Leave

Adhyātma Rāmāyaṇa · The Oath of Sītā and the Instruction of Kausalyā

Tap a verse for its meaning

  1. 1
    श्रीमहादेव उवाच । बोधितोऽसौ कुशः सद्योगतभ्रमः । बहिः सर्वमनुकुर्वंश्चकार सः ॥
  2. 2
    वाल्मीकिरपि तौ प्राह ।तत्र तत्र च गायन्तौ पुरे वीथिषु सर्वतः ॥
  3. 3
    प्रगायेतं शुश्रूषुर्यदि राघवः ।न ग्राह्यं वै युवाभ्यां तद्यदि किञ्चित्प्रदास्यति ॥
  4. 4
    इति तौ चोदितौ तत्र विचेरतुः ।यथोक्तमृषिणा पूर्वं तत्र तत्राभ्यगायताम् ॥
  5. 5
    तां स शुश्राव पूर्वचर्यां ततस्ततः ।अपूर्वपाठजातिं च गेयेन समभिप्लुताम् ॥
  6. 6
    बालयो राघवः श्रुत्वा कौतूहलमुपेयिवान् ।अथ कर्मान्तरे राजा समाहूय ॥
  7. 7
    राज्ञश्चैव पण्डितांश्चैव नैगमान् ।पौराणिकान् शब्दविदो ये च वृद्धा द्विजातयः ॥
  8. 8
    एतान् सर्वान् समाहूय समवेशयत् ।ते सर्वे हृष्टमनसो राजानो ब्राह्मणादयः ॥
  9. 9
    रामं तौ दृष्ट्वा विस्मिताः ह्यनिमेषणाः ।अवोचन् सर्व एवैते परस्परमथागताः ॥
  10. 10
    इमौ रामस्य बिम्बाद्बिम्बमिवोदितौ ।जटिलौ यदि न स्यातां न च ॥
  11. 11
    विशेषं नाधिगच्छामो राघवस्यानयोस्तदा ।एवं संवदतां तेषां विस्मितानां परस्परम् ॥
  12. 12
    उपचक्रमतुर्गातुं तावुभौ ।ततः प्रवृत्तं मधुरं गान्धर्वमतिमानुषम् ॥
  13. 13
    श्रुत्वा तन्मधुरं गीतमपराह्णे ।उवाच भरतं चाभ्यां दीयतामयुतं वसु ॥
  14. 14
    दीयमानं सुवर्णं तु न तज्जगृहतुस्तदा ।किमनेन राजन्नौ ॥
  15. 15
    इति सन्त्यज्य सन्दत्तं जग्मतु ।एवं श्रुत्वा तु चरितं रामः स्वस्यैव ॥
  16. 16
    ज्ञात्वा तौ शत्रुघ्नं चेदमब्रवीत् ।हनूमन्तं सुषेणं च विभीषणमथाङ्गदम् ॥
  17. 17
    भगवन्तं महात्मानं वाल्मीकिं ।आनयध्वं मुनिवरं ससीतं ॥
  18. 18
    अस्यास्तु पर्षदो मध्ये प्रत्ययं ।करोतु शपथं सर्वे जानन्तु ॥
  19. 19
    सीतां तद्वचनं श्रुत्वा गताः सर्वेऽतिविस्मिताः ।ऊचुर्यथोक्तं रामेण वाल्मीकिं ॥
  20. 20
    रामस्य सर्वं ज्ञात्वा वाल्मीकिरब्रवीत् ।श्वः करिष्यति वै सीता जनसंसदि ॥
  21. 21
    योषितां परमं दैवं पतिरेव न संशयः ।तच्छ्रुत्वा सहसा गत्वा सर्वे प्रोचुर्मुनेर्वचः ॥
  22. 22
    राघवस्यापि रामोऽपि श्रुत्वा मुनिवचस्तथा ।राजानो मुनयः सर्वे शृणुध्वमिति चाब्रवीत् ॥
  23. 23
    सीतायाः शपथं लोका विजानन्तु शुभाशुभम् ।इत्युक्ता राघवेणाथ लोकाः सर्वे ॥
  24. 24
    क्षत्रिया वैश्याः शूद्राश्चैव महर्षयः ।वानराश्च समाजग्मुः कौतूहलसमन्विताः ॥
  25. 25
    ततो मुनिवरस्तूर्णं समुपागमत् ।अग्रतस्तमृषिं कृत्वाऽऽयान्ती किञ्चिदवाङ्मुखी ॥
  26. 26
    कृताञ्जलि सीता यज्ञं विवेश तम् ।दृष्ट्वा लक्ष्मीमिवायान्तीं ब्रह्माणमनुयायिनीम् ॥
  27. 27
    वाल्मीकेः पृष्ठतः सीतां साधुवादो महानभूत् ।तदा मध्ये जनौघस्य प्रविश्य ॥
  28. 28
    सीतासहायो वाल्मीकिरिति प्राह च राघवम् ।इयं दाशरथे सीता ॥
  29. 29
    ते पुरा त्यक्ता ममाश्रमसमीपतः । त्वया राम महावने ॥
