నీలాల సౌధాల్లొ నీ ఆశ గాథలలోనా మనో వేదనలొ నా హృదయ రోదనలొఉండేది కృష్ణుడే ఊరకుండేది కృష్ణుడేమదిలోని భావాల్లో కదలేటి కోరికలలోతీయని ఊహలలో తూగుటుయ్యాలలోఉండేది కృష్ణుడే ఊపుచుండేది కృష్ణుడేతలచేటి తలపులలో వలచేటి వలపులలోపిలిచేటి పిలుపులలో కలలు కనే కనులలోఉండేది కృష్ణుడే ఊ కొట్టుచుండేది కృష్ణుడే!నావాడనేననుచు నాదాన నీవనుచుదరిచేరి దూరమగుచు ఉండేది కృష్ణుడేదూరమగుచుండేది కృష్ణుడే!
In plain words
In the blue mansions, in the tales of your longing, in the anguish of my mind, in the weeping of my heart, the one who dwells is Kṛṣṇa; the one who keeps still is Kṛṣṇa; in the feelings in my heart, in the desires that stir, in sweet imaginings, in the swaying swing, the one who dwells is Kṛṣṇa; the one who rocks it is Kṛṣṇa; in the thoughts I think, in the longing I love with, in the calls I call, in the eyes that dream, the one who dwells is Kṛṣṇa; the one who murmurs assent is Kṛṣṇa! Saying 'I am your own', saying 'you are Mine', drawing near and going away, the one who dwells is Kṛṣṇa; the one who keeps going away is Kṛṣṇa!