding fast, little Satya Sāi, as if saying 'I am pure Consciousness': who is able to find out His secret?