Leave

Adhyātma Rāmāyaṇa · The Lineage of the Rākṣasas

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    श्रीमहादेव उवाच ।जयति रामः ।दशवदननिधनकारी दाशरथिः ॥
  2. 2
    पार्वत्युवाच ।अथ रामः किमकरो ।हत्वा मृधे रावणादीन् राक्षसान् ॥
  3. 3
    अभिषिक्तस्त्वयोध्यायां सीतया सह राघवः ।मायामानुषतां प्राप्य कति वर्षाणि ॥
  4. 4
    स्थितवान् देवः सनातनः ।अत्यजन्मानुषं लोकं कथमन्ते रघूद्वहः ॥
  5. 5
    एतदाख्याहि भगवन् श्रद्दधत्या मम प्रभो ।स्वाद्य मेऽतीव वर्धते ।रामचन्द्रस्य भगवन् ब्रूहि विस्तरशः कथाम् ॥
  6. 6
    श्रीमहादेव उवाच ।राक्षसानां वधं कृत्वा ।आययु सर्वे श्रीराममभिवन्दितुम् ॥
  7. 7
    विश्वामित्रोऽसितः कण्वो दुर्वासा भृगुरङ्गिराः ।कश्यपो वामदेवोऽत्रिस्तथा ॥
  8. 8
    अगस्त्यः सह शिष्यैश्च मुनिभिः सहितोऽभ्यगात् । रामस्य द्वारपालमथाब्रवीत् ॥
  9. 9
    ब्रूहि रामाय मुनयः समागत्य बहिःस्थिताः ।अगस्त्यप्रमुखाः सर्वे आशीर्भिरभिनन्दितुम् ॥
  10. 10
    प्रतीहारस्ततो राममगस्त्यवचनाद् द्रुतम् ।नमस्कृत्याब्रवीद्वाक्यं प्रभुम् ॥
  11. 11
    कृताञ्जलिरुवाचेदमगस्त्यो मुनिभिः सह ।देव प्राप्तो बहिरुपस्थितः ॥
  12. 12
    तमुवाच द्वारपालं ।पूजिता विविशुर्वेश्म ॥
  13. 13
    दृष्ट्वा रामो मुनीन् शीघ्रं कृताञ्जलिः ।पाद्यार्घ्यादिभिरापूज्य गां निवेद्य यथाविधि ॥
  14. 14
    नत्वा तेभ्यो ददौ यथार्हतः ।उपविष्टा प्रहृष्टाश्च मुनयो रामपूजिताः ॥
  15. 15
    सर्वे रामं कुशलमब्रुवन् ।कुशलं ते सर्वत्र रघुनन्दन ॥
  16. 16
    दिष्ट्येदानीं प्रपश्यामो हतशत्रुमरिन्दम । स ते राम रावणो राक्षसेश्वरः ॥
  17. 17
    सधनुस्त्वं हि लोकांस्त्रीन् विजेतुं ।दिष्ट्या त्वया हताः सर्वे राक्षसा रावणादयः ॥
  18. 18
    सह्यमेतन्महाबाहो ।असह्यमेतत्सम्प्राप्तं ॥
  19. 19
    सर्वे मृधे ।अन्तकप्रतिमैर्बाणैर्हतास्ते रघुसत्तम ॥
  20. 20
    दत्ता चेयं त्वयास्माकं पुरा ह्यभयदक्षिणा ।हत्वा रक्षोगणान् सङ्ख्ये जीवसि ॥
  21. 21
    श्रुत्वा तु भाषितं तेषां मुनीनां । गत्वा रामः प्राञ्जलिरब्रवीत् ॥
  22. 22
    रावणादीनतिक्रम्य कुम्भकर्णादिराक्षसान् । हित्वा किं प्रशंसथ ॥
  23. 23
    ततस्तद्वचनं श्रुत्वा राघवस्य महात्मनः ।कुम्भयोनि रामं प्रीत्या वचोऽब्रवीत् ॥
  24. 24
    शृणु राम यथा वृत्तं रावणे रावणस्य च ।जन्म कर्म वरादानं ॥
  25. 25
    पुरा राम पुलस्त्यो ब्रह्मणः सुतः । गतो विद्वान् मेरोः पार्श्वं महामतिः ॥
  26. 26
    तृणबिन्दोराश्रमेऽसौ न्यवस ।तपस्तेपे महातेजाः सदा ॥
  27. 27
    तत्राश्रमे ।गायन्त्यो ननृतुस्तत्र हसन्त्यो वादयन्ति च ॥
  28. 28
    पुलस्त्यस्य चक्रुः सर्वा अनिन्दिताः ।ततः क्रुद्धो महातेजा वचो महत् ॥
  29. 29
    या मे दृष्टिपथं गच्छेत्सा गर्भं धारयिष्यति ।ताः सर्वाः शापसंविग्ना न तं देशं प्रचक्रमुः ॥
  30. 30
    तृणबिन्दोस्तु कन्या तन्नाशृणोद्वचः ।विचचार मुनेरग्रे तं प्रपश्यती ॥
  31. 31
    बभूव पाण्डुरतनुर्व्यञ्जितान्तःशरीरजा ।दृष्ट्वा सा भीता पितरमन्वगात् ॥
  32. 32
    तृणबिन्दुश्च तां दृष्ट्वा राजर्षिरमितद्युतिः ।ध्यात्वा मुनिकृतं सर्वमवै ॥
  33. 33
    तां कन्यां पुलस्त्याय ददौ पिता ।तां प्रगृह्याब्रवीत्कन्यां स द्विजः ॥