  30. 30
    प्रत्ययं दास्यते सीता तदनुज्ञातुमर्हसि ।इमौ तु सीतातनयाविमौ ॥
  31. 31
    सुतौ तु तव दुर्धर्षौ तथ्यमेतद्ब्रवीमि ते ।प्रचेतसोऽहं दशमः पुत्रो रघुकुलोद्वह ॥
  32. 32
    अनृतं न स्मराम्युक्तं तथेमौ तव पुत्रकौ ।बहून् वर्षगणान् सम्यक् मया कृता ॥
  33. 33
    नोपाश्नीयां फलं तस्या दुष्टेयं यदि ।वाल्मीकिनैवमुक्तस्तु प्रत्यभाषत ॥
  34. 34
    एवमेत यथा वदसि सुव्रत ।प्रत्ययो जनितो मह्यं तव वाक्यैरकिल्बिषैः ॥
  35. 35
    लङ्कायामपि दत्तो मे प्रत्ययो महान् ।देवानां पुरतस्तेन सम्प्रवेशिता ॥
  36. 36
    सेयं लोकभयाद्ब्रह्मन्नपापाऽपि पुरा ।सीता मया परित्यक्ता भवांस्तत्क्षन्तुमर्हति ॥
  37. 37
    ममैव जातौ जानामि पुत्रावेतौ । जगतीमध्ये सीतायां प्रीतिरस्तु मे ॥
  38. 38
    देवाः सर्वे परिज्ञाय रामाभिप्रायमुत्सुकाः ।ब्रह्माणमग्रतः कृत्वा समाजग्मुः ॥
  39. 39
    प्रजाः समागमन् हृष्टाः सीता ।उदङ्मुखी ह्यधोदृष्टिः प्राञ्जलिर्वाक्यमब्रवीत् ॥
  40. 40
    रामादन्यं यथाहं वै न चिन्तये ।तथा मे धरणी देवी विवरं दातुमर्हति ॥
  41. 41
    तथा शपन्त्याः सीतायाः प्रादुरासी ।भूतलाद्दिव्यमत्यर्थं सिंहासनमनुत्तमम् ॥
  42. 42
    नागेन्द्रैर्ध्रियमाणं च दिव्यदेहै रविप्रभम् । जानकीं दोर्भ्यां गृहीत्वा स्नेहसंयुता ॥
  43. 43
    स्वागतं तामुवाचैनामासने संन्यवेशयत् ।सिंहासनस्थां वैदेहीं प्रविशन्तीं ॥
  44. 44
    निरन्तरा पुष्पवृष्टिर्दिव्या सीतामवाकिरत् ।साधुवादश्च सुमहान् देवानां परमाद्भुतः ॥
  45. 45
    ऊचुश्च बहुधा वाचो ह्यन्तरिक्षगताः सुराः ।अन्तरिक्षे च भूमौ च सर्वे ॥
  46. 46
    वानराश्च महाकायाः सीताशपथकारणात् ।केचिच्चिन्तापरास्तस्य केचिद्ध्यानपरायणाः ॥
  47. 47
    केचिद्रामं केचित्सीतामचेतसः ।मुहूर्तमात्रं तत्सर्वं ॥
  48. 48
    सीताप्रवेशनं दृष्ट्वा सर्वं जगत् ।रामस्तु सर्वं ज्ञात्वैव भविष्य ॥
  49. 49
    अजानन्निव शुशोच जनकात्मजाम् ।ब्रह्मणा ऋषिभिः सार्धं बोधितो ॥
  50. 50
    प्रतिबुद्ध इव स्वप्नाच्चकारानन्तराः क्रियाः ।विससर्ज ऋषीन् सर्वानृत्विजो ये समागताः ॥
  51. 51
    तान् सर्वान् धनरत्नाद्यैस्तोषयामास भूरिशः ।उपादाय कुमारौ तावयोध्यामगम ॥
  52. 52
    तदादि निःस्पृहो रामः सर्वभोगेषु सर्वदा ।आत्मचिन्तापरो नित्यमेकान्ते समुपस्थितः ॥
  53. 53
    एकान्ते ध्याननिरते एकदा राघवे सति ।ज्ञात्वा नारायणं साक्षात्कौसल्या ॥
  54. 54
    भक्त्यागत्य प्रसन्नं तं प्राह हृष्टधीः ।राम त्वं जगतामादिरादिमध्यान्तवर्जितः ॥
  55. 55
    परानन्दः पूर्णः पुरुष ईश्वरः ।जातोऽसि मे मम पुण्यातिरेकतः ॥
  56. 56
    अवसाने ममाप्यद्य समयोऽभूद्रघूत्तम ।नाद्याप्यबोधजः कृत्स्नो भवबन्धो निवर्तते ॥
  57. 57
    इदानीमपि मे ज्ञानं भवबन्धनिवर्तकम् ।यथा सङ्क्षेपतो भूयात्तथा बोधय मां ॥
  58. 58
    निर्वेदवादिनीमेवं मातरं ।दयालुः प्राह धर्मात्मा जराजर्जरितां शुभाम् ॥