  34. 34
    दृष्ट्वा मुनिः प्रीतोऽब्रवीद्वचः ।दास्यामि पुत्रमेकं ते उभयो ॥
  35. 35
    ततः प्रासूत सा पुत्रं पुलस्त्या ।विश्रवा इति विख्यातः पौलस्त्यो ॥
  36. 36
    तस्य दृष्ट्वा भरद्वाजो ।भार्यार्थं स्वां दुहितरं ददौ विश्रवसे मुदा ॥
  37. 37
    तस्यां तु पुत्रः सञ्जज्ञे पौलस्त्या ।पितृतुल्यो ब्रह्मणा चानुमोदितः ॥
  38. 38
    ददौ तत्तपसा तुष्टो ब्रह्मा तस्मै वरं शुभम् ।मनोऽभिलषितं तस्य ॥
  39. 39
    ततो लब्धवरः सोऽपि पितरं द्रष्टुमागतः । ब्रह्मदत्तेन भास्वता ॥
  40. 40
    नमस्कृत्याथ पितरं निवेद्य ।प्राह मे भगवान् ब्रह्मा दत्त्वा वरमनिन्दितम् ॥
  41. 41
    निवासाय दत्तवान् परमेश्वरः ।ब्रूहि मे नियतं स्थानं ॥
  42. 42
    विश्रवा अपि तं प्राह शुभा ।राक्षसानां निवासाय निर्मिता ॥
  43. 43
    त्यक्त्वा त्या विविशुस्ते ।सा पुरी दुष्प्रधर्षान्यैर्मध्येसागरमास्थिता ॥
  44. 44
    तत्र वासाय गच्छ त्वं नान्यैः साधिष्ठिता पुरा । गत्वा तां पुरीं ॥
  45. 45
    स तत्र सुचिरं कालमुवास पितृसम्मतः ।कस्यचित्त्वथ कालस्य ॥
  46. 46
    रसातलान्मर्त्यलोकं चचार पिशिताशनः ।गृहीत्वा तनयां कन्यां ॥
  47. 47
    अपश्य चरन्तं पुष्पकेण सः ।हिताय चिन्तयामास राक्षसानां महामनाः ॥
  48. 48
    उवाच तनयां तत्र नामतः ।वत्से विवाहकालस्ते ॥
  49. 49
    प्रत्याख्यानाच्च भीतैस्त्वं न वरैर्गृह्यसे शुभे ।सा त्वं वरय भद्रं ते ॥
  50. 50
    स्वयमेव ततः पुत्रा भविष्यन्ति ।ईदृशाः सर्वशोभाढ्या शुभे ॥
  51. 51
    तथेति साऽऽश्रमं गत्वा मुनेरग्रे व्यवस्थिता ।लिखन्ती भुवमग्रेण पादेनाधोमुखी स्थिता ॥
  52. 52
    तामपृच्छन्मुनिः का त्वं कन्याऽसि वरवर्णिनि ।साब्रवीत्प्राञ्जलिर्ब्रह्मन् ज्ञातुमर्हसि ॥
  53. 53
    ततो ध्यात्वा मुनिः सर्वं ज्ञात्वा तां प्रत्यभाषत ।ज्ञातं तवाभिलषितं मत्तः पुत्रानभीप्ससि ॥
  54. 54
    दारुणायां तु वेलायामागतासि सुमध्यमे ।अतस्ते दारुणौ पुत्रौ सम्भविष्यतः ॥
  55. 55
    साब्रवी त्वत्तोऽप्येवंविधौ सुतौ ।तामाह पश्चिमो यस्ते भविष्यति महामतिः ॥
  56. 56
    श्रीमान् ।इत्युक्ता सा तथा काले सुषुवे दशकन्धरम् ॥
  57. 57
    रावणं विंशतिभुजं दशशीर्षं सुदारुणम् ।तद्रक्षोजातमात्रेण चचाल च ॥
  58. 58
    बभूवु निमित्तान्यखिलान्यपि ।कुम्भकर्णस्ततो जातो ॥
  59. 59
    ततः शूर्पणखा नाम जाता रावणसोदरी ।ततो विभीषणो जातः ॥
  60. 60
    नियताहारो नित्यकर्मपरायणः ।कुम्भकर्णस्तु दुष्टात्मा द्विजान् सन्तुष्टचेतसः ॥
  61. 61
    भक्षयन्नृषिसङ्घांश्च विचचारातिदारुणः ।रावणोऽपि महासत्त्वो लोकानां भयदायकः ।ववृधे लोकनाशाय ह्यामयो देहिनामिव ॥
  62. 62
    राम त्वं सकलान्तरस्थमभितो जानासि साक्षी सर्वहृदि स्थितो हि परमो नित्योदितो निर्मलः ।त्वं स्वमहिमन् मायागुणैर्नाज्यसेलीलार्थं प्रतिचोदितोऽद्य भवता वक्ष्यामि रक्षोद्भवम् ॥
  63. 63
    जानामि केवलमनन्तमचिन्त्यशक्तिंचिन्मात्रमक्षरमजं विदितात्मतत्त्वम् ।त्वां राम गूढनिजरूपमनुप्रवृत्तोमूढोऽप्यहं भवदनुग्रहतश्चरामि ॥
  64. 64
    एवं वदन्तमिनवंशपवित्रकीर्तिःकुम्भोद्भवं रघुपतिः प्रहसन् बभाषे ।मायाश्रितं सकलमेतदनन्यकत्वात्मत्कीर्तनं जगति पापहरं निबोध ॥