  59. 59
    मार्गास्त्रयो मया प्रोक्ताः पुरा मोक्षाप्तिसाधकाः ।कर्मयोगो ज्ञानयोगो भक्तियोगश्च शाश्वतः ॥
  60. 60
    भक्तिर्विभिद्यते मातस्त्रिविधा ।स्वभावो यस्य यस्तेन तस्य भक्तिर्विभिद्यते ॥
  61. 61
    यस्तु हिंसां समुद्दिश्य दम्भं मात्सर्यमेव वा ।भेददृष्टिश्च संरम्भी भक्तो मे स्मृतः ॥
  62. 62
    फलाभिसन्धिर्भोगार्थी धनकामो यशस्तथा ।अर्चादौ भेदबुद्ध्या मां पूजयेत्स तु ॥
  63. 63
    परस्मिन्नर्पितं यस्तु कर्मनिर्हरणाय वा ।कर्तव्यमिति वा कुर्याद्भेदबुद्ध्या स ॥
  64. 64
    मद्गुणाश्रयणादेव मय्यनन्तगुणालये ।अविच्छिन्ना मनोवृत्तिर्यथा गङ्गाम्बुनोऽम्बुधौ ॥
  65. 65
    तदेव भक्तियोगस्य लक्षणं हि । या भक्तिर्मयि जायते ॥
  66. 66
    सा मे सालोक्यसामीप्यसार्ष्टिसायुज्यमेव वा ।ददात्यपि न गृह्णन्ति भक्ता मत्सेवनं विना ॥
  67. 67
    स एवात्यन्तिको योगो भक्तिमार्गस्य भामिनि ।मद्भावं प्राप्नुयात्तेन अतिक्रम्य गुणत्रयम् ॥
  68. 68
    महता कामहीनेन स्वधर्माचरणेन च । शस्तेन वर्जितेन विहिंसनात् ॥
  69. 69
    स्तुतिमहापूजाभिः स्मृतिवन्दनैः ।भूतेषु मद्भावनया सङ्गेनासत्यवर्जनैः ॥
  70. 70
    बहुमानेन महतां दुःखिनामनुकम्पया ।स्वसमानेषु मैत्र्या च यमादीनां निषेवया ॥
  71. 71
    वेदान्तवाक्यश्रवणान्मम नामानुकीर्तनात् ।सत्सङ्गेनार्जवेनैव ह्यहमः परिवर्जनात् ॥
  72. 72
    काङ्क्षया मम धर्मस्य परिशुद्धान्तरो जनः ।मद्गुणश्रवणादेव याति मामञ्जसा जनः ॥
  73. 73
    यथा वायुवशाद्गन्धः स्वाश्रयाद्घ्राणमाविशेत् ।योगाभ्यासरतं चित्तमेवमात्मानमाविशेत् ॥
  74. 74
    सर्वेषु प्राणिजातेषु ह्यहमात्मा व्यवस्थितः ।तमज्ञात्वा विमूढात्मा कुरुते केवलं बहिः ॥
  75. 75
    क्रियोत्पन्नैर्नैकभेदैर्द्रव्यैर्मे नाम्ब तोषणम् ।र्चायामर्चितोऽहं न पूजितः ॥
  76. 76
    तावन्मामर्चयेद्देवं स्वकर्मभिः ।यावत्सर्वेषु भूतेषु स्थितं चात्मनि न स्मरेत् ॥
  77. 77
    यस्तु भेदं प्रकुरुते स्वात्मनश्च परस्य च ।भिन्नदृष्टेर्भयं मृत्युस्तस्य कुर्यान्न संशयः ॥
  78. 78
    मामतः सर्वभूतेषु परिच्छिन्नेषु संस्थितम् ।एकं ज्ञानेन मानेन मैत्र्या चार्चेदभिन्नधीः ॥
  79. 79
    चेतसैवानिशं सर्वभूतानि प्रणमेत्सुधीः ।ज्ञात्वा मां चेतनं शुद्धं संस्थितम् ॥
  80. 80
    तस्मात्कदाचिन्नेक्षेत भेदमीश्वरजीवयोः ।भक्तियोगो ज्ञानयोगो मया मातरुदीरितः ॥
  81. 81
    आलम्ब्यैकतरं वापि पुरुषः शुभमृच्छति ।ततो मां भक्तियोगेन मातः स्थितम् ॥
  82. 82
    वा नित्यं स्मृत्वा शान्तिमवाप्स्यसि ।श्रुत्वा रामस्य वचनं कौसल्याऽऽनन्दसंयुता ॥
  83. 83
    रामं सदा हृदि ध्यात्वा छित्त्वा ।अतिक्रम्य गतीस्तिस्रोऽप्यवाप परमां गतिम् ॥
  84. 84
    कैकेयी चापि योगं रघुपतिगदितं पूर्वमेवाधिगम्यश्रद्धाभक्तिप्रशान्ता हृदि रघुतिलकं भावयन्ती गतासुः ।गत्वा स्वर्गं स्फुरन्ती दशरथसहिता मोदमानावतस्थेमाता श्रीलक्ष्मणस्याप्यतिविमलमतिः प्राप भर्तुः समीपम् ॥